Het was ondertussen alweer van het uit 2008 daterende 'Jah Is Real' geleden dat Winston Rodney aka. Burning Spear nog eens de studio indook voor een nieuwe langspeler. Met de release van deze 'No Destroyer' komt daar nu eindelijk verandering in.
Eigenlijk had Rodney zich al ettelijke jaren teruggetrokken in een soort zelfgekozen prepensioen, waarbij hij vooral nog tijd en energie bleef pompen in het terug verwerven van de rechten op zijn muziek en het aanklagen van wat hij zelf omschrijft als "muziekpiraten" of "haaien" (een gegeven dat mooi geïllustreerd wordt in de tekst van 'Talk', waarin het onder andere klinkt: "I've got my talk, cause I'm not affraid of the musical sharks! No more slave trade, no more surrender!").
De snel verslechterende gezondheidstoestand van Spear's echtgenote en zakenpartner Sonia en de daaraan verbonden medische kosten, die in de Verenigde Staten serieus kunnen oplopen, noopten Rodney alsnog opnieuw op tournee te vertrekken (niet toevallig getiteld 'Sonia Rodney Appreciation Tour') en nu dus ook deze 'No Destroyer' nog uit te brengen.
Spear heeft in werkelijkheid geen 15 jaar gewacht om nieuw materiaal op te nemen, want eigenlijk werkte hij 'No Destroyer' al af in 2012. Winston Rodney sprak eerst over "no deadline" en voegde daar in 2022 aan toe:"This album was recorded in the Magic Shop and mastered at Sterling Sound, New York. So, the people, especially my fans, they just have to have a little patience and they will receive this album when the time is right!".
Als voorsmaakje kregen we in 2021 al 'Mommy', geen eerbetoon aan zijn vrouw Sonia, maar een pleidooi voor ouders die het steeds moeilijker hebben om het hoofd boven water te houden en hun gezin te onderhouden. Dat nummer wordt op 'No Destroyer' nu aangevuld met 11 andere nieuwe tracks.
In opener 'The Spear' stelt hij zichzelf nog even voor aan zijn luisterpubliek (beetje overbodig, maar voor de rest leuke track), maar daarna behandelt Winston inhoudelijk vooral nog onderwerpen die hem nauw aan het hart liggen zoals zijn al eerder vermelde strijd tegen de muziekindustrie en de onafhankelijke weg die hij tegenwoordig bewandelt ('Talk', 'Independent', 'No Fool'), het vinden van een middel tegen kanker ('Cure For Cancer', dat door de fluit van Itai Kriss vreemd genoeg vrolijk klinkt en zelfs wat naar Zuid-Afrikaanse jaiva of township-jive neigt), muzikale reggaehelden als Bob Marley, Peter Tosh, Culture, Gregory Isaacs, Dennis Brown of Alton Ellis ('Open The Gate'), zijn liefde voor zijn geboorteland Jamaica ('Jamaica' en 'Negril'), of nog zijn voorliefde voor het groene kruid ("I man want no destroyer, to destroy my plants again!" uit titelnummer 'No Destroyer').
Muzikaal gezien ligt 'No Destroyer' dan weer in het verlengde van "recentere" Burning Spear producties zoals het al vermelde 'Jah Is Real' of 'Our Music', al kregen verschillende nummers (titelnummer 'No Destroyer', 'Obsession' en afsluiter 'They Think') hier wel leuke dubby outro's toebemeten waarin zowel de blazerssectie (Greg Glassman - trompet, Jason Jackson - trombone en Jerry Johnson - saxofoon) als Spear's eigen conga's nog eens extra uit de verf komen.
Zo iconisch als het destijds klonk, klinkt 'No Destroyer' nergens, maar als dit album Burning Spear's muzikale testament moet worden (en daar lijkt het toch wat op) hadden we het een pak slechter kunnen treffen!
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
