De sociale mediavolgers onder ons (haast iedereen dus) zal het ongetwijfeld niet ontgaan zijn, maar de voorbije weken raakte bekend dat het gratis wereldmuziekfestival Afro C in Bredene ophoudt te bestaan. Er wordt gekozen voor een Vlaamsere variant met headliners als Raymond Van het Groenewoud en de Ketnetband, en dit in een gemeente waar rood de kleur van de burgemeestersjerp is.
Al enkele jaren stond half augustus traditioneel Afro C in Bredene met stip in de agenda genoteerd, want telkens pakte programmator Rutger De Cloedt uit met twee grote namen uit de reggaewereld, zowel op vrijdag als op zaterdag. Zo zagen we de afgelopen edities onder meer Israel Vibration, Don Carlos en Black Roots de revue passeren. Niet van de minsten dus, en bovendien helemaal gratis, op een zucht van de Belgische kust.
Ook de legendarische Afro C launch parties in het Muziekcentrum Staf Versluys leverden vaak mooie Jamaicaanse namen op, zoals (de zonen van) The Gladiators en The Congos (featuring Pura Vida). De headliner van de laatste, uitgeregende editie (Ky-Mani Marley) vonden wij evenwel fel overroepen, en de afterparties konden wat meer kwaliteit en variatie gebruiken, maar hoe dan ook verliest Vlaanderen één van zijn meest succesvolle en relevante wereldmuziekfestivals, met als orgelpunt het vette optreden van Kosmo Sound dat Afro C 2018 in stijl afsloot.
Dat Afro C, waar niet alleen reggae maar global sounds in brede zin centraal stonden, plaats moet ruimen voor een "familievriendelijk" alternatief met coverbands en Nederlandstalige muziek is een keuze van het vernieuwde stadsbestuur die we enkel kunnen respecteren, en daarmee willen ze logischerwijs een eigen stempel drukken, maar de argumenten die ze inroepen om hun beslissing te staven zijn op zijn minst twijfelachtig te noemen. Geen wonder dat er gewag wordt gemaakt van een verminderde belangstelling, na het strontweer dat het festival vorig jaar op vrijdag te verduren kreeg, maar in de grote festivaltent merkten we daar maar weinig van, en 's zaterdags was het opnieuw over de koppen lopen. Dat de handelaars naar iets nieuws snakken doet evenzeer de wenkbrauwen fronsen, daar zij in groten getale hun etalages onderdompelden in de sfeer van Afro C (naar analogie met Benicassim in Spanje dat jaarlijks helemaal in het teken staat van Rototom) en uitpakten met allerhande spaaracties.
Eén blik op het festivalterrein van Afro C was bovendien genoeg om te zien dat dit festival verschillende generaties en culturen met elkaar verbond, en zich niet (uitsluitend) richtte op blanke, Vlaamse gezinnen. De naam en het programma van opvolger Bredene Festivalt vinden wij alleszins minder bruisend, kleurrijk en vernieuwend; reggaeliefhebbers zullen de week na Reggae Geel ongetwijfeld andere oorden opzoeken.
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
