Irie Vibes Roots Festival 2023: een persoonlijke impressie

Irie Vibes (Back to the) Roots Festival is een jaarlijkse traditie voor menig reggae- en soundsystemlovers; een utopia tussen de West-Vlaamse weilanden waar we jaar na jaar samenkomen om onze gemeenschappelijke passie voor Jamaicaanse muziek en cultuur te delen met geliefden, vrienden en kennissen die meerdere generaties vertegenwoordigen.

VRIJDAG

Vrijdag 21 juli is een hoogdag. Niet noodzakelijk omdat we verondersteld worden om onze Nationale Feestdag te vieren, maar eerder omdat we van 13u tot 04u worden geëntertaind door verschillende soundsystems. De Antwerpenaren van Blackbird Sound openen dit jaar de twintigste editie van het festival op de camping. Het is op sessies als deze dat het nog maar eens duidelijk blijkt dat de Blackbirds elk een eigen reggaecurriculum hebben opgebouwd door jaren ervaring, zowel individueel als samen. Dit gaat gepaard met een platencollectie om U tegen te zeggen. Zo worden de vroege vogels getrakteerd op een wijde selectie van ska tot rocksteady tot roots reggae. "Blackbird singing in the dead of night…"

Wanneer de Blackbirds uitgezongen zijn, verplaatst het publiek zich naar het festivalterrein, waar een soundmeeting plaatsvindt tussen onze eigen Kingstep Soundsystem uit Leuven, Masego Soundsystem uit Rotterdam en Jah Youth Soundsystem uit Londen. Er wordt beslist om te roteren om de drie tunes, wat doorheen de avond bij sommigen in het publiek merkbaar voor enige verwarring zorgt. Allan Jah Youth en Brian De Lionz aarzelen niet en draaien hun systeem meteen volledig open, met een immense luidheid en baskracht tot gevolg.

In volle UK-stijl en naar aloude gewoonte met een selectie die voor 95 procent uit dubplates bestaat, gaat Jah Youth all-in. De nooit uitgeprate MC Prince Livijah verspreid zijn boodschap van African liberation, geflankeerd door Empress Uwimana en special guest Wellette Seyon. Later op de avond boet Jah Youth wel wat aan geluidskwaliteit in door het dermate krachtige volume van hun soundsystem, maar desalniettemin doet hun selectie ons de nacht in skanken, omringd door soundboys en -girls van over de taal- en landsgrenzen heen.

In de eerste rondes is het meteen hoorbaar dat Masego Soundsystem op maximumvermogen draait. Hun selectie smaakt ons aanvankelijk, maar de selector verliest onze aandacht wanneer hij overschakelt naar zware stepper dubs. De ware underdog is vanavond Kingstep Soundsystem. Selector en operator Bobby Roots is een expert in het aanhouden van zijn eigen stijl en speelt dubplate na dubplate, van Roots Injection relicks tot tal van eigen producties uit de Kingstep studio, met een knaller van een Prince Jamo special als persoonlijk hoogtepunt. Op het vlak van geluidskwaliteit en power klinkt Kingstep strak en de energieke MC Reuben Gondor is de kers op de taart. Een soundmeeting haar naam waardig!

ZATERDAG

Bij het wakker worden merken we meteen dat het weer, in tegenstelling tot vorig jaar, niet al te denderend is. Na een stevige en gezonde festivalbrunch trekken we na de middag met gekruiste vingers naar het festivalterrein in de hoop dat de outdoor stage niet al te veel zal afzien van de windstoten en regenbuien. Deze stage wordt dit jaar gehost door Rootsworkers Soundsystem uit Noord-Frankrijk. Met hun gigantische lampenversterkers en hun yard-style set-up, zorgen de Rootsworkers voor een warme klank, de perfecte keuze voor een outdoor corner.

Na de set van de Jah My Vibration crew uit Bergen, gaat het concert van MariJah & The Root Sense van start in de grote tent. We merken ook bij deze band dat repeteren duidelijk zijn vruchten afwerpt en dat het samenspel stukken beter zit dan de zomerconcerten van een jaar terug. Ook de ondertussen legendarische geluidstechnicus Christopher Lonneville draagt hier uiteraard aan bij. MariJah staat in topvorm op het podium en brengt eigen nummers die zullen verschijnen op een toekomstig album én heel wat nummers van op de Take Care EP (Jah Embassy label), die vanaf vandaag verkrijgbaar is op vinyl. Buiten brengt de Unification crew na afloop van het concert een heerlijke rootsselectie, speciaal voor de roots massive op Irie Vibes.

In de late namiddag is het tijd voor de Rootsworkers om twee uur lang te schitteren in hun eigen corner. Ze laten hun boxen optimaal klinken en spelen killer tune na killer tune, met onder andere parels als Freddie McKay's 'Running Over' en een dubplate cut van Junior Ross and The Spears' 'So Jah Jah Say'. Tijdens de set verschijnt hun vaste sparringpartner Rudy Roots regelmatig aan de microfoon en ook Ras Digby kan het niet laten om het publiek warm te maken voor zijn eigen set door alvast wat lyricaal vuur te spuwen.

Deze Ras Digby bewijst zich na het concert van Rod Anton & The Ligerians nogmaals als de ultieme dubplate specialist. De regen valt twee uur lang uit de lucht, maar Digby's selectie en energie zijn dermate betoverend dat niemand gaat schuilen. De regenjassen en paraplu's worden bovengehaald en het dansen gaat door. "I am from that era where we don't play tune, we buss tune!". En wat voor een tunes. Na van start te zijn gegaan met een korte Jah Shaka tribute, schakelt de dubplate specialist over naar acetates en plates. We krijgen opnieuw tunes en mixes te horen die we nooit eerder hoorden en misschien ook nooit opnieuw zullen mogen aanhoren. Enkele noemenswaardige zijn dubplate cuts van Al Campbell's 'Don't Tell Me', Bim Sherman's 'Slummy Ghetto', The Black Survivors' 'Come Away Jah Jah Children' en een Earl Sixteen vocal op de Agent 27 riddim van Fazal Prendergast & The High Times Players. "Put your hand inna the air if you love Digby!", chant Rudy Roots. En zo geschiedde.

Na het bisnummer 'I Love Marijuana' van het showcaseconcert van headliner Linval Thompson, staan de soundsystem heads te popelen tot Chalice Soundsystem aan de slag gaat. Na hun zeven-uur-durende set eerder dit jaar op Wadada Festival, zijn vele Belgen ongetwijfeld Chalice fans geworden. De Rijselaars laten hun lampenversterkers gloeiend rood worden en hun speakerboxen haast uit elkaar trillen. Het publiek wordt getrakteerd op een gevarieerde selectie, met 90s JA tunes, roots klassiekers zoals Gregory Isaacs's 'Tribute To Wa De', Twinkle Brothers nummers en een Shaka tribute door middel van een aantal Ital Soup tunes die hij bekend gemaakt heeft. Chalice sluit af met 'Play On', een Agobun productie die binnenkort verschijnt als eerste release op hun eigen label. In een vingerknip zijn 4,5 uren voorbijgevlogen en is het tijd om het festivalterrein af te sluiten.

Zondagmiddag trotseren tal van vermoeide, maar voldane gezichten de Belgische zomerregen om met de trein, fiets of auto de tocht huiswaarts te maken. Big up aan de ganse Irie Vibes-organisatie en het uitgebreide team van vrijwilligers om de roots jaar na jaar levend te houden in Kortemark. Tot in 2024!