Richie Campbell - My Path (Magic Box/Eigen Beheer)

Een naam die meer Jamaicaans dan Portugees klinkt. Zijn stem en zijn flow ook, trouwens. Het was op een concert van Anthony B in Rotterdam dat ik deze kunstenaar voor het eerst heb gehoord. De Bobo Warrior had deze jonge Portugees meegebracht om zijn voorprogramma te doen. Een indrukwekkend voorprogramma. Alweer een jonge Europeaan met allesbehalve de look van een Raggamuffin, die zijn lyrics neerzet in perfect patois, en die een uitstekende stem, een rasta attitude en een hoop veelzijdigheid in zich heeft. Zijn eerste album, 'The Path' is in complete harmonie met wat reggae en dancehall aan kwaliteit te bieden heeft in 2011. Het geheim van zijn naam? Eenvoudig: Richie omdat hij Ricardo heet en Campbell als eerbetoon aan twee van zijn favoriete artiesten, Turbulence (Sheldon Campbell) en Admiral T (Chrissy Campbell).

Het album opent met een tune met een eregast. Dat is Ky Mani Marley, de enige featuring van het album, die opent met '911' waarin beide zangers de politie ervan beschuldigen nooit daar te zijn waar je ze nodig hebt.  De riddim, origineel als de meeste van de riddims van dit album met 17 titels, is levendig en skankt naar wens. Richie Campbell gaat dan door op een sociaal thema over geweld met 'Whoa'. In de traditie van de sing-jays wisselt hij zang en rap af en speelt met stemtonaliteiten. Het doet denken aan Turbulence of Pressure Buss Pipe.

Het album bevat een groot aantal lovers titels, een stijl die de jonge zanger bijzonder lijkt te appreciëren. Na een reggae one-drop gaat hij door met 'Everytime I Cry', op de 83 riddim, 'Missing You' en later 'Love Me So' en 'Held In'. Daartussen mengt hij, op een meer militant ritme met een energieke baslijn, de geloofsbelijdenis 'Never Lose My Faith'. Daar begrijp je dat zijn duik in de rastacultuur hem ook op spiritueel vlak heeft geraakt. De intro van deze song kondigt het aan: "Whether you believe in God or not, remember to hold the faith", een boodschap voor ons allen, … Is het de wil om mee te zijn, of echte liefde voor deze vibe? 

De volgende songs steunen op zeer "softe" riddims, r&b gekleurd, met trage pianomelodieën. De tekst van 'Think About Life' is echter de moeite van het beluisteren waard; dit is een compromisloze waarschuwing aan jongeren tegen de risico's van het leven, zoals hard drugs, criminaliteit en aids. Richie Campbell zegt zonder omwegen dat het aan ons is om te slagen in het leven en te vermijden om op verkeerde wegen te verdwalen. De r&b vibe gaat verder met het honingzoete 'Blame It On Me' en 'Please'. Mijlenver verwijderd van reggae, maar de sound wordt weer harder met 'Start The War', pure ragga en lyrics met een badman sausje op een hip hop riddim. Richie Campbell toont zich daar uitdagend tegenover hen die zijn vibe zouden willen tegenhouden. We verwachtten ons aan een dancehall passage op dit album en dat komt ervan met 'Evil Cokehead'. De jonge artiest windt zich daarin op tegen iemand dij hij de naam Cokehead geeft en het lijkt het erop alsof deze song iemand in het bijzonder viseert.

In elk geval toont de "Reggae Ambassador outta Long Beach Portugal", zoals hij zichzelf voorstelt, daar zijn vermogen om op goede dancehall riddims te draaien. Spijtig genoeg zet hij de vocoder aan op de volgende songs 'Nah Run Again' en 'Dem A Gangsta' (Gang War riddim) met teksten tegen geweld waarin hij zich volledig geeft op hardcore riddims. De vergelijking met de flow van Turbulence is weer onvermijdelijk. Tot slot van dit dancehall deel, een big up voor alle "clean gyals". Richie Campbell toont dat hij het steronderwerp van dancehall, meisjes, aankan met, in de eerste plaats, een zinnige tekst, maar ook met het hele vocabulaire van de perfecte rudeboy yardie.  Je vraagt je af waar hij naar school is geweest!

'My Path' besluit met twee acoustische promo's: 'All About You' en 'Please'. Zeemzoete vocalises, een wat klagerige stem à la Jah Cure, wat stroop om een eerste goed geproduced en gevarieerd opus te besluiten, dat zich zonder vervelen in een trek laat beluisteren. Na de eerste verrassing met de warm-up van Anthony B, bevestigt Richie Campbell zijn talent met dit album… Alweer een Europese artiest om in de gaten te houden!