Volgens de Tenach is Moses de grootste profeet, in de Koran heet hij Musa, de boodschapper die door Allah naar de kinderen van Israël werd gezonden, en in de Bijbel, wordt hij aanzien als de aanvoerder van het volk Israël, diegene die hen naar het Beloofde Land leidde. Dat de verhalen over deze religieuze leider heel wat reggaeartiesten wisten te inspireren, zal dan ook niemand verbazen.
Heel wat Rasta's geloven dat ze tot de verloren stammen van Israël behoren en dat ze via Haile Selassie, the Conquering Lion of Judah, een speciale verbondenheid met de stam van Juda hebben. Ziggy Marley bracht het als volgt onder woorden: "I've been connected to Israel from when I was a child. Through my father, my mother, we have a strong belief in the history. If you've heard of my fathe, you've heard of Exodus… We are strongly connected to the history of Israel and feel a very spiritual and personal connection to that land and the people of that land."
Verwijzingen naar het feit dat Rasta's zichzelf als kinderen van Israël beschouwen vinden we in tal van reggaesongs terug, waaronder bijvoorbeeld:
Horace Andy -
'Children Of Israel' (Santic, 1974):
"Children of Israel, the time is near, stop think, can't you see? Revelation revealing… And remember good that the lion of the tribe of Judah was the only man. Open the book of seal."
Bunny Wailer -
'Moses Children' (Island Records, 1977):
"For Moses Children, I know, was in the shadows of death, the shadows a death.But Moses Children, they rose from strength to strength."
Dennis Brown -
'Children Of Israel' (Diamond, 1978):
"Children of Israel take heed and listen to the words of the prophet. The wages of sin is dead now the gift of Jah is eternal life."
Marcia Griffiths -
'Children Of Israel' (Pioneer International, 1984):
"Children of Israel we've got to survive, children of Israel we've got to stay alive. Survival is the game and it's still the same in creation, even among nations... None shall escape the judgement. Those persecutors of Israel, right from the throne of Zion to the rivers of Babylon."
Een ander voor de hand liggend verband tussen het Bijbelrelaas van Mozes en de levensbeschouwing van de Rastafari is ongetwijfeld het idee van de terugkeer naar het moederland. De analogie tussen de opdracht die Mozes kreeg, om de Israëlische slaven te bevrijden en hen terug naar Israël te leiden, sluit nauw aan bij één van de fundamenten van het Garveyisme, de repatriëring van de afstammelingen van de tot slaaf gemaakte Afrikanen. Een streven waarvoor Marcus Garvey zelfs een rederij, The Black Starliner (1919-1922), oprichtte.
Hoogstwaarschijnlijk is 'Exodus' van Bob Marley & The Wailers (Island Records, 1977) het meest gekende reggaelied dat naar zo'n terugkeer verwijst: "Send us another brother Moses gonna cross the Red Sea… We're leaving Babylon, we're going to the fatherland. Exodus, movement of Jah people…". Ook op de eerste soloplaat van wijlen
Albert 'Apple Gabriel' Craig, die de naam 'Another Moses' (Ras Records, 1999) meekreeg, vinden we in
de titelsong een gelijkaardige boodschap terug: "Another Moses, Israël, another Exodus of Jah people. We going across another Red Sea..."
Hoe diepgeworteld de kreet van de Rastafari naar een nieuwe verlossende geleide wel is, bewijst het aantal reggaesongs die als titel 'Send Another Moses' meekregen. Ter illustratie:
Mellow Cats & Count Ossiè -
'Another Moses' (Sensational, 1960)
The Ethiopians -
'Another Moses' (Tropical Records, 1975)
The Willows -
'Send Another Moses' (Coxsone Records, 1976)
Lopez Walker -
'Send Another Moses' (Phase One Records, 1978)
Barrington Levy -
'Send A Moses' (Volcano, 1979)
Echo Ranks -
'Send Another Moses' (Scoops, 2005)
Winston 'Sugarcane' Fergus -
'Send Another Moses' (King Earthquake, 2008)
Verwijzend naar Gods verschijning in het brandende braambos, waarbij deze aan Mozes zijn naam onthulde, bracht Peter Tosh op het album 'Equal Rights' (Virgin Records, 1977) het nummer
'I Am That I Am' uit. (Exodus 3-14: "And God said unto Moses, I Am That I Am: and he said, Thus shalt thou say unto the children of Israel, I Am hath sent me unto you.")
Dat Mozes een rol speelde in de tien plagen die Jahweh in het Oude Egypte zou hebben veroorzaakt (beschreven in Exodus 7 tot 12), vinden we in
'Brimstone & Fire', een song van Wayne Jarret (Wackie's, 1982), terug: "Jah send Moses down into Egypt to tell pharaoh to set his people free, pharaoh disobey and so he had to pay. Then came lightning, brimstone and fire… He didn't have no faith in God… just when the water turn into blood it was like a terrible flow."
Het feit dat het Mozes was die, nadat hij de berg Sinaï was opgeklommen, twee stenen tafelen, met daarop de tien geboden van God mocht ontvangen, herinnert Prince Far I ons in zijn
'Ten Commandments', een nummer verschenen op het album 'Voice Of Thunder' (Trojan, 1981): "This are the Ten Commandments, were given by Jah unto Moses on the table of stone.". Aangaande de tien geboden is de langspeler 'Ten Commandments' (Front Line, 1980) van I Roy, toastend over de riddims van Bob Marley's 'Exodus'-album, zeker ook nog een aanrader!
Uit de reeks andere reggaenummers die Mozes benoemen geven we ook nog graag deze mee:
The Paragons -
'Positive Movements' (Starlight Records, 1981):
Rod Taylor -
'Ethiopian Kings' (Freedom Sounds, 1978):
Bunny Wailer -
'Bald Head Jezus' (Shanachie, 1988):
Luciano -
'Messenger' (Island Records, 1995):
Wayne Wonder -
'Searching Dem Searching' (Xtra Large Productions, 1997):
Dat de personage van Moses tot op de dag van vandaag artiesten blijft bezielen, bewijst de Britse reggaeveteraan, Don Hartley, met het in november jongstleden, op zijn eigen (nieuwe) label Blessed People uitgebrachte,
'Black Moses'. De vraag om ons het pad naar de verlossing aan te wijzen, staat ook in deze spirituele song centraal: "Black Moses in the wilderness, Daniel in the lions' den. Won't you take me from this darkness Lord unto sunny skies again. Unto sweet communion with you. Bring me through. Take away the night. Let me step into the sunlight. Lift my hands to liberate the morn. Cos there's nothing that can come between us, now the veil has been torn."
Naar goede gewoonte besluiten we met onze Rastaman Chant,
'Moses, Moses':
Moses, Moses go down there and tell king Pharaoh, to let I and I people goExodus 5-1: "En daarna gingen Mozes en Aäron heen en zeiden tot Farao: Alzo zegt de heere, de God Israëls: Laat mijn volk trekken, dat het mij een feest houde in de woestijn."
Exodus 7-16: "En gij zult tot hem zeggen: De heere, de God der Hebreeën, heeft mij tot u gezonden, zeggende: Laat Mijn volk trekken, dat het mij diene in de woestijn; doch zie, gij hebt tot nu toe niet gehoord."
Exodus 8-1,2: "1 Daarna zeide de heere tot Mozes: Ga in tot Farao, en zeg tot hem: Zo zegt de Heere: Laat mijn volk trekken, dat zij mij dienen. 2 En indien gij het weigert te laten trekken, zie, zo zal Ik uw ganse landpale met vorsen slaan."
King Pharaoh go down and her father did go down and broke their crownIn de bijbel wordt melding gemaakt van het feit dat Moses moeite had met praten (Exodus 4-10). Een legende die in oude Hebreeuwse, Griekse en Arabische teksten terug te vinden is, biedt hiervoor volgende verklaring: Als kleine jongen gooide Mozes, een kroon van de farao, versierd met een beeld van de god Ammon, kapot. Het voorval veroorzaakte ophef daar voorspeld was dat een kind het rijk zou omverwerpen. Een raadgever raadde de farao aan om Mozes te doden, een andere stelde voor hem aan een beproeving te onderwerpen. De jongen kreeg 2 bekers aangeboden, met in de eerste een robijnen ring en in de andere een brandende kool. Voor de ring kiezen, stond gelijk aan schuld bekennen, met de doodstraf tot gevolg; de keuze voor de kool betekende gratie. De kleine Moses koos voor de brandende kool en stak deze in zijn mond.
Moses take off thy shoes for the place where thou standeth is a holy groundExodus 3-5: "En hij zeide: Nader hier niet toe; trek uw schoenen uit van uw voeten, want de plaats waarop gij staat, is heilig land."
Handelingen 7-33: "En de Heere zeide tot hem: Ontbind de schoenen van uw voeten; want de plaats in welke gij staat, is heilig land."