Shaggy...de half-Jamaicaanse, half-Amerikaanse Kameleon zet AB in vuur en vlam

De vraag die me al vanaf het begin begeesterde, was: hoe zouden Shaggy en de Riddim Twins hun 'sound' verzoenen? Zou Shaggy meer de reggae-kant opgaan? Of zouden Sly & Robbie dancehall- en hip hop-riddims spelen? Ik was echt heel benieuwd wat deze mix ging teweeg brengen.

Om stipt 20:00 bijt Rayvon de spits af. De twee veteranen Sly & Robbie zijn op bas en drum nog niet op het podium te bespeuren. Rayvon, de muzikale bondgenoot van Shaggy zingt enkele nummers op rub-a-dub riddims zoals "Selecta" op de Kingston 13 riddim waarna een kleine dancehall sessie volgt, opgedragen aan de ladies.

Na dit eerste deel wordt er overgeschakeld naar het tweede deel: de ritmesectie. Robbie Shakespear en Sly Dunbar spelen hierin enkele klassieke riddims. Uiterst rechts op het podium zit Sly achter de drums. Hij draagt een gele bouwvakkershelm die achter het drumstel amper te zien is. Robbie, gekleed in hip-hopstijl,  staat in tegenstelling to Sly volledig in de schijnwerpers. De onbetwisbare riddim-meesters zijn in topvorm: de zware bassen van Robbie en het droge spel van Sly schieten door de lucht als bliksemschichten.

Hierna volgt het derde deel waar de backing vocals ons enkele klassieke nummers uit het repertoire van Taxi Gang brengen: Samira neemt "No, No, No" voor haar rekening, waarna Tony Gold een middelmatige versie van "Night Nurse" en "Murder She Wrote"brengt. Dit allemaal op de Taxi Riddim onder begeleiding van Sly & Robbie. 
 
In het vierde deel worden Sly en Robbie vervangen. De groep (onder leiding van Lenky) steekt van wal met enkele dancehall riddims waardoor Shaggy het podium eindelijk opstormt. Zijn doel van de avond is de AB omdopen tot een groot feest. Hij start met "Long Time" en "Move Hype" op de Shanti Town Riddim. Daarna zingt hij "Mr Boombastic" waarbij de choreografie: de expliciete poses met de micro die in zijn broek glijdt etymologisch knipogen naar zijn naam "Shaggy". Zijn monsterhit "Carolina" zet de AB dan meteen in vuur en vlam!

De dag voordien trad Shaggy op in Duitsland. Na het Belgische publiek gezien te hebben, is hij ervan overtuigd dat er in België harder gefeest wordt. De DJ, die deel uitmaakt van de backing band, speelt enkele tunes om de menigte te testen. Shaggy wil meer reactie van het publiek waardoor DJ Keu "Formidable" van Stromae oplegt dat met groot enthousiasme en geroep goed ontvangen wordt door de zaal.Wie heeft hem Stromae laten horen?

Rayvon neemt dan het roer over en brengt de hits zoals "Angel", "Strength of a Woman", "Summertime" en natuurlijk "Wasn't me" die een meer Amerikaans karakter dragen. Wat duidelijk in de smaak  valt bij het vrouwelijk publiek. Met deze nummers vertraagt het ritme en de intensiteit ervan voor een korte periode. Shaggy en de backing band keren hierna snel terug naar de Jamaican way met krachtig danchall nummers zoals "Church Heathen" en " I Can't Fight This Feeling" (Baddaz riddim). Alvorens zijn laatste monsterhit te lanceren, vertrouwt hij het publiek toe dat hij niet naar België is gekomen voor het weer, het eten of zelfs de weed: "Ik kwam naar België voor de vrouwen!", waarna hij inzet met "Sexy Lady". Bij het horen van dit nummer explodeert de zaal.

In het voorlaatste deel ontmoeten Shaggy en Sly & Robbie elkaar weer. Ze brengen samen enkele nummers van het nieuwe album. Samen met Samira brengt Shaggy het publiek het minder overtuigende "Never Knew", maar een excellente ska met "If U Slip U Slide". Omdat Ne-Yo en Beres Hammond niet aanwezig konden zijn, vraagt Shaggy de jonge Jimmy Cosier op het podium. En zingt samen met hem "You Girl" (duet met Ne-Yo) en het fantastische nummer "Fight This Feeling" (duet met Beres Hammond). De jonge zanger slaagde met succes voor deze oefening. Respect!

Tot slot brengt Shaggy het publiek nog een vage soca riddim met accordeongeluiden met de bedoeling het publiek voor een laatste keer te laten springen. Dit is naar mijn mening de enige smet op een half-comercieel, half-roots concert van hoge kwaliteit.