Max Romeo, The Ultimate Tour @ De Roma: afscheid van een icoon op automatische piloot

We zagen technisch perfecte shows van zowel Lutan Fyah, Xana, Azizzi als Max zelf (over Droop Lion zullen we het straks nog even hebben), maar voor wie nog een recent concert van Romeo gezien heeft (in oktober van vorig jaar op Festival des Libertés of twee maanden daarvoor in Leuven), bood het concert in De Roma eigenlijk weinig meerwaarde. Dat de feestvreugde in de zaal dan ook nog eens werd verstoord door voortdurend lallende "fans" die enkel en alleen voor 'Chase The Devil' kwamen, gooide voor ondergetekende alleen nog maar meer olie op het vuur (maar dat terzijde).


Zoals beloofd eerst nog een woordje over Droop Lion. Toen we de man het podium zagen opkomen werden we meteen terug gekatapulteerd naar 2013, toen hij, eveneens als voorprogramma mocht opdraven tijdens het concert van Capleton in Petrol. Destijds omschreef collega Jah Shakespear de man nog met lovende woorden als: "Met een stem die het midden houdt tussen Toots (!), James Brown (!!) en de bobo-singjays maakte hij alleszins een grote, zij het veel te korte indruk. Droop Lion heeft een naam als een gimmick maar stond en bewoog op het podium als een waarachtige leeuw van Rastafari, wijd wit gewaad, dreadlocks trots over de schouders, boboshanti of niet. Die zien we zeker nog terug, en dan hopelijk langer dan 10 minuten!", maar ondertussen weten we dat daar weinig van in huis gekomen is. Buiten een album met The Gladiators en één soloalbum uit 2017, bleef het windstil rond de man, maar dat doet blijkbaar niets af aan de diva-streken waarvan we keer op keer geruchten horen bij één van zijn passages.

We kregen vooral covers, onder andere van de Gladiators-classic 'Naturality', de Creedence Cleerwater Revival-klassieker 'Have You Ever Seen The Rain', die ook al terug te vinden was op Droop Lion's 'Ideologies' album, en Bob Marley's 'Soul Rebel', waarbij Droop klonk als een iets goedkoper versie van Buju Banton. Snel over naar Lutan Fyah dan maar.



Lutan mag dan al een hele tijd geen nieuwe langspeler meer hebben opgenomen ('Music Never Dies', zijn laatste album, dateert ondertussen alweer uit 2017), maar de man blijft op zeer regelmatige basis oerdegelijke singles uitbrengen. Ook in zijn voordeel spreekt het feit dat hij niet één van die Boboshanti-singjays is die na drie lijnen tekst alweer: "Pull-up!" roept om dan na nog een half minuutje alweer het volgende nummer in te duiken. Toch klinkt die singjay-stijl die eind jaren negentig van de vorige eeuw en begin deze eeuw zo populair en dominant was in de scene, nu op de één of andere manier wat belegen, en ook deze keer ontsnapten we niet aan een flashback naar de hoogdagen van Petrol.

We herkennen onder andere 'Africa' over de klassieke Baltimore riddim, 'Beat Dem', 'Ungrateful', 'She Got Stoned' (Lutan's bijdrage over de City riddim van Oneness Records), ganja tune 'High Grade' en 'Perfect Storm' (een nummer over de Think Twice riddim en dus worden we ook nog getrakteerd op een fragmentje uit het origineel van Phil Collins).

Hoog tijd voor the main event dus! Max toert opnieuw met het Franse Roots Heritage, dus dat het muzikaal goed zou zitten daar gold geen twijfel over. We hebben het even voor u uitgerekend: 39 (!) concerten heeft het gezelschap er ondertussen al opzitten wat deze Ultimate Tour betreft en in De Roma stonden ze dus voor de veertigste keer met zijn allen op een podium.

We kunnen ons dan ook levendig voorstellen dat het op den duur toch enigszins bandwerk wordt en dat is dan meteen ook het enige mankementje dat we de show van Max, Xana en Azizzi willen verwijten. Geen verrassingen, geen woorden van afscheid, geen duet met zijn kinderen, maar eigenlijk gewoon de set die we ook al zagen en hoorden in Leuven en Brussel.

Vooral dochter Xana zorgde toch nog voor een memorabele noot met een bloedmooie versie van 'Brave Queen' (haar adaptatie van Judy Mowatt's 'Slave Queen'), dat ons zo terug flitste naar de gouden jaren van de Philly soul midden jaren zeventig van de vorige eeuw.

Van Azizzi onthouden we dan weer vooral 'African Youth', een nieuw nummer uit de gelijknamige eerder dit jaar verschenen 12inch release op Tribe 84 Records/Livitity Music.

Max zelf opende met minder bekend, maar daarom niet minder actueel, werk als 'Let's Live Together', de ska van 'Time Bomb' of 'Wha You Ago Tell Jah Say' om in de tweede helft van zijn set dan weer hits als 'Melt Away', 'Tacko', 'One Step Forward', 'Three Blind Mice', 'War Ina Babylon' en natuurlijk 'Chase The Devil' aan elkaar te rijgen en te besluiten met een ska-medley van 'Jamaican Ska', 'Wings Of A Dove' en 'Sammy Dead'.

Zeer genietbaar reggaeavondje maar net iets minder memorabel dan wij gehoopt hadden!

Foto's: © Peter Verwimp