
By Mikey G/Wouter Verheecke
De voorbije jaren organiseerde Feest in het Park altijd een vrije dag op donderdag, maar dit jaar kozen ze om dat op zondag te doen, een slimme zet. Van 14u tot net na middernacht kon het publiek genieten van drie podia (de mainstage was niet open op zondag) en de drukste dag van het festival. Wij waren hier vooral voor Beenie Man, still King of the Dancehall.
Door omstandigheden kwamen we net te laat op het terrein om The Internationals aan het werk te zien, maar we hoorden via via dat het een toffe, degelijke show was. Dan maar meteen naar "Kaffee Hypo", het podium/tentje waar de dancehall regeerde. DJ Rakka mocht de spits afbijten en deed dat op zijn ondertussen al bekende manier. Rakka is vooral een club DJ en dat merk je aan zijn selectie vol pumped up beats en reggae hits. Zijn enthousiasme was aanstekelijk en hij kreeg heel wat volk in beweging zo vroeg in de avond. Aansluitend draaide dan ook Waxfiend, in Nederland een gerespecteerde DJ en ook de selector van de populaire website 22 Tracks. Het werd toffe set met een mix tussen dancehall, reggaton en hiphop. Het tentje bleef lekker gevuld en de vibes waren er wel. Toch was dit niet helemaal ons ding, maar het was wel een gevarieerde party set.
Dan maar eventjes iets eten en over het terrein wandelen. Wat valt er op? Het reuzenrad (leuk extraatje!) en de gigantische sponsoring. Fihp is er trots op dat ze geen subsidies nodig hebben, maar dat uit zich natuurlijk wel in overduidelijk gesponsorde podia en een overdosis reclame overal waar je maar kan kijken. Gelukkig waren er wel heel propere toiletten op het terrein, eindelijk een festival dat daar aan denkt! (Ook de Antilliaanse Feesten hebben hierin een voorsprong op de anderen.) Wat we spijtig vonden is dat er helemaal geen moeite wordt gestoken in het eten. Het festival duurt vier dagen maar je kan enkel junkfood of een stuk fruit krijgen, nergens een gezonde maaltijd te vinden. (Tenzij je pasta met een waterige saus telt als "gezonde" maaltijd…) Frieten, pizza, pita, pasta & een fruitkraampje: that's it. Hopelijk volgend jaar toch minstens één kraam met (semi)-gezond eten!
En dan was het tijd voor Beenie Man, een paar jaar geleden nog in de VK en 2 jaar geleden gecancelled op Couleur Café door problemen met de homorechtenorganisaties. Sindsdien heeft Beenie zich keurig gedragen en postte hij zelfs een "excuses-filmpje" online om zich te excuseren voor zijn vroegere uitspraken. In tegenstelling tot zijn collega Sizzla (die door problemen met z'n management geannuleerd werd voor zaterdag) heeft Beenie er geen problemen mee zich te distantiëren van het onderwerp en kiest hij voor zijn carrière in Europa en de VS.
We stonden dan ook samen met een volle tent te wachten toen hij een kwartier te laat het podium bestormde. Met een glimlach die niet meer van zijn gezicht zou gaan stond Beenie in een stijlvol wit pak te springen. De "King of the Dancehall" vloog er meteen stevig in met Toyfriend, waarna er een uur vol hits volgde. Beenie had er echt veel zin in en straalde heel wat energie uit, al klonk zijn stem af en toe net iets te schor en hees. De band maakte er één lange mix van en dat werd zeker gesmaakt door het publiek dat bijna alle nummers meebrulde, een medley van hits! Let him go, Tell me, Be mine, Come again, Badman Story, Call me, King of the dancehall, Dancehall queen, Back it up, Let's go,…En natuurlijk nog veel meer tunes;
Beenie stond zelf ook niet stil en danste heel de tijd, een plezier om naar te kijken. Het tempo van de riddims lag heel hoog, soms misschien zelfs te hoog, maar daardoor bleef de vibe wel altijd vol energie. Bij Who am I ontplofte de tent helemaal en sprong iedereen op en neer door deze snelle versie. Beenie bracht een oerdegelijke dancehallshow en the crowd loved him. Hij bewees hoe dancehall ook kan zijn, echt top! De lachende entertainer stak ook een paar leuke mixes in zijn show, waaronder een medley met What a bam bam, Murder she wrote & Dancehall queen.
Halverwege de show deed hij dan weer iets wat helemaal niet nodig was, hij coverde I got a feeling, de wereldhit van Black Eyed Peas, maar deed daarmee wel de tent daveren. Het publiek werd helemaal gek, maar is het echt nodig voor een ster als Beenie om zo'n commerciële hit te coveren? Wij vonden in ieder geval van niet. Het was ook tijdens deze (Amerikaanse) tune dat hij een zinnetje zei over de Jamaicaanse onafhankelijkheid, een vreemde keuze. Ondertussen was wel de hele tent mee en bleef de show boeien. Hit after hit, oud & nieuw: Beenie Man bracht een gevarieerde dancehallshow met een paar stevige hoogtepunten, maar vooral een constante energie. Big up!
Tijdens Beenie's show had Silverbullet de ondankbare taak om in de "dancehalltent" te spelen. We weten niet hoe het daar was, maar hopen dat er toch nog wat volk kwam opdagen tijdens hun set. Om 21u was het al tijd voor de volgende, Warrior Sound uit Duitsland, ondertussen al een paar keer te gast geweest in Beljam en bekend als one-man-party-sound. En wat een party maakte hij er van! In het begin geraakt hij wat moeilijk op gang maar al na een kwartier kwam hij op kruissnelheid. De tent was op dat moment nog niet vol, maar wel full of vibes! Ondanks het feit dat hij helemaal alleen op het podium stond, had Warrior Sound toch nog tijd om spelletjes te spelen met het publiek en nog meer energie uit te sturen. Hij bracht een gevarieerde set met een massa dancehallhits, maar ook de geslaagde cross-overs naar soca, hiphop (90's Nostalgie!) en zelfs een beetje dubstep werden gesmaakt door de massive. Halverwege de set bereikten de vibes een hoogtepunt met de "oldskool Palance". Bij de Palance beweegt het publiek van links naar rechts (zoals we deze zomer al vaak zagen op festival), maar in plaats van het nummer te draaien dat iedereen draait koos Warrior Sound voor One step beyond van Madness, en het publiek werd ook helemaal gek. De hele tent deed mee en ging van links naar rechts, wat een vibes! Hij bleef variëren en bracht een verrassende set met ook op het einde nog een stevig hoogtepunt. Top a top party sound!
De laatste sound die het podium mocht betreden was Sentinel, de nummer 1 van Duitsland. Ze hadden er duidelijk ook zin in en namen over met new roots tunes en enkele dubplates, maar wij konden niet tot het einde blijven dus namen jammer genoeg na het nummer Sweet Jamaica afscheid van de dancehall. Het tentje zat nog goed vol en we hoorden onderweg naar de parking stevige, nieuwe dancehallbeats over het terrein schallen. Zeker weten dat Sentinel er nog een vette party van gemaakt heeft!
Feest in het Park gratis op zondag? Wat een cadeau! Bedankt voor de goeie vibes en tot volgend jaar!

Mikey G/Wouter Verheecke
Aug 26, 2012