In de oude, bloedhete concertzaal van het Earth Art Center in Hackney hangen een dozijn lange, smalle luidsprekers, vier aan beide zijwanden, vier aan de muur achteraan. Op een groot scherm verschijnt een spervuur van beelden, een fantastische visuele dubmix van foto's, animatie en illustraties, perfect afgestemd op de muziek, getekend Peter Harris, die al langer het art work van On-U Sound voor zijn rekening neemt. We zien allerhande obscure geschiedkundige referenties, de Sumerische reuzen, Afrikaanse voodoo… Vooral de avonturen van superheld Lee 'Scratch' Perry, zowel in de gedaante van cartoonfiguren als van historische en Bijbelse persoonlijkheden, zijn een lust voor het oog.
Rechts in de hoek van het podium, achter zijn machinerie, staat de Grote Tovenaar in persoon. Adrian Sherwood heeft voor deze gelegenheid een collectie gloednieuwe tunes gemaakt. Geen remakes van klassieke On-U Sound dubs en riddims maar nooit eerder gehoorde nummers, met de stemmen (en de visuals) van Lee Perry en de al even betreurde Mark Stewart als prominent eerbetoon aan de artiesten die On-U mee groot hebben gemaakt. Maar ook Billie Holiday passeert de revue, in beeld (samen met een resem heldhaftige vrouwen uit alle culturen) en in dub.
En die nieuwe muziek van Sherwood klinkt vandaag dus nog specialer dan zijn unieke sound altijd al gedaan heeft. "1999" stond er destijds op de eerste On-U Sound releases, een jaar dat toen nog onwezenlijk veraf leek maar wel overeenstemde met de vibes en het gevoel die de muziek opriep, alsof je een glimp van de toekomst van de dub opving. Dat doet On-U in 2023 nog altijd, en met deze 3D-ervaring voegt Adrian Sherwood daar nog een futuristische dimensie aan toe.
In een interview vooraf legde de producer uit hoe hij met enkele getrouwen tot dit concept gekomen is. Te technisch om hier uit te leggen, maar het resultaat is verbluffend, de zogenaamde binaurale sound die door de luidsprekers rondom wervelt, opgesmukt met allerhande effectjes en geluidjes die die telkens weer ergens anders vandaan komen. Er gaat zelfs een soort synesthesie mee gepaard: je hebt de neiging om in de richting te kijken van de overal onverwacht opduikende surprises.
Ook het toch al redelijk hallucinante percussiewerk van Bonjo I (nieuw album van African Head Charge komt eraan!) en de etherische blazerspartijen van Harry Beckett gaan door de binaurale molen, recht de ruimte in, als de soundtrack van een psychedelische SF-film.
Bijna op het einde van de 75 minuten durende set gooit Sherwood Horace Andy nog in de mix (en in beeld) met zijn On-U version van 'Fever'. Waarna nog een verontrustende nieuwe funkdub volgt met video en lyrics die een onheilspellende, volledig gerobotiseerde wereld tonen waar het verschil tussen AI en de realiteit nog amper waarneembaar is.
Dat was trouwens niet de enige licht apocalyptische boodschap die we meekregen in Hackney. Het was soms alsof Darth Vader aan de mic stond, zijn stem zwervend langs de luidsprekers. Ergens onderweg op die trip las een alternatieve versie van Mark Stewart het lange gedicht 'The Tyger' van William Blake voor, zoals hij bij leven weleens live durfde doen.
Is dit de toekomst van de dub? Het On-U Sound spektakel was in elk geval een zeer overtuigende demonstratie van de mogelijkheden die dub biedt als je de nieuwe technologie durft omarmen, en vooral als je afstapt van de mono-traditie die de soundsystemwereld momenteel domineert. Wij waren in het gezelschap van soundman Tim Bangarang en hij wees me op die fundamentele tekortkoming: al die fantastische dub en de roots van weleer wordt en werd opgenomen in stereo maar kan in essentie nooit ten volle tot zijn recht komen, hoe goed ook het geluidssysteem. Laat staan dat je er die binaurale ervaring mee kan creëren. On-U Sound zal nog wel even de muziek van de toekomst blijven, zoals de muziek van Adrian Sherwood en zijn vrienden altijd al geweest is.
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
