Rototom, movement of Jah people!

Wat had u nog van ons te goed? Barrington Levy (FihP) en Steel Pulse (OLT) waren onlangs ook in ons land te zien en zorgden zo te horen voor een vrij vergelijkbare vertoning. In Spanje kreeg Barrington wel ruim de tijd om zijn slotmedley op de intercom waardig af te ronden, en slopen met 'Collie Weed' – de single waarmee hij destijds doorbrak – en 'A Yah We Deh' twee extra pareltjes in zijn uitgebreide setlist. Hij liet nogmaals zien dat hij als geen ander het publiek kan bespelen, met zijn vocale hoogstandjes en de vraag- en antwoordspelletjes die daarbij horen, al hadden wij hem toch graag wat meer zelf, ononderbroken horen zingen.

De huidige muzikanten van Steel Pulse, de prestigieuze Engelse reggae band rond frontman David Hinds, kwamen hun nieuwste album 'Steppin' Out' voorstellen, aan de hand van onder andere hun nieuwste single 'Rocksteady', in combinatie met de belangrijkste hits uit hun succesperiode, zoals 'Rally Round', 'Drug Squad' en 'Chant A Psalm'.

The Congos dartelen nog steeds als jonge veulens en op de harmonische samenzang tussen de heren Cedric Myton, Ashanti Roy en Watty Burnett valt nog altijd niks aan te merken, maar hun passage op Rototom was wel van erg korte duur, met slechts een vijftal nummers ('Ark Of The Covenant', 'Garden Of Life', 'Forever Young', 'Congoman' en 'Fisherman' om precies te zijn), weliswaar in lang uitgesponnen uitvoeringen. Dub it!

Het optreden van Max Romeo dreigde al even routineus te worden (met achtereenvolgens de klassiekers 'War In A Babylon', 'One Step Forward', 'Selassie I Forever', 'Melt Away' en 'Three Blind Mice'), ware het niet dat hij voor een verrassing van formaat zorgde door voor het eerst de kans te laten aan zijn piepjonge zonen, de één zingend als zijn vader, de ander perfect aanvullend in ware raggamuffin stijl. De twee talentvolle tieners lieten menig mond openvallen en hadden enkele duidelijke boodschappen in petto: "Show more love to the children!" en "What's wrong with the world? Nothing, it's the people that live in it!" Opvolging verzekerd! Samen met hun vader brachten ze nog het wereldbefaamde 'Chase The Devil', één van de vele hoogtepunten op het hoofdpodium van Rototom.

Zion Train werd aangekondigd met Jazzmin Tutum en Sista Bethsabee, en die mochten elk even de lead zang op zich nemen, maar het was toch vooral weer MC Dubdadda die het voortouw nam in de vocals, op de getransformeerde dub tracks van Neil Perch, engineer en bezieler van dit collectief. Tussen de beats, samples en sound effects door, herkenden we herwerkte versies van riddims als Rockfort Rock en Kunta Kinte, zorgvuldig ingespeeld door de driekoppige blazerssectie, alsook een eigen uitvoering van Jah Shaka's 'Revelation 18'. Tot slot lieten ze het onvermijdelijke 'War In A Babylon' los op de uitzinnige menigte, een ondertussen voorspelbare apotheose.

Ondanks dat we hem de laatste jaren meermaals in België aan het werk konden zien, en hij nu al een tijdje met haast hetzelfde repertoire rondreist, konden we ons geen betere afsluiter van deze festivalweek bedenken dan Alpha Blondy, die ook in Spanje enorm populair blijkt te zijn. Hij opende meteen met 'Jerusalem', gevolgd door het vrolijke 'Fanta Diallo', het klagende 'Masada', de meezinger 'Cocody Rock' en het revolutionaire 'Politiqui'. Op de tonen van de Heathen riddim werden de leden van The Solar System, zijn vaste backing band, één voor één voorgesteld, alvorens hij afscheid nam met het bekende 'Brigadier Sabary', een mooi einde van een schitterende concertweek. Aan Jah Shaka in de Dub Station, Bass Odyssey in de Dancehall en Earl Gatestead (Trojan Records) in de Ska Club om de kers op de Rototom-taart te zetten.

Jamaican Area

Ter ere van Jamaica's 50 jaar onafhankelijkheid, werden vanzelfsprekend hoofdzakelijk Jamaicaanse live acts geprogrammeerd, met nadrukkelijke aandacht voor enkele opkomende groepen from yard, zoals Raging Fyah en C-Sharp. Protoje stuurde zijn kat, maar met RDX, Bass Odyssey, Stone Love, Coppershot Sound, Black Chiney en Ricky Trooper was Jamaica opnieuw goed vertegenwoordigd in de Dancehall.

Daarnaast was er ook een aparte Jamaican Area, waar je lekkere jerk chicken kon eten, terwijl onder de banner van World-a-reggae gepitchte reggae en dancehall door de boksen knalde. Op zaterdag werd er een heuse dance contest georganiseerd, er waren geregeld nyabinghi sessies, en elke dag om drie uur in de namiddag werd er een stukje geschiedenisles gegeven  door een Jamaicaanse prediker. "The true history of Jamaica, as many never has told you before!" Hij vertelde ons over de Maroons, Marcus Garvey en andere heroes en sheroes (want "...achter elke goede man zit een goed vrouw!"). Hij nam daarbij geen blad voor de mond en wees de Spanjaarden erop dat Christopher Colombus niet de ontdekker was van het Caribische eiland, maar een terrorist! Tevens beklemtoonde hij dat Adam en Eva zwarten waren, en Ethiopië reeds bestond, lang voor wij er waren. "I know it's hard to hear for you!", suste hij ons…

Dubbin' is a must

Pablo Moses zong het al tijdens het Pre Festival, en wij moeten bekennen dat we meer dan eens vroegtijdig naar de Dub Station werden gezogen, waar elke dag vanaf 22u original roots music weerklonk, maar ook de allernieuwste ontwikkelingen in de dubwereld te horen waren. Rototom Dub Station is een concept van Caravelle Productions in samenwerking met Musical Riot, waarbij de full sound system van het Franse Blackboard Jungle de ganse week de dienst uitmaakt.  Zij waren hiermee eerder al te gast op het Garance festival, en reisden na Rototom door naar Kroatië voor Outlook Festival.

Blackboard mocht hier op donderdag de gelederen openen, en elke dag de Engelse grootheden inleiden, samen met een warm up uit Frankrijk, Spanje of Italië. Ze groeven daarbij geleidelijk dieper in hun dubbox, en verbaasden vriend en vijand met een mysterieuze dub plate van Abacush, als perfecte overgang naar The Disciples op vrijdag. Geruggesteund door de rijmelarijen van Jonah Dan, zorgde Russ D na een korte roots intro voor een stevige set eigen producties, om af te sluiten met een co-productie van Iration Steppas, alomtegenwoordig op Rototom.

Mark Iration is een graag geziene gast in Benicassim en was ook dit jaar meerdere dagen present. Voor hij twee nachten op rij de Dub Station onveilig maakte, draaide hij op zondag reeds een uurtje aan de Sunbeach: half an hour for the ladies, met specials van onder meer Buju Banton en Michael Rose ('Iration A Di General!'), en de rest van de tijd pompende steppers, waarbij hij de beperkte geluidsinstallatie werkelijk kapot blies. Met een persoonlijke remix van Pupajim's 'Rub A Dub Anthem' voor High Tone kreeg hij de strandfeesters helemaal op de hand, en maakte hij ons warm voor wat later zou volgen in de Dub Station.

Daar ging de Vanguard of Dub op hetzelfde elan verder, met heel wat odes aan Iration Steppas, op eigen riddims, of van collega-producers, en pakte hij uit met enkele nieuwe, futuristische dub mixes, in a 3000 style, onder andere van zijn gekende 'Locks' tune. Op de digitale dub versies nam hij zelf de micro ter hand of liet het over aan de ruige Maki Banton, en op dinsdag (ter vervanging van the Dubateers) mocht ook de jonge Charlie P laten horen wat hij in zijn mars heeft.

Word, Sound and Power (zaterdag) kon ons na Reggae Geel opnieuw bekoren met een dub plate selection van artiesten als Al Campbell, Prince Allah of Dub Judah, en producers als Nomadix, Eastern Roots en King Alpha. Sister Aisha begon haar showcase met 'Guide And Protect', als eerste van een reeks covers en eigen nummers, voornamelijk op Ariwa riddims van de hand van Mad Professor. Verder hoorden we 'Mash Up Creation', 'Do You Know', 'The Creator', 'Glorify His Name' en 'Prophecy'.

Na het veelbelovende Badalionions Sound uit Barcelona, begon Gussie P zijn sessie op zondagnacht met 'Conitinental Universal' van Jah Mason (die eerder die avond op de Main Stage stond), als voorbode van twee uur eigen creaties, met de herkenbare toets van Gussie en de onontbeerlijke trombonepartijen van Matic Horns: 'Every Knee Shall Bow' op Kunta Kinte, een special van 'Let's Go To Zion', een refix van 'Rainbow Country', Johnny Clarke met 'Crazy Baldheads'…

Matic Horns zou ook aanwezig geweest zijn, maar jammer genoeg hebben we hem niet in actie gehoord, en ook van de aangekondigde General Skubba geen spoor, maar gelukkig was Danny Red wel in de buurt. Die stond dan weer helemaal niet op de affiche, maar kwam hier wel even zijn bekendste tunes op het Sip-a-Cup label van Gussie P meezingen, waaronder 'Give Jah Praise' en 'Pork Eater'. Op vrijdag bracht hij tussendoor al 'Calling Jahovia', wat op de laatste dag ook nog eens gespeeld werd door Jah Shaka.

Na zijn onvergetelijke passage in 2010, toen hij tot lang na zonsopgang bleef doorgaan, werd de Zulu Warrior dit keer expliciet uitgenodigd om een special extended session te verzorgen, en hij loste de hooggespannen verwachtingen ruimschoots in. Nadat hij ons eerder deze zomer in ons land enigszins ontgoochelde met een vrij voorspelbare platenkeuze, liet hij hier zijn vaste selectie al vrij snel links liggen en maakte hij indruk met obscure en exclusieve roots en steppers. Hij dubde er op los, al zingend en schreeuwend, dansend en springend… Warrior style!

Het was duidelijk dat ook Jah Shaka zich hier helemaal in zijn sas voelt. Hij drong dan ook aan bij het publiek om de organisatie te vragen er volgend jaar zeven dagen te mogen draaien, maar dan zullen ze waarschijnlijk diep in hun buidel moeten tasten… Rototom blijkt niet alleen voor de festivalgangers de zomervakantie bij uitstek, ook de artiesten zijn er overduidelijk graag te gast en blijven meestal enkele dagen om er van het weer en de unieke sfeer te proeven. Die positieve energie stralen ze ook uit op het publiek. Met dank aan Roots Pressure en Kingstep voor meer info over Dub Station!

Green Splash

Rototom is een klein, zelfstandig dorp, waar elke goedgeaarde reggaefan zich thuis voelt en aan zijn trekken komt. Naast de vele podia, tenten en marktkraampjes is er ook plaats voor het Rototom Circus, de Magicomundo, een African Village en the House of Rastafari. Op de grasveldjes tussen de betonnen straten kan je tot rusten komen in het hangmattenkamp, je laten masseren of deelnemen aan alternatieve therapieën.

In het Reggae University Camp werden niet alleen lezingen en live interviews gehouden, maar ook workshops en tentoonstellingen, zoals die van Michael Thompson over 50 jaar Jamaicaanse muziek. Tijdens de Foro Social werden debatten gevoerd over relevante thema's als de legalisering van cannabis, maar even goed over de economische crisis, die ook in Spanje hard toeslaat.

De organisatie draagt ecologie hoog in het vaandel. Zo wordt het openbaar vervoer enorm gepromoot, kan je er fietsen huren, en wordt er enkel gewerkt met lokale producten, om de CO2-uitstoot zo laag mogelijk te houden. In de vele eet- en drankstandjes kan je overal met geld betalen (geen gezeik met bonnetjes), maar nergens is Coca Cola te verkrijgen, wel Estrella pils in alle maten en gewichten, tegen democratische prijzen, onder het motto peace, love, reggae & beer…

De camping is rustig en hygiënisch, al wordt je zonder extra beschutting al vroeg in de voormiddag uit je tent gejaagd door een brandende zon. Op het festivalterrein vind je wel wat schaduw, onder één van de schaarse bomen bijvoorbeeld, of je kan een verfrissende duik nemen in de Middellandse Zee, en de dagelijkse dancehall-dansles en deejaysets meepikken op het strand.

Redenen genoeg om voor Rototom te kiezen? Wij komen volgend jaar alvast terug!