In de AB beginnen ze er altijd al vroegjes aan, en dus arriveren wij iets voor half acht in de Brusselse muziektempel; netjes op tijd om ook voorprogramma Jahkasa nog even mee te pikken. We
stelden de man in 2016 al aan u voor, maar momenteel werkt hij samen met Tiken Jah aan een nieuw album dat 'Kakistocratie' zal heten.
In de grote zaal van de AB betreedt de Burkinees moederziel alleen het podium enkel gewapend met een akoestische gitaar en zijn onafscheidelijke balafon (Jahkasa komt uit een familie van traditionele griots en is ambassadeur van wat hij zelf balafon-reggae doopte).
Hoewel de trackshow niet geheel rimpelloos verloopt, ontbreekt het de man in ieder geval allerminst aan enthousiasme en zowat zijn hele Belgische fanclub moet aanwezig zijn, want nummers als 'Sababu' (uit 'Pompe A Fric', Jahkasa's langspelerdebuut uit 2015) en 'FCFA' (uit het in 2019 verschenen 'Née Chikora', worden luidkeels meegebruld. Bij 'Hommage À Tiken Jah Fakoly', door Jahkasa bewierookt als 'Le Lion Conquérant du Mandingue', gaan zelfs de gsm-lampjes massaal branden. Uitgeleide doet Jahkasa ons uiteraard met
'Kakistocratie', titelnummer en eerste single uit zijn gelijknamige nog te verschijnen en door Tiken Jah geproduceerde album.
Na een korte changeover is het dan tijd voor de man waarvoor de Ancienne Belgique volledig volgelopen is: Tiken Jah Fakoly!
De band zet in met een instrumentale medley waarin we onder andere 'Danga', 'Les Martyrs' en 'Nationalité' herkennen, en dan verschijnt Tiken, als een Afrikaanse Gandalf, gehuld in een prachtige blauwe kapmantel en met een versierde staf in de hand, op het podium om te openen met 'Dernier Appel', het titelnummer van zijn gelijknamige album uit 2014.
Daarna gaan we echter meteen naar het nieuwe 'Braquage De Pouvoir' met 'Le Peuple A Le Pouvoir'. Voor 'Discrimination' schakelt Tiken over op het Engels en het dak van de AB gaat er een eerste keer af met 'Africa', dat live uitdijt tot een waar anthem en politiek statement.
We krijgen nog 'Tonton d'America', dat live een lekkere dubby outro krijgt aangemeten en dan gaat het terug naar 'Braquage De Pouvoir' voor 'Gouvernement 20 Ans', waarbij het opnieuw opvalt hoe stevig het aanwezige publiek die nieuwe nummers al meebrult. Ook het daaropvolgende 'Massa' komt opnieuw uit 'Braquage De Pouvoir', maar voor het eerste echt hoogtepunt van de avond zorgt Tiken met 'Plus Rien Ne M'étonne', een nummer dat zo luid wordt meegebruld dat Tiken eigenlijk niet hoeft mee te zingen.
Tiken vervolgt met 'Religion' en het Engelstalige 'We Love Africa' (niet meteen ons favoriete nummer uit 's mans oeuvre, maar daar is het publiek het duidelijk niet mee eens).
'Le Monde Est Chaud', het titelnummer van Tiken's gelijknamige album uit 2019, wordt in de AB omgevormd tot een waar eco-anthem. Tiken toont zich een waar klimaatactivist en roept het aanwezige publiek op om ook een duit in het zakje te doen, want vele kleintjes maken één grote!
Fakoly verdwijnt in de coulissen, en ondersteund door een Afrikaans percussieritme voert de hele band vervolgens een danschoreografie uit, uiteindelijk ook vervoegd door Tiken zelf, die meteen een indrukwekkende solo-prestatie neerzet. De man is duidelijk nog niet versleten!
Het percussieritme loopt naadloos over in 'Quand L'Afrique Va Se Reveiller' en vanaf dan is het enkel nog binnenkoppen zoals ze in het voetbal zeggen. De hits volgen elkaar nu in sneltempo op, en met achtereenvolgens 'Le Baleyeur', 'Quitte Le Pouvoir' en 'L'Africain' gaat het dak van de AB er steeds een stukje meer af.
We vervolgen met 'Y'en A Marre' en 'Ouvrez Les Frontieres', dat ruim 15 jaar na zijn release jammer genoeg nog steeds even actueel klinkt.
Met het iconische 'Françafrique' zorgt Tiken voor een waardige slotnoot en verdwijnt dan voor de tweede maal van het podium.
Maar we missen natuurlijk nog één nummer, en, u raadt het al, de hele bende komt nog een laatste keer terug voor 'Braquage De Pouvoir'.
Avondje Afrikaanse reggaeperfectie van een icoon dat al lang niets meer te bewijzen heeft!
Foto's: © Peter Verwimp
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
