Alle lof voor organisatoren
Rien Samson en
Jeroen 'Jay' Vochten dus, die dit toch maar weer hebben klaargespeeld!
Bij aankomst kunnen we nog net de set van
Dhazed Fyah,
Juli Jupter en
MariJah meepikken. Geruggensteund door
Pikaman brengen ze afwisselend een nummer uit hun eigen repertoire. Van Dhazed herkennen we 'Time Is Now' en daarnaast test hij op het podium van Antwerp Reggae Festival ook voor het eerst live 'Ambush At The Border' uit (een nog te verschijnen productie van Arky Starch). MariJah trekt dan weer onze aandacht met 'New Day' en 'Suffering', een nummer van de 'Take Care' EP, haar samenwerking met Jahmbassador. En Juli Jupter brengt dan weer nummers als 'Working Class' en 'Well Runs Dry', ons welbekend uit oeuvre van Spellbreakers.
Wanneer
Johhny den Artiest en zijn trouwe sidekick
L'Etran Jay het podium innemen, gaan even later de hemelsluizen op. Dat is echter een uitdaging die het olijke duo allerminst uit de weg gaat en ook het aanwezige publiek blijft trouw op post en wordt getrakteerd op Johnny-klassiekers als 'Goe' en 'Cruisen' (over de Down By The River riddim). Als ook
Halve Neuro en
Slongs op het podium verschijnen is het natuurlijk tijd om te gaan 'Shoppen In Den Aldi', meteen gevolgd door 'Pakt De Velo'. Johnny is opnieuw de absolute 'Superheld Van De Reggae'. Ganja tune 'Noorderburen' krijgt live door Asham Band een leuke dubby outro aangemeten en afscheid nemen doen Johnny en Jay met 'Wie Got Er Mee'. Ook na al die jaren blijven we hen graag bezig zien!
Maar, eerlijk is eerlijk, eigenlijk zijn we vandaag vooral gekomen om eindelijk
Joe Yorke eens live aan het werk te kunnen zien. De Brit wordt op het podium vergezeld door een gitarist en iemand achter de knoppen. En hoewel het dus om een heel minimalistische bezetting gaat, weet Joe toch al vanaf het eerste nummer ('Living Dead') onze aandacht te grijpen met die wonderbaarlijke falsetstem. Met 'Singerman' volgt dan gelijk al een eerste hoogtepunt in de set. Yorke vervolgt met 'Mr. Officer' en 'Tonight' en dan volgt 'Time', Joe's bijdrage over de Ina Struggle riddim van het Franse Irie Ites, en het daaropvolgende 'Midnight Rock' was dan weer een samenwerking met Stand High Patrol. Met 'Zara' krijgen we eindelijk een eerste, naar de keel grijpende, track uit 'Hopeless', Joe's recentste soloalbum. Met 'Fast Living' krijgen we een tweede hoogtepunt geserveerd, en dan volgt titelnummer 'Hopeless', dat live een triphop-jasje krijgt aangemeten. Nummers als 'Gentrification' en 'Night And Day' verschenen enkel op single en met 'Caution' krijgen we dan weer een zeer geslaagde versie van de klassieker van Bob Marley & The Wailers. Besluiten doet Joe Yorke met 'Quicksand', opnieuw een productie van Stand High Patrol. Ook al hebben we ons favoriete 'Last Night's Tune' dan niet gehoord, toch hebben we van de eerste tot de laatste noot genoten van wat wellicht het meest atypische reggaeconcert is dat we dit jaar zullen zien. Één woord: betoverend!
En dan moet het beste natuurlijk nog komen, want met
Johnny Osbourne staat hier een Jamaicaanse muzieklegende geprogrammeerd. Osbourne wordt zoals gebruikelijk geflankeerd door de Franse
Homegrown Band onder de kundige leiding van
Guillaume 'Stepper' Briard. Het is voor uw dienaar al de derde keer in minder dan een jaar dat we de man aan het werk zien, en voor een exacte playlist verwijzen we u dan ook graag naar
ons verslag van zijn set op Festival des Libertées in oktober van vorig jaar. Maar ook al is de set ondertussen dus al een beetje voorspelbaar geworden, het blijft genieten van klassiekers als 'Rock It Tonight', 'Little Sound Boy' (dat hier overloopt in 'How Could I Let You Get Away', de soulklassieker van The Spinners) of 'What A La La'.
De NMBS is echter onverbiddelijk en wij moeten dan ook te vroeg vertrekken om nog onze laatste trein huiswaarts te halen. We genoten met volle teugen van deze eerste editie van Antwerp Reggae Festival, en als er nog een tweede editie volgt, tekenen wij alvast opnieuw present!
Foto's: ©
Richard De Nul
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
