Cocoa Tea & Frankie Paul in Gent: veteran excellence

Respect voor de promotor (Democrazy) omdat hij nu al voor de tweede keer een Belgische band in het voorprogramma zet. Na Collieman & Asham bij Etana mocht nu ERC Benelux winnaar Wahwahsda de Beljam honneurs waarnemen. De Antwerpenaars deden dat met nog meer verve en vakmanschap dan de vorige keren dat we hen aan het werk zagen. Keep on movin'!

Het was al een tijdje geleden dat Frankie Paul door Europa toerde. Het gerucht ging dat hij ziek was maar daar hebben wij in Gent niets van gemerkt. Traditioneel Afrikaans gekleed, begeleid door twee bekoorlijke zangeressen, gooide Frankie zich meteen op zijn klassiekers: Worries inna dance, Pass the tu sheng peng, Fire deh a muss muss tail… De vrijwel blinde zanger beweegt nauwelijks op het podium en kan ook niet echt communiceren met het publiek. Maar die rauwe, nog altijd krachtige stem maakt alles goed.

Frankie Pauls soul lovers repertoire klonk het publiek minder bekend in de oren maar hij serveerde ook enkele version excursions op topriddims, zijn eigen versies maar ook flarden van zijn collega's: Barrington Levy, Half Pint, en zelfs van Viviane N'dour, de schoonzus van Youssou met wie Frankie tijdens een van zijn vele vakanties in Gambia twee tunes heeft opgenomen.

Cocoa Tea bracht een heel andere vibe mee, al was het maar omdat hij geen moment stilstond en actief in dialoog ging met het publiek. Hij begon zoals gewoonlijk met een extended uitvoering van Rastaman Chant, waarna eigenlijk alleen nog maar hits volgden: Tune in, Riker's Island, 18 and over… Ook de stem van Cocoa Tea lijkt niet aangetast door 30 jaar dancehall experience, en de massive is nog altijd dol op hem.

Weinig volk maar een geweldig dubbelconcert en vibes-à-gogo. Give thanks Democrazy for keeping live reggae music alive.