Aangekomen op deze gratis aangeboden reggae night in het OLT gaan we meteen helemaal naar boven, het zicht is er prima en er is voldoende plaats om het hele podium te bewonderen. Ook de geluidskwaliteit is er uitstekend. We weten niet wie er de knoppen bediende maar hij of zij heeft dat voortreffelijk gedaan.
Wahwahsda is dan al aan het voorlaatste nummer bezig en wij verbazen ons over wat we op het podium zien. We herkennen uiteraard de drummer van
Asham Band aangevuld met de muzikanten van Wahwahsda zelf, maar dan ook nog eens 2 achtergrondzangeressen én 3 blazers. Hoelang is het geleden dat we een Vlaamse (Nederlandstalige) reggaeband hebben gezien die zo sterk werd omringd op een podium? Wanneer ze dan met 'Dinner For Two' hun laatste nummer inzetten overvalt me dat wrange gevoel van spijt, ik had toch vroeger moeten komen om me helemaal vooraan te zetten mét mijn camera. En big-up aan aan
Wally,
Sput en de hele crew.
Na een korte pauze is het de beurt aan
Omar Perry die zijn samenwerking met de Asham Band eerder dit jaar nieuw leven heeft ingeblazen op het Kokopelli festival in Gullegem.
De Asham Band speelt eerst een intro en Omar opent zijn set met 'Chant Down Babylon' meteen gevolgd door 'Jah Guide Us', beide nummers komen uit zijn 'Life' album. Wat meteen opvalt en wat we ook vroeger reeds over hem schreven is dat Omar Perry wellicht nooit de legendarische status van zijn vader Lee zal bereiken maar hij is wel een veel beter zanger en entertainer. En voor wie Lee Perry nooit aan het werk heeft gezien, dat kon echt alle kanten opgaan. We hebben hem schitterende concerten zien geven hier in België wanneer hij werd gebacked door Pura Vida. Bregt De Boever kon hem dan mooi bij de les houden. Maar we hebben hem ook onverstaanbaar weten wouwelen in een micro terwijl hij leek te verdwalen op het podium. Van dat laatste is geen spoor te bekennen bij Omar, hij zoekt vaak actief contact met zijn publiek en laat de band spelen wat hij wil. Al kan hij natuurlijk terugvallen op de ijzersterke drum en bass-sectie van
Wim Radix en
Alain Meloen.
'Bless Dem' (uit het album 'Can't Stop Us') wordt ingezet meteen gevolgd door 'Fire Way' en 'Redder Than Red' (uit het album 'Man Free') en het OLT komt echt onder stoom. De zanger gebruikt heel het podium en hij danst met die typische move waarbij hij huppelt van het ene op het andere been met de knieën hoog opgetrokken zoals we vroeger ook wel Bob Marley zagen doen.
'Double Edge Sword' en 'Serious Time' (beide uit 'Life') halen het tempo een beetje uit de set en zorgen voor een rustpunt. En dan komt het tweede gedeelte van de show.
Uit de boxen klinkt de overbekende sample "Out in the streets they call it…", waarna 'Boom Town' over de World-a-Reggae riddim van Ini Kamoze wordt ingezet. En dan volgt een geniale medley van covers waarbij zowel de zanger als de band bewijzen dat ze van internationaal niveau zijn. Meer nog, eigenlijk had deze combinatie naar mijn bescheiden mening altijd op de main stage van Reggae Geel moeten staan, maar dat even terzijde.
Het reggaepubliek smult van Dennis Browns 'Here I Come/Love And Hate' dat overgaat in 'Night Nurse' van Gregory Isaacs. We horen héél even een a capella versie van '96 Degrees In The Shade' van Third Word en de medley wordt afgesloten met 'Soul Rebel' zoals die werd gespeeld door The Gladiators.
De set herneemt met 'Behold' en 'Rasta Meditation' om daarna over te gaan in het derde en laatste deel van de show. De zanger verdwijnt heel even van het podium en komt terug gehuld in een rode cape en getooid met pluimen. Heel even denk ik aan Eek-A-Mouse omdat die ook altijd zo van die vestimentaire frivoliteiten in huis heeft maar dat is hier natuurlijk niet het geval. Het is ook gedaan met rondlopen en springen, Omar schuifelt nu voetje voor voetje over het podium en zeker wanneer de Asam Band 'Chase The Devil/Disco Devil' inzet weten we het zeker, hij brengt een hulde aan zijn overleden vader Lee, en zorgt zo voor een absoluut kippenvelmoment bij iedereen die vertrouwd is met het werk van de oude meester.
Ook zijn stem is nu helemaal anders, dit is echt een metamorfose die we niet hadden verwacht en wij kijken verbijsterd toe. 'Lion A De Winner' en 'People Funny Boy' volgen waarna de medley wordt afgesloten met 'Stay Dread'. Een ronduit schitterend eerbetoon.
De zanger verlaat opnieuw even het podium om zijn cape weer af te doen en komt terug om de set af te sluiten met Marley's 'One Love'.
Een welgemeende dank aan OLT, de Asham Band, Wahwahsda en Omar Perry voor dit geweldig avondje reggae!
Foto: © Asham Band
