David Cairol - Vers(e) (U.N.I. Music/Baco Records)

Het verhaal achter 'Vers(e)' ("naar" in het Frans, maar ook "vers" of "strofe" in het Engels) gaat terug tot in 2017, toen David met de steun van de Alliance Française naar Jamaica trok om er in Kingston schrijfateliers voor de allerjongsten te organiseren. Al snel doen geruchten over een Fransman die reggae zingt in de Jamaicaanse scholen de ronde, en zo belandt Cairol uiteindelijk in de Anchor Studios, waar hij omringd door veteranen als Sly Dunbar, Bongo Herman, Earl 'Chinna' Smith, Winston 'Bopee' Bowen, Daniel 'Axeman' Thompson, en muzikanten uit de roots revival als Winta James (toetsen), Courtney 'Bam' Diedrick (drums), Hector 'Roots' Lewis (percussie) of nog Donald 'Danny Bassie' Dennis (bas) aan de opnames van het door Matthieu Bost (en de betreurde Sam Clayton Jr.) geproduceerde 'Vers(e)' begint. 



Cairol vatte zijn spirituele en letterlijke reis mooi samen in opener 'Hope Road', waarin het klinkt:

Here I am a little young boy
Living as a babe alone
I've just turned 14 years young
Old enough to hear the call
I grew up in a French town
By the name of Bayonne
But I heard from Trenchtown
The voice of a lion roar

Yes on Hope Road I live
I found a way to reach the sun
Yes on Hope Road I live
I'm moving on since the dawn
Yes on Hope Road I live
This is my direction

Now I'm cruising in the city
Looking all around
Searching for a place to be
Guided by the sound
If home is in my head
Earth is my playground
I'm gonna play for my rebirth
And I'm gonna sing out loud

Yes on Hope Road I live
I found a way to reach the sun
Yes on Hope Road I live
I'm moving on since the dawn
Yes on Hope Road I live

This is my direction 
Yes I've been in deadlock
With or without dreadlocks
We all hit a roadblock
I came back to the crossroad
See the signs on the board
Many routes but one road
Coming in from the cold
Coming into one love
Coming in from one blood
I am the young and the old
The strong in the bold
The message I hold
In this mess age I've told
…

De invloeden van de zonen Marley of vader Bob (het net genoemde 'Hope Road', de combination tune met Brinsley Forde en Var 'Building Bridges', 'Last Bus') en Steel Pulse (opnieuw 'Hope Road') zijn hier en daar onmiskenbaar (bevestigd in de lyrics van 'Turn Up The Stereo' waarin het klinkt: "…Give me the drum and the bass, to get back tot he basics. A little bit of space to go back to the classics: the Culture, the Pulse, the Wailers and the Spear…"), maar toch weet Cairol zeker ook zijn eigen stempel te drukken.

Het Engels van de man is alvast accentloos en slechts eenmalig schakelt hij over op het Baskisch voor 'Banan Banan' of "één voor één", een nummer waarvan wij vermoeden dat het een stiekeme ode is aan Antoine d'Abbadie, een negentiende-eeuwse Franse  aardrijkskundige, etnoloog en promotor van de Baskische cultuur en taal, die als jongeman naar Ethiopië trok waar hij gedurende elf jaar astronomisch, aardrijkskundig en etnologisch onderzoek deed, een kaart van Ethiopië maakte en onderzoek deed naar de bronnen van de Nijl.

Het nummer dat ons echter echt van onze sokken blies is 'Echoes From The Jungle', een eco-anthem waarvoor Cairol zowaar Judy Mowatt wist te strikken!

David Cairol zorgt met 'Vers(e)' voor een onverwachte krachttoer en één van de absolute aanraders voor 2023!