Lollypop Lorry - Lollypop Lorry Goes Dub (Eigen Beheer)

Het gros van de leden van Lollypop Lorry heeft een jazzachtergrond en ze stelden vast dat het ostinato (een basso ostinato - Italiaans voor "koppig" of "obstinaat" - is een bas-melodie in een compositie, die de hele tijd een en dezelfde melodie herhaalt) van de contrabasritmes, die de ruggengraat vormen van veel jazzstijlen, veel gelijkenissen vertonen met Jamaicaanse riddims. Het resultaat is een juweeltje van een album waarop jazzklassiekers van groten als Miles Davis (opener 'Blue Dub'), Dizzy Gillespie ('Dizzy Dub'), John Coltrane ('Dub "7" Train' en 'Mr. Dub'), Henry Mancini ('Slow Hot Dub', de dubversie van zijn 'Lujon' dat al op Lollypop Lorry's 'Ural Station' terug te vinden was), Thelonious Monk ('Round Midnight Dub'), Dexter Gordon ('Tanya Dub') en Kenny Garrett ('Charlie Brown Goes To Jamaica'), stuk voor stuk een heerlijke dubherwerking kregen. Vreemde eend in de bijt is hier 'Take Faya', een uitstekende dubversie van Aswad's 'Love Fire' (ook bekend als de Promised Land riddim) dat hier naadloos overgaat in jazzklassieker 'Take Five' van het Dave Brubeck Quartet. Het Belgische Kosmosound heeft er in Lollypop Lorry nu dus een te duchten concullega bij!