Wayne Smith (1965-2014): one hit 'Sleng Teng' wonder?

Begin jaren 80 bracht het Japanse synthesizerbedrijf Casio een aantal goedkope en draagbare elektronische toetseninstrumenten op de markt, met voorgeprogrammeerde ritmes en ingebouwde melodieën. Noel Davey, een vriend van Wayne Smith die het probeerde te maken als zanger, had een Casiotone MT40. Op een dag, eind '84, bouwden ze samen een riddim met de preset 'rock'n'roll', een sample van Eddie Cochran's 'Something else' om precies te zijn. De tekst en de melodie van de tune hadden verdacht veel weg van Barrington Levy's 'Under mi sensi', de grootste reggaehit van 1984 en ook een onverhulde ode aan de herbs, maar de sound was nieuw en opwindend.

En aanvankelijk ook veel te snel, vond (toen nog) Prince Jammy toen de twee hem hun tune lieten horen. 'It sounded crazy to me: too fast, no rhythm section, just drum and bass going at 100 miles per hour. Not the right tempo for reggae music, so I slowed it down to dancing mode. The we overdubbed some piano, some percussion, and that was the beginning of 'Sleng Teng'.' Jammy's riep de hulp in van toetsenist Tony Asher en blikte tune in.

Een paar dagen later pakte Jammy uit met de song op een soundclash tegen Black Scorpio in Drewsland, bij Sandy Gully, Kingston. Jammy's Super Power Sound was sinds 1980 wat uit de gratie geraakt met zijn verouderde apparatuur maar had voor deze clash nieuwe toestellen laten importeren uit Engeland. Toen hij 'Under mi sleng teng' oplegde, werd de massive gek. 'We hebben het de hele nacht moeten spelen,' zegt Jammy.

Wayne Smith was er niet bij op die dance maar de volgende ochtend werd hij gewekt door een vriend. 'Wayne, a the wickedest thing inna dance! It play the whole night. Nobody nah want hear nothing else!'

Sleng Teng, volgens sommigen de eerste ragga-tune, sloeg in als een bom. Prince Jammy liet prompt een paar tientallen versions opnemen, en andere producers volgden zijn voorbeeld. In de jaren 85, 86 is het aantal versions en afgeleiden nauwelijks te tellen, inclusief remakes door Tenor Saw, Culture , en (voor Studio One) The Gladiators. Sleng Teng maakte ook een einde aan de heerschappij van de riddim twins, Sly & Robbie, die zich genoodzaakt zagen om over te schakelen op digitale tunes, en maakte de weg vrij voor Steelie (toetsen) & Cleevie (drummachine). De mixing engineer van Jammy's Waterhouse-studio was Robert Dixon, die later furore zou maken als producer Bobby Digital, met zijn eigen label Digital B. Digitale sounds zouden tot diep in het eerste decennium van de 21ste eeuw de nieuwe Jamaicaanse popmuziek domineren.

Ook hier, in Europa, kwam Sleng Teng aan als een mokerslag. Ik herinner mij nog goed hoe een hoop mensen toen afhaakten en sindsdien nog nauwelijks geïnteresseerd zijn in nieuwe reggae, laat staan dancehall. Die eerste generatie was nog opgegroeid met de overtuiging dat je zonder levende drum en bas geen reggae kon maken.  Wàs Sleng Teng wel reggae? Het is in elk geval een tune die tot vandaag fris en nieuw klinkt, en die intussen ook al bijna 30 jaar meegaat in de dancehall, al dan niet bewerkt of geremixt. Eén van de allereerste Jamaicaanse hits ook die aanvaard werden in de Amerikaanse hiphopscene, en daar een zware invloed kenden op de ontwikkeling van het zoveel jongere genre. Er zouden intussen in totaal bijna 400 versies gemaakt zijn van Sleng teng.

Was 'Under mi sleng teng' dan de enige claim to fame van Wayne Smith? In mijn platenkast staat inderdaad alleen die memorabele 12", en ook nog een halve LP met Patrick Andy, 'Show-Down Vol.7', een Channel One-productie. Die vele andere singles en die ene vroege plaat 'Youthman skanking' konden mij destijds niet bekoren, anders zou ik ze wel gekocht hebben. Wayne Smith leefde de laatste 25 jaar van zijn leven hoofdzakelijk in New York, waar hij zijn eigen Sleng Teng Recording Studio runde. Nooit iets van gehoord maar allicht volstonden de royalties van zijn grootste hit ruimschoots om de zaak draaiende te houden.

En terwijl Wayne Smith ooit maar een paar keer ondergronds te zien was in Europa, in 2011 met de vrijwel onbekende Little Lion Sound uit Zwitserland (correct me if I'm wrong), dweilt King Jammy sinds enkele jaren de grote festivals af met dubsets waarin 'Under mi sleng teng' de massive nog altijd uit zijn dak doet gaan. En de beste wiet komt nog altijd uit Westmoreland!

Quotes uit 'Solid foundation' (David Katz)