Gambiaans feest in Kavka

Micky B hadden we wegens omstandigheden al enkele keren op een haar na mislopen. De reacties van allerlei getuigen waren enthousiast dus onze nieuwsgierigheid werd vooraf stevig aangewakkerd. In Kavka kwam het gisteren echter niet zo goed over als de reacties op vorige optredens deden verhopen. Dat kwam mijn inziens vooral door de gebrekkige techniek. Er scheelde wel degelijk iets aan de afstelling van de micro. Mijn vermoeden werd bevestigd toen Rebellion opkwam en terecht naar de micro van Micky B's backing vocal greep. Die micro was duidelijk beter afgesteld, minder schel, warmer, met meer bas en zonder feedback. Dat daar niemand op ingreep tijdens het optreden van Micky B was zeer spijtig vermits ze echt wel iets te vertellen heeft. Haar stem, en dus ook de boodschap verdronk een beetje tussen de muziek en de backing vocal. Wie goed luisterde kon alleen maar vaststellen dat Micky B inhoudelijk klaar en duidelijk een stevige boodschap heeft. De teksten omvatten stevige maatschappijkritiek en moedigen mensen aan voor een warmere samenleving te gaan en dat kunnen we alleen maar aanmoedigen. Zo'n teksten verdienen het krachtiger naar voor te komen. Zo'n statements moeten er vetter opliggen, bovenop de muziek en de backing. Ook de muziek, de riddims, mogen en kunnen mijn inziens sterker. Dus met sterkere technische omkadering kan Micky B groeien. Liefst!

Rebellion D Recaller staat bij het reggaepubliek vooral bekend van die ene stevige hit "We must rebel'. De Afrikanen, zeker de Gambianen, kennen hem al wel wat beter natuurlijk. Ook voor mij was het zoeken naar referenties vooraf. Spotify hielp me daar trouwens veel meer bij als Youtube, toch de nieuwe Google, liet ik me vertellen. Met de stem en dus ook de juiste micro en de boodschap zit het helemaal goed. Maar waarom koos hij ervoor om z'n eigen nummers op enkele bekendere riddims van enkele jaren geleden, zoals de moviestar en everyday riddim, te brengen? Ik vermoed dat hij op zoek was naar makkelijkere aansluiting bij het publiek, maar ik vrees dat dat niet zo'n goede keuze was. Ik was zeer benieuwd naar enkele onbekendere, maar wel goeie nummers, op de riddims waarop ze geschreven en opgenomen werden. Het gebrek aan bekendheid los je mijn inziens niet echt op met je eigen nummers op bekendere riddims te brengen. Ze zijn niet voor elkaar gemaakt en daar schuilt een gevaar in. Dit viel me erg op bij 'murderer' waarin plots wél die lekkere punch zat. Met 'We must rebel' weerklonk die zalige eigen riddim ook en kreeg hij terecht nog veel meer respons. Zowel de riddim als de tekst sluiten immers perfect op elkaar aan. Ook zit in "We must rebel" een zeer goede wisselwerking tussen de specifieke vocale stijl van Rebellion zelf en de zangpartijen. Iets wat in meerdere songs wel degelijk aanwezig is, maar er gisteren live dus niet echt doorkwam.

Het probleem van Rebellion is zijn bekendheid. Onterecht als je het mij vraagt. Hij maakt goeie muziek, maar ik heb de indruk dat ook hij wat verdrinkt tussen de overvloed aan Jamaicaanse artiesten. Het is echt wel knokken om jezelf tussen de playlists van radio's en soundsystems te krijgen. Er zijn zo wel meer (niet-Jamaicaanse) artiesten met een stevig repertoire die moeilijk aan bod komen en het met één hit en enkele potentiële hitjes moeten doen. "We must rebel" was en is een schot in de roos. "In this time" heeft een vergelijkbaar potentieel maar dat nummer heb ik gisteren gemist, hetzelfde voor "cover up" en "keep me original". Stond ik aan de bar of heeft hij ze gewoon niet gebracht? "Murderer" kwam er in mijn ogen dan weer wel zeer goed uit. Hij mag terugkomen maar dan liefst met zijn eigen riddims of met nummers die écht op de bekendere riddims geschreven werden. Hij is in mijn ogen terecht een held voor Gambia en heel wat afrikanen. Het lijkt me dan ook evident dat hij zijn eigen ding doet, ook live. Stick to your roots, please do! 

Deze avond in Kavka was anders als de anderen en dat mag ook wel nu en dan. Tijdens de warm-up nam Irie Nation ons dubplatewise op een reggaereis rond de wereld. Er is wereldwijd veel reggaetalent en Irie Nation weet hen uit alle wereldhoeken te strikken voor een dubplate. Afgewisseld met bekendere Jamaicaanse artiesten hield hij zo het volk op de dansvloer. Daar heb je volgens mij stevig onderzoek en wel wat lef voor nodig. High grade en Conscious sound bouwen na de optredens ook nog een feestje zoals we ze kennen en ik heb geen idee wie het was en waar hij vandaan kwam, maar de presentator van de avond was misschien wat langdradig soms, maar wel grappig. Deze avond bewees voor mij vooral dat reggae over heel de wereld omarmd wordt en zo dus ook onsterfelijk en universeel gemaakt wordt. Daar kunnen we alleen maar gelukkig mee zijn.