.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
Na het treurige nieuws over het Reggae Sundance festival, zijn er in Nederland op korte tijd heel wat nieuwe initiatieven uit de grond gestampt en onze noorderburen kunnen nu dan ook terecht op een aantal iets kleinere reggae festivals. Reggae Fever, en samenwerkingsverband Tivoli Vredenburg en de Oosterpoort is er daar eentje van. Gespreid over twee dagen wordt in twee verschillende steden, Groningen en Utrecht, tweemaal hetzelfde programma opgevoerd; iets wat bij Belgen ongetwijfeld herinneringen gaat oproepen aan het originele Torhout-Werchter dubbelfestival.
Op de affiche een aantal grote namen zoals Gentleman, Tarrus Riley en Beres Hammond, maar het was Heights Meditation, winnaar van de meest recente editie van de BeneluXXL Reggae Contest die de spits mochten afbijten. Wij zagen een goed ingespeelde, interactieve en entertainende set en ook al zaten de vocalisten misschien niet altijd op de juiste toonhoogte, hun energie en glimlach deden je dat snel vergeten.
Als tweede mocht Gentleman aantreden, samen met zijn Evolution Band, die al een tijdje de mythische Far East Band vervangt. Er is duidelijk gewerkt aan de dynamiek tussen zanger en band, wat het hele concert veel verfijnder maakte dan de vorige die wij zagen en niet erg smaakten. Alles leek echter zo goed gerepeteerd dat het net een beetje de vibe en energie verstoorde. De Jamaicaanse "rough edges" leken wat verloren gegaan. Het repertoire van Gentleman beperkt zich ook al lang niet meer tot reggae en dancehall. Het Nederlandse publiek kon oudere nummers als 'Intoxication' en 'Dem Gon' alleszins goed smaken. Daddy Rings, die sinds het begin tourt met Gentleman, kwam ook een aantal keren het podium op.
In de pauzes tussen de verschillende acts in de gigantische zaal met balkon, kon je ook wat aankopen doen of je te goed doen aan een snack in een van de standjes in de gangen van het Tivoli Vredenburgcomplex. Vlak voor de "Ronda" stond een sound system geïnstalleerd en helemaal bovenaan in een tweede zaal mochten een aantal plaatselijke artiesten hun ding doen. Joggo speelde er met zijn groep en kwam zijn nieuwe album 'Conscious Love' voorstellen. Een goede sound en een goede stem, maar enkele nummers ontbrak toch wat aan tekst en structuur.
Tarrus Riley en zijn Black Soil Band gedirigeerd door Dean Fraser waren als volgende aan de beurt in de grote zaal. Ligt het aan ondergetekende of zong Tarrus vroeger beter? Misschien ligt het aan het veel grotere repertoire dat hij nu heeft en probeert hij net iets te snel alles aan elkaar te rijgen? In ieder geval waren wij deze keer niet echt onder de indruk van zijn stem en présence (die ik vergelijk met een jonge Beres van 7 jaar geleden). Deze keer ging ook veel meer tijd naar podiumprésence en interpretatie binnen de groep. Tarrus zorgde hoe dan ook voor sfeer en de "ladies" in de zaal genoten duidelijk van nummers als 'Sorry Is Not A Sorry Word', 'Good Girl Gone Bad' of 'Love Situation'.
Vergezeld van twee fantastische zangeressen en de Harmony House Band, maakte Beres Hammond het publiek meteen duidelijk dat hij nog steeds bij de top van de reggaeartiesten hoort. Beres wil alleen maar zijn publiek te plezieren en voor goede vibes zorgen en een hele resem hits uit zijn repertoire passeren dan ook de revue, gaande van nummers als 'She Loves Me Now', 'Step Aside' of 'Tempted To Touch', uit de jaren negentig van de vorige eeuw, tot tracks uit zijn album 'Music Is Life' of zijn laatste grote hit 'I Feel Good'. Afsluiten doet Beres met 'Groovy Little Thing' waarvoor hij ook Tarrus nog even terug op het podium uitnodigde.
Tegen elven liepen de concerten ten einde en zetten de sound systems het feestje nog even verder. Wij zagen in ieder geval een gesmaakte line-up en ook aan de organisatie van deze eerste editie van het Reggae Fever Festival mag een voorbeeld genomen worden!
Foto's: © Tim Van Veen