In memoriam Prince Jazzbo, cultural toaster (& otherwise)

Het was een zalig gesprek twee jaar geleden, in de tuin van Skylarkin Sound. Het idee alleen dat Prince Jazzbo 40 jaar na zijn gloriedagen verzeild was geraakt in een West-Vlaams dorp intrigeerde mij mateloos. Wat is het toch met die oude reggaeartiesten dat ze nog altijd nieuwe generaties aanspreken en zich moeiteloos aanpassen aan de vibes of the time? Jazzbo heeft in zijn laatste jaren nog opnames gemaakt in zowat alle landen waar hij voet aan wal zette, vaak met lokale sound systems maar even goed met de Amerikaanse band 10 Feet Ganja Plant. Check de twee tunes op het album Bushrock en u weet waarom de scruffy voice van Jazzbo na al die jaren nog niets aan kracht, mystiek en rauwheid heeft ingeboet. Overigens was MasterBlaster Skylarkin zijn buurman in Jamaica, en heeft tot het einde mee voor hem gezorgd. Zo sterk was die Beljam connectie.

De eerste plaat van Jazzbo die de gespecialiseerde Europese platenwinkels bereikte, was Ital Corner, een productie van Lee Perry. Prachtige hoes, de ultieme ital corner indeed, memorabele versions van One step forward, Sata en een resem Upsetter classics. En wat een stem, grof gekorreld, weeping and wailing, het geluid van de sufferers in Spanish Town, waar Jazzbo opgroeide en zijn eerste stappen zette als DJ.

Niet dat Prince Jazzbo met die ruwe, authentieke stem consequent cultural lyrics bracht. Nummers als Concubine donkey getuigden zelfs van een zeker misprijzen voor vrouwen en lokten een reactie uit van Big Youth, die andere originator en 'culturele' toaster. Hij loofde in African Daughters de kwaliteiten van de trotse zwarte (rasta)vrouwen die toen opgang maakten in Jamaica.

Ook I Roy nam Jazzbo op de korrel. In Straight to Jazzbo's head zegt hij 'Jazzbo, if you was a jukebox I wouldn't put a dime into your slot.' In Jazzbo haffi run lacht hij zijn collega vierkant uit omdat die bijna onder een bus was gelopen, opgejaagd door een concurrerende sound man. 'Jazzbo, if I did ugly like you I would take off my head and stone it.' Prince Jazzbo reageerde met Straight to I Roy's head ('I Roy you a boy/You imitate the great U Roy') en Gal boy I Roy ('You act like girl'). De volledige memorabele woordenstrijd, gestimuleerd door Bunny Lee, staat op de Pressure Sounds-compilatie One upon a time at King Tubbys.

Geleidelijk druppelden er andere releases binnen van Prince Jazzbo, zo rond 1980. Losse nummers op verzamelplaten, zelf geproduceerd of in opdracht van Bunny Lee, Glen Brown (Mr Harry Skank, een ode aan trompettist Dirty Harry, Meaning of one, geïnspireerd door een oude bluesklassieker) en andere reggaebonzen uit de jaren '70. Tegen het eind van de jaren 80 profileerde Jazzbo zich zelf als producer met zijn eigen Ujama-label. Hoogtepunten uit die catalogus: Frankie Paul, Horace Ferguson en de compilatie van DJ Originators. Tune: Sensi addict.

En toen pas, in 1993, verscheen Choice of version, de Studio One-plaat die Jazzbo al in 1972 had opgenomen. Enkele voorsmaakjes stonden al op Battle of the DJ's: het majestueuze Imperial I (version van Burning Spears Door peep) en het huppelende Ketchie shuby (de naam van een cricketachtig spelletje). Op Choice of version ontdekten we ook een wicked version van No no no, de vroege rasta reasoning van Creation skank (Creation rebel, Spear), een versie van Ting-a-ling (Heptones), het stichtelijke en tegelijk zeer swingende Crime don't pay en vooral Love is what the world need, met een riddim die in de eighties en nineties twee revivals kende maar nooit meer zo dwingend en overtuigend geklonken heeft. Het is Prince Jazzbo ten voeten uit: perfect in de groove, freestylend over love, bloemen en bijtjes, love ina dance, jump and prance, sit and meditate, and get this love thing straight. In the name of His Majesty natuurlijk, want Jazzbo was een volbloed rastaman die elke gelegenheid te baat nam om zijn liefde voor Selassie te belijden. Hopelijk heeft het hem iets opgeleverd hierboven.