Geflankeerd door de French Connection Band (Guillaume 'Stepper' Briard - saxofoon/percussie/backing vocals, Mael Danion - toetsen/backing vocals, Muctaru Wurie - toetsen, Xavier 'Kubix' Begue - gitaar, Thomas 'Mato' Cirade - bas, Simon 'Saymon' Roger - drums, voor de gelegenheid aangevuld met Didier Bolay op trombone en trompet en Henry 'Matic Horns' Tenyue op trombone) nam Osbourne 10 nummers op.
De term "nieuw album" moet u daarbij enigszins rekbaar interpreteren, want in de 10 tracks tellende tracklist zijn maar liefst 4 herwerkingen van oude Ousbourne-nummers terug te vinden (het in 1980 voor Linval Thompson en Mickie 'Roots' Scott opgenomen 'Kiss Somebody', dat nu tekstueel haast als een post-COVID-19 tune klinkt, 'Angel In My Arms', in 1981 met Sly & Robbie voor Prince Jammy, 'In Your Eyes', gemixt door Scientist en opgenomen voor Henry 'Junjo' Lawes in 1982, en tenslotte het minder bekende 'Right Time', opgenomen voor Jerry Brown in de periode midden jaren zeventig van de vorige eeuw toen Johnny Osbourne een tijdje in Toronto verbleef).
Blijven over: de wat filmisch klinkende opener 'Strange', waarin wij Johnny enkel kunnen bijtreden: "The world is getting strange…", 'Trust No One', meteen één van onze persoonlijke favorieten uit de tracklist, het te lichtvoetige 'Peace And Love', de aanstekelijke disco-reggae van 'Get Up' waarmee Johnny in de voetsporen van Marley's 'Could You Be Loved' treedt, het wat middelmatige 'It No Nice', en voor 'Oh My Jah Jah' (een herwerking van het Zwitserse musicalnummer 'Oh mein Papa', vooral bekend in de instrumentale versie van Eddie Calvert uit 1953 en de Engelstalige versie van Eddie Fisher uit 1954) nodigde Johnny tenslotte generatiegenoot Lone Ranger uit, maar dat leverde toch niet echt een memorabele combination tune op.
Niet geheel originele maar toch erg genietbare langspeler dus!
Johnny Osbourne komt 'Right Right Time' live voorstellen op
Reggae Geel en brengt zowaar Lone Ranger mee!
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
