D.Ju Lion: "Ik ga het liefst recht op doel."

Waarom heet het album Give Thanks?

Het is een titel van een lied uit het album. Deze titel kwam er zonder veel nadenken uit. Op elk moment in het leven is het belangrijk om dankbaar te zijn voor wat we hebben en wie we zijn.  Zelf als we soms tegenslagen hebben, is het omdat dit moest gebeuren en we nooit onze moed mogen verliezen.
Het lied genaamd ' Give Thanks' is op youtube te vinden onder de vorm van een videoclip en is op de Marked Riddim van Dj babybang van Antwerpen opgenomen.

Zijn er andere belgische producties te vinden op jouw album?

Ja, Maestro Mons heeft me ook voorzien van 2 riddims.  Ikzelf heb 2 songs vanuit een productie van Dante gezongen, die een beatmaker is uit Bergen. Deze songs zijn eerder Hip-hop songs. Daarnaast heb ik ook nog een featuring met Cash Flow, maar dit is eerder een electro-dancehall ding waar we zingen over meisjes die zichzelf helemaal 'the bomb' vinden, lolitas...

Zijn de andere riddims Franse producties?

Niet allemaal hoor. Er zijn riddims die komen vanuit de MCB studio van Saint Etienne. De man daarachter heet Abdenoour Khenoussi. Hij is de vroegere bassist van Dub Incorporation en nu is hij de bassist van de MCB-band, die mixtapes maakt met verschillende artiesten.
We kennen elkaar omdat we vaak elkaars wegen gekruist hebben in het verleden. Bovendien is het de allereerste studio waar ik ooit iets heb opgenomen. Ze hielpen me door me te laten zingen  op verschillende van hun riddims. Het was een evidentie om met hen samen te werken.

Verder zijn er ook twee Duitse producties met Oneness Records. De link met hen is ook via mijn vrienden van Dub Inc: vooral via hun actuele bassist. Ik ken die mensen al een jaar of 10 van toen ik vaak in frankrijk rondtourde. We hebben veel dingen samen gedaan en toen zijn ze de groep geworden die we nu allemaal kennen.
De samenwerking met Oneness heeft me de kans gegeven om op de Redeemer Riddim te zingen dat een groot succes is, met artiesten zoals Lutan Fyah, Fantan Mojah, Junior Kelly... De titel van de song op deze riddim is ' Partout la Critique' en het is een echte Ganja tune! Mijn tweede song voor hen is samen met Anthony John.

Zoals je merkt, zijn er verschillende bijdragen vanuit andere invalshoeken voor dit album zoals hip hop, dancehall en reggae, met zelf verschillende stijlen van reggae!

Zing je op dit album ook in het Engels?

Ja, er is Give Thanks en ook So much people (deze is ook verschenen op de Shark Attack riddim van Big Bout Ya Records) ..en ook andere..

Zijn dit je eerste Engelse songs?

Nee helemaal niet.  Toen ik in 2003-2004 tourde met een franstalige groep Forward hadden we reeds enkele Engelstalige songs. Enkele leden van die groep waren de Engelse taal goed machtig en zo kon ik de taal ook beter onder de knie krijgen.

Hoe heb je dit album geproduceerd?

Ik heb dit album volledig zelf geproduceerd. Het is uit zichzelf tot stand gekomen. Ik wou een album maken en ik had echt geen zin om tijdenlang te zoeken alvorens het uit te brengen. Ik ben iemand die graag rechtstreeks naar het doel ga en hou er niet van om me in alle bochten te moeten wringen om iets te bereiken.  De enige optie was om het zelfstandig te doen en ik voelde het goed aan dus ben ik er gewoon aan begonnen.
Het is mijn eerste solo album dus vind ik het heel belangrijk om deze uit te brengen. Sommigen kennen me al door de liedjes dat ik uitbracht op mixtapes en dubplates. Anderen hebben me al live aan het werk gezien of via een sound system.  Maar ik had nog nooit iets concreet kunnen tonen aan het publiek en daarom heb ik dit album gemaakt.

Wat hoop je met dit album te bereiken?

Het doel is om vooral promotie te maken zodat ik kan touren en dus ook tourdatums vastleggen. Ik breng 1000 CD-copieën uit om op te starten, ik laat mijn muziek horen en hoop dat er iets moois uitkomt.  Ik wil graag vooruit geraken met mijn muziek, nieuwe mensen ontmoeten,.. Ik heb heel veel energie en wilskracht in dit album gestopt en hoop dat er positieve dingen mogen uitkomen zodat ik op goeie podia mag staan.

Heb je veel podiumervaring?

Ik stop nooit met ervaring op te doen.  Het is nu al 15 jaar dat ik met muziek bezig ben. Het is begonnen met jeugdhuizen en buurtfeestjes.  Daarna ben ik naar een groter stadium gegaan door de soundsystems.  Toen ben ik vertrokken naar Zwitserland, Spanje en Frankrijk,.. Ik heb Parijzenaars ontmoet die zich in de Ardèche gevestigd hadden. Ze hadden al veel getourd en hadden dus veel contacten. Ik heb veel kansen gekregen door met hen rond te touren. We hebben 70 datums in Frankrijk gedaan, met zelf voorprogrammas voor Daddy Mory, Janik, Buju Banton, Luciano.. Met deze groep heb ik heel veel kennis opgedaan.
Sinds ik terug in België ben heb ik een beetje overal in Vlaanderen op sound system sessies rondgetourd ( met een overwinning bij Catch A Mike Contest op Reggae Geel) en ook in Wallonië.
Ik heb nog niet alle uithoeken van België ontdekt, maar ik blijf het ganse landje rondgaan met als doel  bekendheid in heel België te creeëren.

Vanwaar komt je naam Dju Lion?

Als ik de micro in mijn handen neem dan lijkt het net alsof ik alles dat me stoort, zaken in het leven die me raken, mijn woede,.. eruit smijt.
Het is belangrijk voor mij om deze gevoelens en zaken te delen. Zelf als ik maar enkele mensen raak die zich betrokken voelen bij wat ik uitdruk, is dat al veel voor me.

Je bent oorspronkelijk van de Regio van Bergen. Er zijn ook  andere zangers uit deze regio zoals Cash Flow, Nigga Roots, Bawhly Kyss.. terwijl we in andere regios uit Wallonië weinig talenten vinden.  Is er een bepaald microklimaat bij jullie?

Dit is moeilijk uit te leggen.  Wat ik wel zeker weet, is dat sinds ik klein was, er altijd reggae in mijn regio aanwezig was. Ik woonde dicht bij de Cité du Coq in Jemappes, in de Borinage (Henegouws mijngebied). Daar is er altijd reggae geweest. Maar de mensen kennen de Borinage niet, mensen zeggen dat we analfabeten zijn, werklozen en zo een dingen.. Mijn grootouders zijn geïmmigreerde Italianen en Marokkaanen die hier komen werken zijn in de mijnen en ik ben fier op mijn afkomst.
Bij ons houdt men van reggae omdat deze muziek iets teweeg brengt, goede vibes en teksten om over na te denken. Zelf als je nog maar enkele tonen live speelt, word je al bedankt door het publiek.
Toen ik klein was, waren er verschillende reggaegroepen in de streek, grote broers met dreadlocks, die repeteerden in hun garage. Er waren geen moderne instrumenten, grote mogelijkheden en al die andere zaken. Misschien is er geen enkele groep dat doorgebroken is, maar de groove was er zeker! Dat was mijn eerste contact met reggae.