Jamaica Jamaica, de allerlaatste reggaevibes in Petrol!

Als wij tegen tienen voor de allerlaatste keer de Petrol-kassa passeren treffen we een nog vrijwel lege zaal aan. Zelfs na al die jaren hebben we blijkbaar nog steeds niet geleerd wat het ideale aankomstuur in Petrol is. Feit is dat het publiek maar traag binnenloopt en het geplande aanvangsuur voor de eerste live-act naar traditie verschoven wordt. Uit de set van Visionz, die meer dan zijn best doet om de "vroege vogels" toch wat degelijks voor te zetten onthouden we vooral 'Never Catch My Soul' van een zekere Rosa Shanti, blijkbaar een vrij recente productie, maar dan wel eentje die klinkt als een vergeten parel uit de golden days.

Het is al middernacht gepasseerd als de gordijnen in het midden van de zaal worden opengeschoven en we eindelijk wat beweging beginnen zien op het hoofdpodium. Eerst aan de beurt is Roots By Nature, buiten van naam ons verder nog onbekend. De Ghanees uit Stockholm doet ons aanvankelijk nog wat aan Pablo Gad denken. We herkennen nummers als 'Teach The Youths About Garvey' en 'Revelation Time', het titelnummer uit zijn recente album opgenomen met Suns of Dub.

En dan is het veteran time, de reden waarvoor wij, afgezien van afscheid nemen van de zaal, nog eens zijn afgezakt naar Petrol: Prince Alla. Helaas blijkt al snel dat we de man al in beteren doen aan het werk zagen. Aan Alla's enthousiasme ligt het niet, maar zeker niet alle nummers kunnen overtuigen en echt onder de indruk van backingband Moon Band zijn we ook al niet. De gouden regel in de reggae is: "If all else fails, there's still Bob Marley!" en Prince Alla grijpt tussen zijn eigen nummers door dan ook herhaaldelijk terug naar het oeuvre van de koning  van de reggae. Als hoogtepunten onthouden we 'Lot's Wife', 'City Without Pity' en natuurlijk 'Stone'. Net voor het einde van zijn set gaat Alla bij het voorstellen van de band nog even tegen de vlakte, maar ook dat veegt hij weg met de woorden: "When you fall, get back up and fight on!", een beetje zoals zijn set op deze laatste Jamaica Jamaica in Petrol dus.

Na een podiumwissel is het dan tijd voor de package van het Italiaanse Bizarri Records en het Amerikaanse Sugar Cane Records. Eerst aan de beurt is Raphael, ondertussen nog allerminst een onbekende in het Antwerpse. Die put vooral uit zijn laatste album en we krijgen onder andere 'Dread Inna Babylon' en natuurlijk 'Joker Soundbwoy', maar ook 'Soundblaster', de knaller uit 'Mind Vs. Heart' kan natuurlijk niet uit de setlist ontbreken. 

Up next is Lion D en hoewel we daar al een aantal degelijke albums van te horen kregen kan hij ons live net iets minder overtuigen en wij onthouden dan ook vooral 'Catch The Vibes', een combination met Raphael helemaal op het einde van zijn set.

Laatst aan de beurt is de uit Californië afkomstige Jah Sun. Die kan ons meteen overtuigen, maar helaas is het ondertussen al na drieën en besluiten wij het voor gezien te houden.

Deze laatste Jamaica Jamaica was toch een beetje een afscheid in mineur. We lieten ons vertellen dat het overgrote deel van de Antwerp Reggae Massive al afscheid genomen had van Petrol tijdens Hotel Jamaica iets meer dan een week geleden en de zaal bleef afgelopen vrijdag dan ook grotendeels leeg.

Einde verhaal voor Petrol dus, benieuwd of ze bij 5voor12 nog met een verrassende nieuwe locatie op de proppen kunnen komen, maar voorlopig blijft het daar rond angstvallig stil. Wij behoren zelf eigenlijk nog bij de generatie van Hof ter Loo en als we eerlijk zijn gaan we het oude afvalverwerkingsbedrijf op het Antwerpse Zuid nu ook weer niet enorm missen. Ja, we hebben hier heel wat uitstekende reggaeconcerten gezien en wat Antwerpen betreft zal men zeker op zoek moeten naar een valabel alternatief, maar de late aanvangsuren en de irriterende rook (die ons meer dan eens naar buiten dreef) vergeten we liefst zo snel mogelijk. When one door closes, another opens!