R.I.P. Matty Haazen (1950-2024), hart en brein van Rockers magazine

Matty was een van mijn beste reggaevrienden. Opgegroeid met dezelfde rootsreggae als ik, schreef hij even kritisch als gepassioneerd over concerten en nieuwe platen. Rockers had interviews en verhalen, charts en weetjes (Tam-Tam), relevante advertenties (platenwinkels, radiostations…) en annonces. 

Met trouwe medewerkers als Willie Wackie, Principal One en wijlen Ras Feel (en vrouwlief Ria natuurlijk) slaagde Matty er telkens weer in om het belangrijkste reggaenieuws te bundelen. Het ziet er vandaag misschien wat primitief uit, maar met de schaarse middelen die ze toen hadden (typemachines, fotokopieën) maakten ze van elke Rockers toch een collector's item.

Thuis, in Merksem, hebben Matty en Ria mij een paar keer hartelijk ontvangen. Zoals wij allemaal in die dagen ging hij prat op zijn platenverzameling, die intussen al een 20-tal jaar omspande. Door een zware brand is die unieke collectie jammer genoeg verloren gegaan. Ik had ook het gevoel dat de veer toen een beetje gebroken is bij Matty. Niet zijn liefde voor de reggae, wel de goesting om nog een magazine te maken of zich op een andere manier te engageren in het circuit. En hij werd natuurlijk ook een dagje ouder. 

Af en toe kwam ik Matty nog tegen, meestal in OLT Rivierenhof, niet zo ver van zijn woonplaats. Nog altijd even vriendelijk, laconiek en respectvol, zoals ik hem altijd gekend heb. En bescheiden. Weinig mensen hebben de massive (die toen nog niet zo genoemd werd) in de jaren 90 meer leesplezier en betrouwbare informatie bezorgd dan Matty Haazen.

Ik draag hem voor altijd in mijn hart.