Joe Yorke & The Co-Operators - A Distant Beat (Waggle Dance Records)

De muziekmicrobe kreeg Yorke te pakken in zijn tienerjaren. Al snel ontwikkelde hij een voorliefde voor genres als punk, folk en reggae, en nadat hij zichzelf gitaar leerde spelen begon hij te busken in de straten van Wigan en Manchester. Nadat Yorke naar Moss Side in Manchester verhuisde vond hij algauw een thuis in de dub- en reggaescene van lokale pubs als The Juntion en The Big Western. Zo maakte hij ook kennis met Eeyun Purkins, met wie hij niet veel later deel ging uitmaken van de band Black Star Dub Collective; het begin van een lange en vruchtbare muzikale vriendschap.

Qua eerste kennismaking kan deze absolute knaller van een album wel tellen. We worden als doorwinterde rotten in het vak (helaas) nog maar zelden van onze sokken geblazen, maar de tandem Yorke en Purkins drukte met 'A Distant Beat' werkelijk alle juiste knoppen in, gaande van de indrukwekkende falsetstem van Yorke, over de sociaal geëngageerde maar tegelijk makkelijk mee te zingen teksten van Purkins, tot de heerlijke instrumentatie gaande van klassieke rootsreggae als 'Last Night's Tune' tot de digitale eighties vibes van een nummer als 'No Good For Me', of het naar een melodica-productie van Augustus Pablo neigende 'Riding For A Fall', alles bijgekruid met invloeden uit genres als soul, blues, techno en folk. 

In de tekst van opener 'The Singerman', waarin ook de titel van het album verborgen zit, bezingt Yorke zijn voorliefde voor de muziek en geeft tegelijk toe voor geen enkel ander metier geschikt te zijn:

Ain't nothing else I can stand, not one little bit
I tried my hand at every trade but couldn't find a fit
I was a gardener once upon a time
But the weeds all grew around me as I searched for the next rhyme
When I was a carpenter, I couldn't make two ends meet
I'd cut the timber way to short searching for a distant beat

I'm a singerman, just a singerman

I don't have a mind for numbers, maths just ain't for me
I count my blessings and proclaim them musically
Wouldn't want to be a cop and enforce the rule of law
I want you to feel free as my voice echoes from afar

Op zijn minst origineel is 'No Good For Me', een anti-auto anthem met knipogen naar fietsklassiekers als 'Bicycle, Bicycle' van Early B of 'Poor Man Transportation' van Junior Reid en waarin het klinkt:

I don't want no car, no they're no good for me
Just ride my bicycle and I'm happy
Don't got no fumes, don't need to fuel
Just fresh vegetables and I am cool
Forward ever, backward never
You're in a gridlock and I'm feeling clever

Don't want no car, no they're no good for me
No I don't need no bus or no taxi rank
I get on my bike and I step on the crank
It's those bike songs that I need,
Early B and Junior Reid

Serieuzer wordt het dan weer in 'Life & Debt', net als de 'Life And Debt' documentaire uit 2001, een woordspeling op "life and death", en in dit geval een aangrijpend relaas over systemische armoede dat in het licht van de huidige wooncrisis in het Verenigd Koninkrijk des te schrijnender klinkt: 

The curtains are closed at #9
No light shines out from behind
The phone it's hanging off the hook
The letter box it's all nailed up
In the house where she's raised her family
She hides from the collection agency
The letters slipped beneath the door
Lie unopened on the floor
The meter ran out weeks ago
Will she have nowhere to go?

It's all just a matter of life and debt
A lifetime of shame and regret

The windows were boarded up months ago
They kicked him out with nowhere to go
The penny tumbles from the jar
He knows that won't get him far
A pound won't even feed a fly
But it does no harm to try
They trapped him down here doing time
The accident of birth his only crime
Counting pennies instead of sheep
On the curb he tries to sleep
He begs for change with an empty cup
Could he have changed how things ended up?

In nummers als 'Mr Officer' en afsluiter 'Skin Crawl' geven Joe en Eeyun dan weer hun onverbloemde mening over het Britse politieapparaat en de politieke klasse:

Riot police with truncheons
Yes they try to smash my head
Say they serve with good intentions
But their baton lick you instead
They are the long arm of the law
Nothing less and nothing more
They serve the rich and not the poor
Then they beat you down to the floor

Not my brother, not my sister
Not my brother, Mr Officer 
…

It makes my skin crawl when I think of you
The snake and spider with their poison bite
They're no match for your spite
You spit bile with every word
And circle your prey like a carrion bird
The congregation might now pay
But silver words rust in the light of day
Tomorrow you will pay the price 
For fooling them not once but twice

Je zou je voor minder gaan afvragen in wat voor wereld we tegenwoordig leven en dat doet het duo dan ook in het bluesy klinkende 'What Kind Of World':

What kind of world will we live in tomorrow?
All this sadness and all this sorrow
Seems to me we're walking eyes open wide
Into a world we should be leaving behind

Onze favoriete tune op 'A Distant Beat' is echter 'Last Night's Tune', een dubby sound anthem waarin Joe op zoek gaat naar de titel en vertolker van een nummer dat hem tot vervoering bracht tijdens een dance, iets waarin zowat elke dub- en reggaeliefhebber zich wel zal herkennen:

Last night's tune is stuck in my head
I just can't shake that beat
It shuffles through my heart and soul
As I walk down the street
Oh those big boxes 
Produce such a heavy heavy sound
As they wail out the melody
They rattle and shake the ground
Oh selector can you tell me
What was last night's tune?
What was that big big bassline that lifted up the room?
Bullwackies or the Upsetter?
Channel One or Tubbys?
No, it was some fresh rhythm works from Bristol city!

Het jaar is nog niet voorbij, maar de kans dat we nog een album voorgeschoteld krijgen van hetzelfde kaliber als deze parel is vrij gering. Instant klassieker!