Festival des Libertés sluit feestelijk af met dubbelconcert van reggaelegendes Johnny Osbourne en Barrington Levy!

Gelukkig kreeg Johnny Osbourne wel een pak meer tijd toebemeten dan bij Max Romeo het geval was en we konden dan ook volop genieten van een pleiade aan hits. 

De set die Osbourne deze zomer nog op Reggae Geel bracht, behoorde toen al tot de hoogtepunten van de afgelopen festivaleditie, maar verbleekte bij de prestatie die Johnny afgelopen zaterdag in het gezelschap van de Franse Homegrown Band neerzette in het Brusselse Théâtre National. En dan te zeggen dat wij aanvankelijk niet eens veel zin hadden om te gaan!




Osbourne genoot duidelijk en improviseerde er in zijn nummers duchtig op los. 

Openen deed hij met 'Rock It Tonight', om meteen als een trein door te razen naar 'Murderer' en 'What A La La'. 

Op de tonen van de Far East riddim kregen we 'Little Sound Boy' dat verrassend overliep in het iets minder bekende 'Pretty Blue Eyes' over dezelfde riddim en meteen het signaal voor wat love tunes, want gevolgd door het bekende 'Ice Cream Love' dat live een lekkere dubby outro kreeg aangemeten door de muzikanten van Homegrown.

Tijd voor wat roots en dus tracks uit Johnny's Studio One album 'Truths And Rights', nog steeds één van zijn eigen favorieten. We kregen natuurlijk het gelijknamige titelnummer en zowat de beste live-versie van 'Promise To Jah', Osbourne's geloofsbelijdenis aan de allerhoogste, die we ooit hoorden, en waarbij Johnny zelfs niet te beduusd was om zelfs even zijn falsetstem boven te halen. Kippenvelmoment!

Dan nam de veteraan ons even mee terug naar 1969, het jaar van de release van zijn allereerste soloalbum 'Come Back Darling', opgenomen door een toen amper tweeëntwintig jaar oude Johnny (al gewaagde hij zelf van een "lateish start") voor Winston Riley en gearrangeerd door Boris Gardiner.  Uit datzelfde album volgde nog 'Warrior' en daarna kregen we 'In Your Eyes', origineel uit het in 1982 verschenen 'Never Stop Fighting', maar heropgenomen voor zijn nieuwe 'Right Right Time' album. Datzelfde gold ook voor 'Kiss Somebody', opgenomen voor het door Linval Thompson geproduceerde 'Nightfall' album uit 1981, maar ook opnieuw herwerkt voor 'Right Right Time'.

Tijd voor wat Jammy-producties met achtereenvolgens 'Water Pumping' en 'Folly Ranking'. 

Wellicht met de recente ontwikkelingen in Israel/Palestina en de oorlogen in Oekraïne en Soedan in het achterhoofd drukt Osbourne ons op het hart: "Jah no partial! No black or white God, let's all live together!", waarna hij het als een "Sunday song" aangekondigde 'Purify Your Heart' inzette.

We kregen nog het obligate 'Budy Bye' en naar goede gewoonte wandelde Osbourne daarna het podium af op de tonen van 'So Long, Farewell' uit 'The Sound Of Music', begeleid door een indrukwekkende saxofoonsolo van Guillaume 'Stepper' Briard.

Het publiek had er echter nog lang geen genoeg van en wanneer Johnny opnieuw het podium betrad kregen we nog een lange medley van 'No Ice Cream Sound' en 'Lend Me Your Chopper'. 

Wij besloten de man nog even persoonlijk aan de tand te gaan voelen over zijn nieuwe album (interview binnenkort op deze pagina's) en keerden dan ook pas laattijdig terug voor de set van Barrington Levy.

Veel leken we echter niet gemist te hebben. Bij binnenkomst speelde de man een minutenlang vraag-en-antwoordspelletje met het publiek rond 'Money Is The Drug', zijn pas verschenen nieuwe single. 

Barrington was de afgelopen jaren duidelijk wat kilootjes kwijtgespeeld en zag er opvallend goed uit, al kwam dat zijn performance in Brussel helaas niet ten goede. 

Wanneer hij a-capella 'She's Mine' inzette, klonk dat nog aardig, maar toen de band inviel hoorden wij enkel nog valse noten.

Levy herpakte zich enigszins met 'Black Rose', maar het daaropvolgende 'Here I Come (Broader Than Broadway)' werd opnieuw ellenlang uitgemolken in hetzelfde vraag-en-antwoordspelletje waarbij Barrington het publiek bleef aanmanen om "Run that track!" te roepen. 

Alsmaar meer aanwezigen verlieten de zaal en wij besloten uiteindelijk hun voorbeeld maar te volgen.

Het muzikale tweeluik dat Festival des Libertés afsloot kon ook dit jaar niet verder uit elkaar liggen.

Liefhebbers konden daarna nog genieten van een gratis DJ-set door Soul Shakers, maar zelf hadden we nog een lange rit huiswaarts voor de boeg en dus lieten we deze kelk aan ons voorbijgaan.

Foto's: © Peter Verwimp