Onesty - My World (Ajang Music)

Op dit debuutalbum brengt de zangeres haar beste tunes van de voorbije jaren samen met een handvol nieuwe tracks. Wat niet wegneemt dat het een homogene productie is geworden, met een naar reggaenormen erg mooi (sommigen zouden zeggen glad) afgewerkte sound. Grotendeels opgenomen in de Ebony-studio in Zwijndrecht is dit evenzeer een perfecte showcase van Onesty's talent als van het vakwerk van Sen-C P. Samen geven ze de muziek een kleur die ook liefhebbers van pop en r&b moet kunnen bekoren, zeker in de Verenigde Staten, waar Tina intussen een stevige fan base heeft uitgebouwd.

Dat doet niks af aan de kwaliteit van de songs, het zangwerk en de arrangementen. 'Don't Wait' is weliswaar vlakke r&b, het enige nummer ook waarin Onesty vervalt in tekstuele clichés, maar voor de rest is dit pure, hoogstaande popreggae met af en toe een fijne roots touch. Opener 'Way To Life', de single die het album voorafging, draaft voorbij op een oude riddim van Black Uhuru (Sly & Robbie), met Bugle in de rol van rauw tegengewicht voor de lichtvoetige zang van Onesty. Een andere zanger uit de Ajang-stal, Spade Again, leent zijn Chronixx-achtige, licht door de autotune gehaalde stem voor 'Get Up & Give In', een vrolijk duet dat je allicht niet zal horen bij Jah Shaka of Black Pearl maar misschien wel op de Jamaicaanse en Amerikaanse commerciële radiozenders.

Daar hoort zeker ook 'Roll The Dice' thuis, met die dominante rockgitaar, een fusie van r&b en experimentele dancehall, pure pop zeg maar, met Onesty in topvorm, dit keer ook in haar lyrics. 'Love Of A Woman' is geen banale love song maar een prachtige ode aan de vrouw, ritmisch klassieke one drop, soundwise onmiskenbaar eigentijds. 'Life starts' kenden we al, en dat blijft een heerlijk geboortelied, geschreven toen Tina moeder werd, en dus recht uit het hart.

'I Rise' is ook niet nieuw maar wel mijn favoriete tune op dit album. Dat heeft alles te maken met de volrijpe roots riddim en dito tekst, een reflectie van de innerlijke kracht die Onesty naar boven heeft gehaald om haar droom waar te maken. 'My World', het titelnummer, drijft op een gestileerde nyahbinghi riddim, terwijl de zangeres nog groter durft dromen, 'Imagine' van John Lennon achterna: "I keep dreaming about a place where we share and where children don't have to work."

De zeemzoete synths van 'Not Good Enough' konden ons in het verleden al niet overtuigen maar de tune is dartel genoeg om niet te irriteren. En zoals in elk nummer kunnen we ons ook hier optrekken aan de hoogstaande backing vocals, meestal Tina zelf, die terecht een prominente rol krijgen toebedeeld op dit album. 

'Hold On' blijft een ijzersterke version van de (Belgische!) Puff Puff riddim en zorgt voor enige afwisseling in het zo harmonieuze geluidslandschap van Sen-C P. Ook in 'Wake Up' brengt Onesty haar boodschap van "encouragement, love, unity en consciousness" (eigen woorden). Ze wil niet alleen the town wekken ("Wake the town and…"), maar de hele wereld. "We can keep singing songs of freedom, but it's time to live up to words and prophecies…". Laat de ware helden nu opstaan, vraagt ze, en "…help your brothers and sisters to wake up.". Uplifting lyrics, noemen ze dat in het Engels, verheffende teksten, en die vallen bij ons altijd in goede aarde.

De afsluiter van het album, 'One Moment', is een melodieuze meezinger op een retestrakke riddim. Onesty maakt misschien niet de reggae van jouw voorkeur maar het is niet slecht om af en toe uit je comfortzone te treden. Hoor die stem, luister naar de teksten, geniet van de smetteloze sound, en je zult beseffen dat 'My World' wel degelijk een mijlpaal is in de geschiedenis van de Belgische (en misschien zelfs een beetje de Jamaicaanse) reggae. Hoeveel vrouwen hebben in dit genre al ooit een volwaardig album gemaakt?