.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
De barre wintertemperaturen hielden de Beljam Massive niet tegen om vrijdagavond vanuit alle windstreken naar de Gentse Vooruit af te zakken. Terwijl Groove Station aan de warming up bezig was liep de zaal dan ook goed vol. Datzelfde Groove Station slaagde er trouwens glansrijk in om het publiek al voor de clash helemaal uit zijn dak te doen gaan. Toen de host van de avond, Buda, omstreeks 23h op het podium verscheen en de allereerste Beljam Cup Clash van start kon gaan was iedereen er dan ook meer dan klaar voor.
Eerst moesten de regels (3 rondes van 10 minuten, één sound weg na ronde 2 en nog één sound weg na ronde 3 om zo met twee sounds naar de dub-fi-dub te gaan) echter nog overlopen worden en werd ook bepaald in welke volgorde de vier sounds zouden spelen: (1) Beatstreet Sound – (2) Papa Pedro Entertainment – (3) Daktari Sound – (4) Mystic Breeze Collective.
Beatstreet Sound had de moeilijke taak om de clash te openen en te trachten het publiek meteen mee te krijgen. Johnny Lexman, de MC van Beatstreet, ging meteen verbaal in de aanval en liet zich ondersteunen door dubs van o.a. Postmen ('U Wait') en Johnny Osbourne ('Lend Me Your Chopper' & 'No Ice Cream Sound').
Papa Pedro Entertainment koos er dan weer voor om nog niet te veel woorden vuil te maken aan de andere sounds en ging er meteen stevig tegenaan met enkele indrukwekkende dubplates van Marcia Griffiths ('Feel like Jumping') en Toots & The Maytals ('54-46'). Speelde hier misschien al een tactische beslissing om deze dubs zo vroeg mogelijk 'weg te spelen'? Na deze foundation kleppers schakelde Papa Pedro een versnelling hoger met vlot aan elkaar gemixte dubs van Sean Paul ('Deport Dem'), Burro Banton, Mad Cobra ('Real Badman'), Vybz Kartel en Movado. De MC (Papa Pedro) bleef bij deze indrukwekkende openingsronde zijn eigen coole zelve en blaakte van zelfvertrouwen.
Daktari Sound was in de Vooruit, ondanks hun vele dienstjaren en de 'thuismatch', voor velen de underdog. Ragga Yves begon met uitgebreid de organisatie, het publiek én de andere sounds te bedanken, alvorens over te schakelen op zijn 'war modus' (al zou hij deze volgens ons nooit helemaal bereiken). Daktari moest het in deze eerste ronde dan ook vooral hebben van hun riddim selectie (real rock, sleng teng, …). Dublates die we op deze riddims herkenden waren afkomstig van Junior Murvin, Anthony Red Rose ('Under Mi killing thing'), alsook de eerste Uman dub van de avond ('Ganja').
Ronde 1 werd afgesloten door Mystic Breeze Collective die openden met een intro van Luciano ('War', 'Chase Those Crazy Baldheads' & 'Running Away'), gevolgd door een Etana dub ('I am not afraid'). Meteen viel op dat Mystic Breeze met een goed voorbereid plan naar deze clash gekomen was. Dit bleek vooral uit de stage attitude en timing van de MC (Kinja). Het was natuurlijk ook een groot voordeel dat Mystic Breeze als laatste sound mocht spelen, waardoor ze makkelijker konden inpikken op wat door de andere sounds eerder in de ronde gezegd en gespeeld werd. Zo counterde Mystic Breeze onder andere de King Johnny dub van Beatstreet met een King Johnny/Irieginal Abraham combo.
De meeste sounds gingen in de 2e ronde verder op het gekozen pad, al waren wij van mening dat Beatstreet hier te veel op automatische piloot aan het spelen was waarbij de dubs snel aan elkaar gemixt werden zonder al te veel hoogtepunten. Een groot risico rekening houdende met het feit dat na deze ronde één sound weggestemd zou worden. We herinneren ons dan ook enkel de Snow ('Informer') dub uit de 2e ronde van Beatstreet.
Papa Pedro pikte hier meteen op in en besloot enkele rechtstreekse aanvallen op Beatstreet te lanceren, onder andere met een Dr. Evil (& Serani?) custom en een stevige selectie op de 'Intercom riddim' (Barrington Levy en een Burro Banton custom), Shaggy ('I can't fight this feeling'), een Elephant Man custom en Sizzla ('Run out pon dem') om af te sluiten. Een stevige ronde voor Papa Pedro dus, die hiervoor beloond werden met meerdere forwards.
Net als Beatstreet, slaagde Daktari Sound er in deze 2e ronde niet in om hun eerste ronde te overtreffen. Onder andere doordat vele dubs slecht verstaanbaar zijn omdat Ragga Yves, en bij momenten ook de 2e MC (en tevens DJ), wat vaak gewoonweg door de dubs heen stond te roepen. Bovendien speelde Daktari sound teveel dubs van artiesten die voor het merendeel van het publiek onbekend waren. Eén van de betere dubs van Daktari in deze ronde was voor ons 'Ninja Mi Ninja' van Courtney Melody. Een dub die later in de clash echter nog gecounterd zou worden door zowel Beatstreet sound als door Mystic Breeze.
Deze laatste begonnen hun 2e ronde met een indrukwekkende custom dub van Uman op de tonen van diens 'Bienvenue en Belgique'. En net als Papa Pedro schakelde Mystic Breeze nog een versnelling hoger en vlogen de custom dubs ons om de oren (o.a. Mad Cobra op de Real Rock riddim!). Bovendien sloten de speeches van Kinja en de customs perfect op elkaar aan. Deze inleidingen van de MC zijn dan ook een niet te onderschatten factor in een soundclash en bepalen vaak hoe goed de daaropvolgende dub zal aanslaan bij het publiek. Kinja leek dit goed te hebben begrepen en overtrof hierdoor dan ook vaak de andere drie MC's.
Na deze ronde was vervolgens de moment aangebroken waarop de jury (het publiek) moest uitmaken welke van de vier sounds als eerste de clash zou moeten verlaten. Uit een eerste stemming bleek overduidelijk dat Papa Pedro en Mystic Breeze zich geen zorgen hoefden te maken en probleemloos door konden naar de volgende ronde. Voor ons was het op deze moment zelfs al overduidelijk dat de derde sound die mee zou gaan naar de volgende ronde stevig uit de hoek zou moeten komen om te vermijden dat Papa Pedro en Mystic Breeze niet tegenover elkaar zouden staan in de dub-fi-dub. Na een finale stemming besliste het publiek dat deze derde sound Beatstreet was en zo namen we dus afscheid van Daktari Sound, die dit zeer sportief opnamen en met opgeheven hoofd de clash verlieten.
Beatstreet sound had in deze 3e ronde een grote achterstand goed te maken en moest dus een andere weg inslaan. Dit deden zo door zorgvuldig een slachtoffer (Papa Pedro) en een wapen (foundation tunes) uit te kiezen om dan volop in de aanval te gaan met dubs van Sugar Minott ('Oh Mr. DC'), Michael Rose, Morgan Heritage en Fantan Mojah ('Tell Lie Pon Rasta'). Bovendien vond ook Beatstreet dat het moment aangebroken was om enkele dubs die eerder al gespeeld waren door andere sounds te counteren. Dit gebeurde onder andere met de Courtney Melody dub van Daktari sound en de Burro Banton ('Tek A Set') en Barrington Levy dubs van Papa Pedro. Of dit genoeg was om de derde ronde te overleven zouden ze pas te weten komen nadat ook de twee andere sounds deze ronde afgewerkt hadden.
Papa Pedro begon met talent van eigen bodem (MC Manifest?) en liet alle remmen dan los om tien minuten hardcore ragga dubs de zaal in te blazen. Zo herkenden we dubplates van Ward 21, Ninjaman, Mavado ('Weh Dem a Do'), etc. Papa Pedro (de MC) leek er nu al zeker van te zijn dat zijn sound Mystic Breeze zou ontmoeten in de dub-fi-dub en begon zijn verbale pijlen dan ook vooral op deze laatste te richten, wat de amusementswaarde van de clash alleen meer ten goede kwam.
Mystic Breeze reageerde op de hardcore dubs van Papa Pedro door een ronde te spelen gevuld met dubplates van artiesten die zich doorheen de jaren hebben weten te onderscheiden met hun vocale kwaliteiten: Tarrus Riley, Beres Hammond ('Serious') en een Busy Signal dub die gecut werd op een ons onbekende ska-riddim. Dit echter allemaal nadat ze de ronde geopend hadden met wederom een, ondertussen counter-counteraction, Courtney Melody dub ('Kinja Mi Ninja'). Mystic Breeze begon dus zeer sterk, zwakte dan even af met een Ward 21 en Mad Cobra dub die minder respons kregen van het publiek, maar sloot in schoonheid af door een Konshens dub die Papa Pedro eerder gespeeld had te counteren.
We vermoedden het al na de vorige ronde, maar een tweede stemming maakte het overduidelijk: Beatstreet moest de clash verlaten en Papa Pedro Entertainment en Mystic Breeze Collective zouden om de allereerste Beljam Cup strijden in de dub-fi-dub!
Voor de mensen die niet vertrouwd zijn met soundclashes herhalen we hier even kort de regels van een dub-fi-dub ronde: enkel foundation tunes zijn toegelaten, elke sound speelt om beurt een nummer en alle vorige rondes zijn niet meer van tel waardoor beide sounds dus vertrekken met nul punten. Omdat er terug van nul af aan begonnen wordt, diende bovendien ook opnieuw geloot te worden over de volgorde waarin de sounds zullen spelen. Het resultaat is dat Mystic Breeze deze keer dient te beginnen en daarna Papa Pedro een dub mag opleggen.
Hieronder trachten we een zo goed mogelijk overzicht te geven van de gespeelde dubs in deze ronde, maar omdat we niet elk nummer of elke artiest herkend hebben is dit lijstje voor aanvulling/verbetering vatbaar.
1e dub: Mystic Breeze speelt 'Rivers of Babylon' van The Melodians, Papa Pedro antwoord met een ons onbekende dub.
1 punt voor Mystic Breeze
2e dub: Mystic Breeze speelt 'Johnny Too Bad', Papa Pedro antwoordt met een indrukwekkende counteraction.
1 punt voor Papa Pedro
3e dub: Derrick Harriot ('Born A Killer') versus Freddie McGregor
1 punt voor Mystic Breeze
4e dub: Freddie McGregor & Glenn Washington versus Ken Boothe & Freddie McGregor
1 punt voor Papa Pedro
5e dub: Alton Ellis versus Gregory Isaacs ('Number One')
1 punt voor Papa Pedro
Na vijf dubs in de dub-fi-dub was de strijd dus heel gelijkopgaand en verliep de stemming door het publiek redelijk correct. Enkel het punt bij de vierde dub werd naar onze bescheiden mening onterecht toegekend aan de Ken Boothe/Freddie McGregor dub van Papa Pedro.
6e dub: Gregory Isaacs versus niet herkende dub
1 punt voor Mystic Breeze
7e dub: Toots & The Maytals ('Monkey Man') versus Cocoa Tea ('No Treath')
1 punt voor Mystic Breeze
8e dub: Lloyd Parks ('You don't Care') versus niet herkende dub
1 punt voor Papa Pedro
9e dub: 'The First cut is the deepest' (Norma Fraser) versus Junior Murvin (Police & Thieves)
1 punt voor Mystic Breeze
Met nog één dub te gaan stond Mystic Breeze nu met één punt voor. De volgende dub kon dan ook allesbepalend zijn:
10e dub: John Holt ('Wear you to the ball') versus The Abyssinians ('Satta Massangana')
Na deze laatste dub lag het lot van beide sounds volledig in de handen van het publiek. En net nu hadden beide sounds de keuze enorm moeilijk gemaakt door twee prachtige dubs te spelen. Zelfs zo moeilijk dat wij ons deze keer onthielden van een stemming en het bovendien geen overbodige luxe hadden gevonden mocht deze 10e dub niet meegeteld hebben en er besloten zou worden om elke sound nog een extra dub te laten spelen. De host (Buda) besliste echter door te gaan met de stemming al bracht die niet meteen duidelijkheid. Zo moest uiteindelijk de zaal in twee 'kampen' verdeeld worden om uitsluitsel te geven en dan nog was het vanuit de zaal zelf moeilijk uit te maken wie de meeste stemmen kreeg. Uiteindelijk werd, drie uur na de aanvang van de clash, dan toch beslist dat het laatste punt, en dus ook de titel van winnaar van de allereerste Beljam Cup Clash ging naar Mystic Breeze Collective! Een nipte overwinning op basis van de dub-fi-dub, maar meer dan verdiend wanneer rekening gehouden wordt met de eerdere rondes die Mystic Breeze speelde.
Er had uiteraard geen clash kunnen zijn zonder de andere drie deelnemers die het lef hadden om in de muzikale boksring te stappen. Bij deze dus ook een welgemeende proficiat voor Daktari Sound, Beatstreet sound en Papa Pedro Entertainment!