Kosmo Sound - Fruit Of The Void (Zephyrus Records)

'Amethist' gaat furieus van start, kent een trager tussenstuk en een house-achtige climax. 'Chloris Hell Prevention' (wat zouden de titels zeggen over de instrumentals?) is een van de weinige tunes met een nadrukkelijk reggaeritme, snel en opwindend. 'Ototoxic' lijkt de perfecte muziek voor achter het stuur maar mogelijk worden we in dit geval toch beïnvloed door de titel. 'Carolina Reaper' heeft een rare breakbeat, tegendraadse toetsen en doet wat denken aan de bluesdub van Little Axe (On-U Sound). Saxofonist Ambroos De Schepper evolueert van free jazz naar melodieus. In de uptempo dub van 'Ferocious' bloeit het samenspel tussen de fantastische muzikanten helemaal open, met opnieuw heerlijk saxofoonwerk, en gitaar en toetsen die afwisselend het subtiele reggaeritme onderhouden.

Het langste nummer is 'Banoffee Pie', een fascinerende (sommigen zullen zeggen experimentele) dubby trip op een hiphop beat, met schijnbaar licht oosterse akkoorden, bizarre geluidseffecten en andermaal Ambroos De Schepper in een glansrol. De tintelende toetsen van 'Electric Spider' drijven op een bezwerend ritme en worden laag per laag verrijkt met blazers, gitaarloops en – solo's, zoals we Kosmo Sound ook live kennen, tot er een onontkoombare wall of sound ontstaat waarin je toch nog elk instrument kunt onderscheiden en waarderen.

Het filmische 'Channel Raceway' kent net als de openingstrack een opmerkelijk interludium, even weg van de schuifelende drums. De vele bliepjes en beepjes verhogen alleen maar het soundtrackgehalte. Ook in 'Blue Mountain' zit zo'n ritmeverandering, hoewel de Latin feel (met fijne percussie) overheerst. Kosmo Sound is op zijn best als de zes muzikanten geleidelijk samenkomen en perfect op elkaar inspelen, en dat is precies wat er gebeurt in dit afsluitende nummer.