




Een duik in ons archief leert dat
het laatste artikel dat we exclusief over Wahwahsda hebben gepost al dateert uit 2014 en dit naar aanleiding van hun afscheid… Hoog tijd dus om deze Antwerpse reggae/hip-hopband terug voor te stellen.
In 2003 nodigde rapper Sput zijn vriend gitarist en zanger Wally uit als muzikant voor een schoolproject, zo ontstond hun eerste muzikale kennismaking. Vier jaar later besloten ze samen een band op te richten die als naam Wahwahsda kreeg. Sput was eerder hip-hop georiënteerd en Wally was helemaal into reggae. Deze invloeden zouden bepalen welk muzikaal pad hun groep zou volgen. In 2009 kwam met 'Shiva Regal' hun eerste album uit en in 2012 kwam met
'Radio Rum' de opvolger. Daarna stokte het een beetje, de band speelde enkele jaren dezelfde show en stilaan vroegen ook andere zaken in het leven wat meer aandacht. De groep nam een break en in 2014 volgde dus een voorlopig afscheidsconcert, toevallig ook in Edegem.
Vijf jaar later volgde een heropstart en omdat de band ondertussen geen drummer meer had werd Wim 'Radix' Verbruggen (die we kennen als drummer van de Asham Band) gevraagd om zich bij de groep te voegen. We stellen graag de ander bandleden even voor: op keyboards speelt Frederik Verbruggen, Steven Albrecht is de bassist, de leadgitaar en vocals zijn voor Wouter 'Wally' Immers (die ook gitarist is bij Tourist Le MC), en de freestyle-rapper is Peter 'Sput' Govaerts. In de XXL-uitvoering die we zondagavond te zien hebben gekregen maken ook drie blazers deel uit van de band, bestaande uit Matti Willems en Mitya Jansen, twee tenorsaxofonisten, en Sam Joris, een trompettist. En uiteraard valt ons oog ook op de vrolijke backingvocals Marijke Blokland en Aude Vercruyce. Het is altijd fijn om te zien dat muzikanten en zangers ook echt plezier beleven aan het optreden dat ze zelf geven.
Na een lange wissel met 'The Subtitels' die eerder op het podium stonden en soundcheck met wat technische issues opent de set met 'Truths And Rights' van Johnny Osbourne gezongen door Wally maar opnieuw komen er wat problemen naar boven en valt het weer even stil. Wanneer die zijn opgelost volgt met 'All For One', een song tegen de economische globalisering en de gevolgen ervan, het eerste echte nummer dat naadloos wordt gevolgd door 'Long Road Ahead' en 'Wicked World' waarin Sput ons wijst op de gevaren van het kapitalistische systeem maar Wally meteen ook hoop brengt met de boodschap dat we er zelf ook iets aan kunnen doen.
Van zo'n vurig begin kun je al eens dorst krijgen en de rapper vraagt aan de toog om een schotel drank te brengen voor de muzikanten, die wordt aangeleverd tijdens 'I Know'. Als de dorst is gelest horen we met 'Lost & Found' opnieuw een kritische song en de band omschrijft het op hun website zelf als: "A song about looking for your righteous spot in this world while confidently keeping your head up high."
Sput komt van het podium en vraagt aan het publiek een paar woorden om die te gebruiken in een indrukwekkend stukje freestyle. Iemand roept "dubbeldekbus" terwijl een grapjas "Kielse ratten" roept omdat de rapper zich daarvoor had laten ontvallen dat hij een groot Antwerp supporter is. Maar deze verwijzing naar stadsrivaal Beerschot slaat de MC niet uit zijn lood en hij kan zich wel vinden in een 1-1 gelijkspel tegen Anderlecht. Die match wordt gespeeld tijdens het concert en de uitslag wordt hem toegeschreeuwd.
Na 'Prophets' horen we 'Hide And See' over de moeilijke momenten die koppels nu eenmaal meemaken in een relatie. In 'Wake Up' hebben vooral de blazers veel werk en neemt Wally ons mee op een "hey-how" meezingmomentje. De outro wordt in de handen van Radix gegeven die ons op een van zijn onnavolgbare drumsolo's trakteert.
We gaan stilaan naar het einde van de show en we horen nog 'Destination Awaits' gevolgd door 'Life Ain't Easy' waarvan Sput zegt: "Het leven is niet makkelijk maar daar moet je niet moeilijk over doen". 'Home' en uiteraard hun hit 'Dinner For Two' sluiten een geweldige set af. Een bisnummer zit er niet meer in want er blijken al klachten over geluidoverlast te zijn geuit… en het is pas half tien. Niet iedereen in Edegem wist blijkbaar een goeie vibe te appreciëren maar alle aanwezigen in de verwarmde tent op het gemeenteplein hebben genoten van dit concert.
Wij zagen een volwassen reggaeband gevormd door uitstekende muzikanten die naadloos past in het rijtje van Tourist Le MC, Slongs Dievanongs en Flip Kowlier. Want geef nu toe: Pommelien, Bazart, Camille en andere metejoren… wiezendajong?
Foto's: © Peter Verwimp