Inna De Yard & Spellbreakers: zwoele rootsjam in OLT Rivierenhof

We betreden het halfrond net halverwege de set van Spellbreakers die net aan 'Deliverance' uit hun splinternieuwe eerste langspeler bezig zijn. De band oogt af en toe wat statisch, maar muzikaal zit het allemaal snor. Ook Kush McAnuff, die we dansend tussen het publiek spotten, blijkt fan.

Spellbreakers vervolgen met 'House Of The Father', onze favoriete track uit het net verschenen dubbelalbum en ook live een revelatie. OLT Rivierenhof houdt er een zeer strak tijdschema op na, en voor we het weten zijn Spellbreakers dan ook al aan hun laatste nummer toe, het energieke 'Working Class'; een passende afsluiter want ook de laatste track op het album.

Ook op het podium is de Antwerpse reggaeband duidelijk gegroeid, al zouden we hen als tip misschien willen meegeven om de blazerssectie, die toch een vrij prominente plek inneemt in de composities van de band, vooraan op het podium te positioneren!

Blackbird Sound helpt ons even door de podiumwissel heen en dan is het tijd voor Inna De Yard, in de groene oase die OLT Rivierenhof toch is, vertegenwoordigd door Kush McAnuff, Cedric Myton, Keith & Tex, Winston McAnuff, Steve Newland (Rootz Underground), Dwight Pinkney op gitaar en Franklyn 'Bubbler' Waul achter de toetsen.

Het gezelschap opent met 'Africa', wellicht het bekendst in de versie van Dennis Brown uit 1975, maar check zeker ook eens die van een zekere Stephanie Samuels uit 1978! Daarna lossen de vocalisten binnen het gezelschap elkaar steeds opnieuw af. Kush McAnuff, die ook de thunder of nyahbinghi basdrum bedient, mag de spits afbijten met 'Come Away Jah Jah Children', zijn bijdrage op het recent verschenen 'Family Affair' album van het collectief, en een cover van het gelijknamige nummer van The Black Survivors.

Dan is het de beurt aan nieuwkomers Keith & Tex die met hun Inna De Yard-versie van 'Stop That Train' meteen het hele halfrond meehebben. De naam Steve Newland zal wellicht niet bij iedereen een belletje doen rinkelen, maar de man was lead vocalist bij Rootz Underground en zet in het OLT in met 'Reach Out And Touch (Somebody's Hand)' van Diana Ross; een tikkeltje melig maar het ideale bruggetje naar 'Touch Me', zijn bijdrage op 'Family Affair'.


Kiddus I vervolgt met 'Fire Burn', één van zijn eigen producties, maar het is Cedric Myton die toch net dat ietsje meer indruk maakt met zijn interpretatie van 'Humanity', de klassieker van Prince Lincoln.

Spotten we daar trouwens tot onze verbazing niet Paul Jambers en echtgenote Pascale Naessens al skankend tussen het publiek voor het podium? Reggaeliefhebbers wie zijn ze, wat drijft hen?

Opnieuw tijd voor Keith & Tex, die met 'Down The Street' een rocksteady-pareltje neerzetten zoals alleen zij dat kunnen. Winston McAnuff bewijst vervolgens dat hij 'Baltimore' ook kan neerzetten zonder Johnny Osbourne (wel te horen op de plaat, maar er live helaas niet bij), en Cedric Myton trakteert ons alweer op een stukje Congos-geschiedenis met 'Youth Man' (origineel uit 'Congo', Columbia of WIRL, 1979).

Dan tovert Kiddus I het groene amfitheater plots om in een klein jazzclub met zijn versie van 'If You Love Me', terug te vinden op het titelloze Inna De Yard-album uit 2019, maar een reggaeadaptatie van 'If You Love Me (Really Love Me)' van Kay Starr uit 1954 (op zijn beurt weer een Engelstalige adaptatie van Edith Piaf's 'Hymne à L'Amour'). Ook Cedric Myton kiest voor een nummer uit datzelfde album met 'Rebellion In Heaven'.

In 2017 nam ook Ken Boothe een volledig album op met Inna De Yard en het is Steve Newland die de veteran crooner een ode brengt met een versie van diens 'Let The Water Run Dry'.

Winston McAnuff besluit met het nog steeds even militant klinkende 'Malcolm X', beter bekend in de versies van Dennis Brown en Earl Sixteen, maar origineel van zijn hand.

De band verdwijnt van het podium, maar het publiek heeft er nog niet genoeg van en krijgt natuurlijk waar het om vraagt.

Keith Rowe zorgt in zijn eentje voor een kippenvelmomentje als hij, enkel begeleid door zijn eigen akoestische gitaar en wat bas, een eerbetoon brengt aan Lee 'Scratch' Perry met 'Groovy Situation', een solo-single die hij in 1977 voor de geniale producer opnam.

Besluiten doet Inna De Yard met 'Fisherman' van The Congos, waarbij Cedric Myton niet alleen zijn eigen vocale gedeelte voor zijn rekening neemt, maar ook een uitstekende imitatie van de stem van Watty Burnett neerzet. Na een dubby outro neemt het gezelschap afscheid van het publiek en geeft Kiddus I, op zoek naar wat groen kruid, nog een andere invulling aan de uitdrukking "met de hoed rondgaan".

Een meer ideale omgeving dan de groene oase van OLT Rivierenhof had Inna De Yard zich wellicht niet kunnen indenken en wij hebben dan ook alleen maar genoten! En voor de liefhebbers: vergeet die andere data dus niet…

Foto's: © Dries Talloen