
By Visionz
Zaterdagavond wezen de reggae-richtingaanwijzers naar concertzaal De Casino in Sint-Niklaas. Daar stonden immers optredens gepland van twee straffe reggae-bands: Heartwash en G.T.Moore & The Lost Ark Band. Sint-Niklaas beschikt met De Casino, een historisch pand uit 1850 -na de nodige renovaties- over een prachtige concertzaal, foyer en park. Een verademing voor iedere muziekliefhebber die rustig wil kunnen genieten van een concert en nog aangenaam wil kunnen nakaarten aan de toog of in de tuin, met een natje en een droogje.
Heartwash, rootsrock reggaeband uit Borgerhout-Antwerpen, stond zaterdag als eerste op het podium in Sint-Niklaas. Deze band bestaat uit muzikanten die eerder reeds schitterden bij groepen als Grasjas, Zionyouth, Spacca, Maanzaad en Fever. Samen met charismatisch frontman King Sillah Ishagha, Ghanees/Belgisch singer-songwriter, staan ze garant voor bewuste, positieve reggae met geëngageerde teksten in het Engels en het Mandingo (Ghanees). Dit zorgt voor een heel eigen karakter en geluid. De teksten schreef de zanger allemaal zelf tijdens zijn wachtbeurten als taxichauffeur in Antwerpen, een job die hij 5,5 jaar deed en die heel wat ervaringen en inspiratie opleverde.
Leek het afgelopen tijd wat stiller rond Heartwash, dan is niets minder waar. Stilgezeten werd er volgens zanger Sillah allerminst. Een aantal wissels van bandleden werden doorgevoerd en er werd nog volop gesleuteld aan nummers voor het nieuwste album 'Tesitoo', dat ergens rond december van dit jaar uitgebracht zal worden. Dit album zal het derde zijn van de groep, na Realiazation (2008) en Nhawully (2010).
Niettegenstaande de eerder magere opkomst van reggaefans (slechts een zeventigtal) in De Casino, maakte Heartwash er een puik optreden van. Warme, positieve en feel-good vibes alom. Met harmonieuze, aanstekelijke melodieën, ritmes en het mooi Afrikaanse stemgeluid van Sillah, bijgetreden door de andere muzikanten, werden onze heupen en benen in beweging gebracht. Songs die dit in de hand werkten waren onder andere 'Sosolasso', 'Hanideh', 'Wandiya Temoola,' 'Tesitoo', 'Taxi driver,' enz.
Vele boodschappen van éénheid, samenhorigheid, vriendschap, verzoening, liefde en hoop voor een betere wereld. Ook thema's als de rechten van de vrouw en poligamie in Afrika, oorlog, onderdrukking, negativiteit, enz. kwamen aan bod.
Blij van deze groep terug in volle glorie op de planken te hebben gezien, na hun eerder opgemerkte passage op de Benelux Reggae Contest 2013. Daar eindigden ze eervol bij de laatste tien. Zoals geweten sleepte Iron Ites dit jaar de hoofdprijs in de wacht.
Na Heartwash betraden G.T.Moore & The Lost Ark Band het podium. G.T. Moore ofte Gerald Thomas Moore is een zanger, componist en multi-instumentalist uit Reading, UK, met een rijk gevulde muzikale carrière die terug gaat tot midden de jaren '60. Hij richtte meerdere bands op en werkte als muzikant onder andere samen met Lee Scratch Perry, Sly&Robbie, Martin Campbell, Max Romeo, Joe Higgs, Jimmy Cliff, Van Morrison, Dr. John, Thin Lizzy, Johnny Nash, enz.. en nu dus ook met The Lost Ark Band uit ons land. The Lost Ark Band dat zijn Bregt De Boever op Drums en percussie, Boris 'Bobo' Perck op bass, Wouter 'Wowie' Rosseel op gitaar, Bos Debusscher op orgel en piano en Mathieu Vilain op blaasinstrumenten.
"Het begon met Chicago blues, daarna meer soul waar na enige tijd horn sections bijkwamen en uitmondde in een periode van acid folk. Dit leidde op zich dan weer tot het ontstaan van blue beat waar later ska uit zou ontspruiten...en me de weg wees naar reggae.. én G.T.Moore and the Reggae Guitars, de eerste blanke reggaeband, deed ontstaan." …Naar zijn eigen zeggen was dit -in een notendop- zowat zijn weg naar de reggae-muziek.
Dat The Lost Ark Band en G.T.Moore elkaar hebben gevonden in dit muzikale universum, mag geen twijfel heten. Voor G.T. Moore zijn deze groep en haar studio verbluffend en geniet hij danig van de samenwerking. Enkele andere muzikale grootheden zoals Congo Ashanti Roy vonden voordien ook de weg naar het muzikale laboratorium van de Lost Ark Studio van Bregt De Boever, aka Poddington Krank, in Sint-Maria-Aalter. Deze top-studio leverde begin dit jaar het album van G.T.Moore & The Lost Ark Band : 'Seek the kingdom first'. . en dat is wederom een voltreffer. Opmerkelijk hoe goed het doordringende, meditatieve en hypnotische stemgeluid van G.T.Moore samengaat met de vette roots en spaced out dubs van The Lost Ark Band. G.T. Moore vertelde dat hij de tracks 'seek the kingdom first' en 'let the good times roll' schreef in een periode waarin het hem niet zo voor de wind ging en hij niet zoveel had om zich over te verheugen. Hij schreef de nummers bij wijze van 'self-fulfilling prophecy', om goede tijden werkelijkheid te laten worden en dat hielp hem uit de malaise.
Voor het optreden kwam niemand minder dan toetsenist James Lascelles, die diezelfde avond jarig was, The Lost Ark Band op het podium vervoegen. G.T. Moore en James Lascelles kennen elkaar nog van hun vroegere band The Rhythm Tramps. James ging in 1980 mee met G.T. Moore naar The Black Ark van Lee 'Scratch'Perry in Kingston Jamaica om er diens album 'The return of Pipecock Jackson' op te nemen.
Niet alleen op keyboard maar ook op de hammered dulcimer, een snaarinstrument dat bespeeld wordt met hamertjes, liet James zijn virtuositeit zien en dit geluid gaf een meerwaarde aan de reggae.
Het was een super optreden. Het publiek danste gedurende heel het optreden als gehypnotiseerd mee in de kadans aangegeven door The Lost Ark Band en de bezwerende stem van G.T.Moore. Alle nummers van de plaat 'Seek the kingdom First' passeerden de revue en met Saimn-I's kundig oog en oor achter de knoppen en schuiven van de PA gebeurde dat met een strak geluid. Saimn-I liet ook veelvuldig zijn PA-skills zien bij de moddervette dubs waar het optreden mee eindigde. Ook een pluim voor de belichting die meer dan dik in orde was.
Mijn gevoel zegt me dat G.T.Moore met onze eigenste 'The Lost Ark Band' en hun prachtige plaat 'Seek the kingdom first' weleens eindelijk het respect en de waardering gaat krijgen die hij verdient met zo'n rijkgevulde carrière van 50 jaar. Ongelooflijk dat dit voorheen niet altijd het geval was.
Wij zagen in ieder geval een groot mijnheer en muzikant, begeleid door een grootse band.