Glen Washington in Bornem

Strange Fruit en hun collega's van Soul Shakers verzorgen de warm-up. We kunnen het eerder zich bezighouden met de muzikale sfeer noemen. Zonder MC en een onduidelijke  sound met te weinig bassen, blijft de sfeer eerst nogal droogjes.

Daarna is de de Franse soundsystem Irie Ites aan de beurt. Ze komen uit Mans, zijn al actief  als soundsystem vanaf 1999 en ze hebben ook een heel goede reputatie als producers.  Dit in samenwerking met Mafia en Fluxy, die heel veel nu-roots riddims en vernieuwende versies van klassieke riddims zoals Billie Jean, Party Time, Down in Jamaica en ook nog Strange things..op hun palmares staan hebben.

Duidelijk vermoeid, brengt de selector van Irie Ites ons een kleine selectie van duplates alvorens ons een van de artiesten waar ze het meest mee gewerkt hebben on stage te halen: Ras McBean.

Ras McBean is een 'conscious' reggae artiest van Guyaanse origine dat geïnstalleerd is in Frankrijk. Zijn stijl staat dicht bij de vibes  van Peter Morgan met een prachtige stem, maar hij heeft jammer genoeg geen echte hits gescoord die in ons geheugen konden gegrift staan. We hebben dus gedurende een half uurtje de showcase van RasMcBean kunnen appreciëren (ondanks dat het geluid wel alle kanten opging) .. maar de sfeer was nog steeds niet gezet.

Rond één uur 's ochtends kwam Glen Washington aan met zijn gecireerde schoentjes, witte broek en een stijlvolle kostuumvest. Zijn eerste song, Mr Music, brengt ons meteen naar de sfeer van de avond: intiem en ontspannen: Glen Washington had duidelijk zin om ons en zichzelf te laten genieten.

Daarop volgde een twee uur durend concert. Glen Washington is een genereuze man en zoals hij zegt: " we zijn hier niet in een grote tent of op een wei van een groot festival, maar ik hou er ook van om in zo een intieme sfeer als deze op te treden!"  Hij zingt: 'Members only..It's a private party..' En het waren geen hypocriete uitspraken want hij bracht ons het beste van zichzelf en een impressionante liedjescatalogus. De 'chosen few' die beslist hadden om naar Bornem af te zakken hebben de grootte van zijn talent kunnen waarnemen, die wel beter was dan zijn laatste optreden in België op Reggae Geel 2010 waar zijn nogal snelle en slecht afgestelde showcase ons verbijsterd achterliet.

Glen Washington is een echte 'Mr Music' – Hij is heel veeleisend op vlak van muziek- Bij het begin van zijn concert, neemt hij de tijd om te praten met de geluidsingenieur om bepaalde ad hoc niveaus te bereiken zodat hij beter kan zingen en hij toont zich ook veeleisend naar zijn selector toe..net als naar zichzelf. Zelf na meer dan een uur concert, smijt hij zich in moeilijk haalbare posities met zijn stem, hij grooved , hij crooned..Dit alles op een super ontspannen manier. Hij neemt zijn tijd om zijn songs in langere versies te interpreteren. Op andere momenten snijd hij echter een song af en brengt een nieuwe song zoals zijn inspiratie het hem ingeeft met een Pull Up en hup..een andere tune.

"I have too many songs to sing!". Het klopt als een bus dat het hoofd van Glen Washington stampvol moet zitten met muziek. Niet alleen heeft hij zijn eigen songs om te brengen, maar hij kan ons, als zijn inspiratie het wil, de originele songs van Studio One riddims brengen: Sugar Minott, Alton Ellis, Al Campbell, Junior Byles,.. Of hij brengt in zijn eigen songs klassieke stukken van Beres Hammond, Garnet Silk en ook andere artiesten. Schitterend. Een echt plezier voor onze oren! Glen Washington is Irie, raakt zijn goed humeur niet kwijt zelf niet wanneer de luidsprekers fluiten of zijn selector zich vergist van riddim.

Kortom, gedurende twee uur was het een pure demonstratie van kwaliteitsmuziek, menselijkheid en een wil om zijn publiek te raken en te plezieren. Waarbij echte loverssongs, meer 'culturele' songs en rasta... Glen Washington kon iedereen beroeren!

Wanneer Glen Washington het podium verliet, iets na 3 uur, hebben de selector van Irie Ites en Strange Fruit een vriendschappelijke dub-fi-dub gelanceerd. kwestie van deze avond in familiale sfeer af te sluiten..