Arky Starch (Ilyas Schellekens): "Het wordt hoog tijd dat we de reggae- en dubscene in België een professioneel imago geven!"

Je vorige album verscheen zowat een jaar geleden, een jaar waarin je bijzonder actief bleek te zijn. Na samenwerking met Ragga Yves en je bijdrage aan het debuutalbum van Micky B zagen we dit jaar onder andere ook de release van 'Pon Di Mic' met de Britse MC Suga Plum en van 'I Follow Dub' met Kayamandi (Lynn Louise Pauwels). Hoe komen dergelijke collaboraties tot stand?
Arky Starch: "Lynn contacteerde me in de herfst van 2022 voor een samenwerking. 'I follow' (reggaecover van 'I Follow Rivers' van Lykke Li) was een track die ik nog had liggen en na enkele ontmoetingen vroeg ik haar om de zang ervan op te nemen. Sindsdien werden 'Hold your horses' en 'Not supposed to be' (gemastered door Dubmatix) in afwachting van haar debuutalbum als singles uitgebracht. Voor het nummer met Suga Plum verliep het totaal anders, ik heb zelf de artiest nooit ontmoet. Voor deze productie heb ik de hele song vanuit het niets rond een zangopname van Dj Vadim opgebouwd."

Mogen we daarnaast nieuwe Arky-producties met andere artiesten verwachten?
Arky Starch: "Naast Micky B en Kayamandi hebben de Japanse Sister Maki, Omar Perry-David Corleone, Mr. Ital, en Sista Mika allen versies ingezongen op enkele van mijn riddims."

Dat deze artiesten met jou aan de slag gingen, bewijst alvast dat je producties op bijval kunnen rekenen. Waaraan herken je een Arky-riddim, hoe zou je zelf je eigen sound omschrijven? 
Arky Starch: "Als moderne, hedendaagse reggae-dub… Ondertussen heb ik me verder verdiept in het uitpluizen van andere producties en hoe deze qua structuur en/of instrumentatie zijn opgebouwd. Iets namaken bezorgt me minder creatief genot. Af en toe neem ik ter oefening wel eens een studio one riddim op. Zo ontstond bijvoorbeeld mijn eigen versie van 'Real Rock' dat op mijn vorige album verscheen als 'Represent Real Rock'." 

Als je zelf een artiest zou mogen uitkiezen om met een van je riddims aan de slag te gaan, wie zou het dan worden?
Arky Starch: "Michael Rose!"

Wie je op sociale volgt zal het zijn opgevallen dat je Irie Magazine erg dankbaar bent voor hun duwtje in de rug. In welke mate is zo'n support voor jou als artiest belangrijk?
Arky Starch: "Superbelangrijk! Nicolas da Silva, hoofdredacteur, cartoonist en muzikant is ondertussen een vriend geworden met wie ik op regelmatige basis bel of mail. Door allerlei dingen te bespreken is vorig jaar ook de samenwerking naar aanleiding van 420 (20 april, de informele feestdag voor cannabisgebruikers wereldwijd) ontstaan. Hierbij maakten Samora, Razteria, Zoe Mazah, Lil Obeah-Marius Costache, Micky B en Zoolook elk een versie op mijn Grow A Plant riddim. Vriendschap en samenwerking zijn zo belangrijk en de juiste steun is cruciaal. Het wordt hoog tijd dat we de reggae- en dubscene in België een professioneel imago geven! Als het voor andere muziekgenres lukt, moet dat ook voor reggae, dub en alles daartussenin mogelijk zijn. Het lijkt me logisch dat waar een leegte bestaat deze altijd met iets kan worden ingevuld, of niet? Ik geloof sterk in productief zijn en doe ook mijn best om dat zoveel mogelijk zelf te zijn. Projecten laten aanslepen heeft weinig zin: "Strike the iron when it is hot!"."

Een straffe uitspraak betreffende die professionalisering, waar wringt volgens jou het Belgisch schoentje en hoe wordt dit naar jouw mening het best aangepakt?
Arky Starch: "Productief zijn is de beste weg naar succes en zonder dat succes kan je geen professioneel productiehuis uit de grond stampen. Het hangt een beetje samen vind ik, het ene lukt niet zonder het andere. Zelfkritisch blijven en het streven om op alle mogelijke vlakken te evolueren zijn daarnaast ook essentieel. Door gaandeweg fouten te maken kan men veel leren en groeien, volharden en doorzetten is de boodschap. We hebben de juiste speelkaarten in eigen hand, het is een kwestie van deze nu op de beste, de meest efficiënte manier uit te spelen."

Het tot stand komen van een dubalbum is als het ware een evenwichtsoefening. Het betekent vele uren aan de mengtafel op zoek naar een juiste balans, gepaste effecten, precieze volumes… Hoe pak jij het aan en wie zijn daarin jouw grote voorbeelden?
Arky Starch: "Dubmatix, Lee Perry, Zion Train, Alpha Steppas, Alpha & Omega, Augustus Pablo, King Tubby zijn enkele waar ik regelmatig met een analytisch oor naar luister. Ik gebruik geen templates maar bouw elke track van nul op, de zoektocht om de juiste effecten of structuur te vinden is fascinerend, één groot experiment. Vergelijk het met een schilderwerk waar na een tijd zoveel details in zitten verwerkt dat je er heen kan blijven staren. Enkele jaren geleden had ik nog nooit een sample bewerkt nu programmeer ik veel samples of one shots die ik met live bass, gitaar, keyboard, percussie, zang, drums... combineer. Loops gebruik ik van Renegade audio, Big Fish Audio, Irie Vibration, Reggae-loops… ik vind het leuk dingen te combineren en ben geen vintage snob of zo. Ik gebruik wat ik ter handen heb zonder me af te vragen wat anderen ervan zullen vinden, ik maak wat ik zelf goed vind. Het is belangrijk te genieten van wat je als muzikant en producer doet. Dat anderen het appreciëren is dan gewoon een pluspunt. Ik denk dat ik mag zeggen dat ik de voorbije twee en half jaar echt grote sprongen voorruit heb gemaakt, wat in mijn karakter ligt. Het balanceren van een mix vraagt veel geduld en inzicht, mixen en masteren is iets waar ik me de laatste maanden in verdiept heb. Met de hulp van Dubmatix heb ik gaandeweg heel wat technieken opgepikt en als ik met vragen zit kan ik daar altijd terecht of via YouTube, hahaha…"  

Om over te gaan naar je kersverse dub album, wat ons bij het beluisteren van 'Dubscales' opviel is dat, in vergelijking met je vorige albums, de blazers een prominentere rol spelen. Een bewuste keuze?
Arky Starch: "Het was vorig jaar mijn idee om 'Dubscales' vertrekkende vanuit blaaspartijen op te bouwen. Ik hoop een tweede album in diezelfde organische stijl, waarin instrumentale dubs met leuke blaaspartijen centraal staan, uit te brengen. Dus ja, een bewuste keuze. Na de release zal ik 'Dubscales' ook naar enkele vocalisten doorsturen en wie weet ontstaan er hierdoor nog enkele leuke versies."   

Tussen de medewerkers aan dit album zien we twee namen uit vorige producties opnieuw opduiken: Bissoman en Danny Elmes. Zijn er nog andere muzikanten op wie je beroep deed tijdens het werken aan 'Dubscales'?
Arky Starch: "Dubmatix heeft wat piano en orgel ingespeeld op Chalwa en assisteerde ook in de uiteindelijke mastering van het album. Bissoman vroeg me of hij een dubmix mocht maken van een van mijn tracks. Ik stuurde hem 'Chalwa' waarvan zijn mix nu op 'Dubscales' staat. Voor 'Good Dub Powa' maakte hij ook een dubmix die eind vorig jaar als single werd uitgebracht. Danny Elmes werkte jarenlang onder de vleugels van Sugar Minnot. Als sessiemuzikant was hij in JA actief en toerde daarnaast ook met Yabba U. Voor dit album leverde hij een prachtige sliding chords en stick gitaar die op het nummer 'Chalwa Dub' te horen is. Beide songs zijn qua compositie en instrumentatie totaal verschillend geworden. Na de dubmix van Bissoman was ik niet langer tevreden over mijn eigen compositie. Ik voegde er een extra akkoord aan toe en heb de bass opnieuw opgenomen. Ik deed er ook Indische gezangen en wat Oosterse instrumentatie bij waardoor mijn versie van 'Chalwa' nu helemaal anders dan 'Chalwa Dub' klinkt. Ik vind die dub fantastisch en toen ik Bissoman met zijn sound feliciteerde, was zijn reactie: "puur geluk". Hahaha van zulke bescheidenheid word ik vrolijk en het zegt ook veel over deze Italiaanse dj, re-mixer en reggaefreak."

Het uitdragen van een boodschap via muziek is iets waar je zelf veel belang aan hecht. Via songteksten kan dit vrij makkelijk en duidelijk, via instrumentals is dit heel wat minder evident. Hoe pak je dit aan?
Arky Starch: "Via het artwork tracht ik sommige dingen te visualiseren ook de titelkeuze kan dingen verduidelijken en via de promotie op sociale media kan je het met woorden duidelijker maken. Ik steek niet onder stoelen of banken dat ik van kinds af aan altijd zwaar tegen racisme of enige vorm van discriminatie gekant ben geweest. Muziek moet een middel zijn om mensen dichter bij elkaar te brengen. "Unity" betekent in mijn ogen het accepteren van elkaars verschillen en het samen genieten van "Jah Creation". We hoeven niet allemaal hetzelfde te zijn of te geloven dat zou saai zijn."

Om af te ronden ben ik nog even nieuwsgierig naar wat Arky in petto heeft voor de toekomst.
Arky Starch: "Een live-act, de afgelopen twee jaar was ik opzoek naar muzikanten en ondertussen heb ik een band bij elkaar. Het vinden van een keyboardspeler was lang een knelpunt, maar dat is onlangs opgelost. Daarnaast bestaat de formatie uit een top gitarist, een van de beste Belgische reggaedrummers, Micky B en Kayamandi die beiden zullen zingen en ikzelf als bassist en zanger. Onze eerste repetitie is voor eind april voorzien."