Brussels Reggae Vibes: voor het goede doel @ Allee Du Kaai

Rond 15 uur mocht de Senegalees, DJ O Zion, de spits afbijten. De old en new roots, occasioneel aangevuld met wat toasting, galmden door de speakers. De selector van dienst vulde meteen, voor de enkele aanwezigen bij aanvang van het gebeuren, de zaal met positive vibes. Een uurtje later nam de Brusselse DJ Syns over, deze trakteerde ons op een stevige heavy drum and bass set, waarbij hij langzaam maar zeker het nog steeds beperkte aantal toeschouwers op sleeptouw nam.  

Met Brima Dondon & The Melting Band volgde het eerste liveoptreden. Brima startte, zo'n dertig jaar geleden, zijn muzikale carrière als één van de pioniers van het reggaegenre in Guinée Conakry. Nadat hij zich in ons land vestigde, vormde hij samen met enkele lokale muzikanten The Melting Band. In meerdere talen gezongen (Sousou, Frans en Engels) bracht het Brima geëngageerde nummers rond thema's als sociale onrechtvaardigheid, respect voor culturele verschillen en het in vraag stellen van het systeem. De performance viel, mede dankzij het enthousiasme van de blootsvoetse frontman, bij het publiek in de smaak. Langzamerhand begon de ruimte voor het podium zich dan ook op te vullen. Wat ons betrof een erg aangename kennismaking waarbij we wat moeite hadden met de sterk uitgesproken rock klanken van de gitaarpartijen. Daarentegen riep de lekkere punky reggae feeling die dit teweeg bracht leuke herinneringen aan vervlogen tijden terug.

Om de overgang naar het volgende optreden in te vullen namen selector Pikaman (Pieter Eeman) en Dhazed, ons ook bekend als zanger van Camel's Drop, het roer in handen. Hun classic roots selectie, waaronder enkele zeldzame vinyl pareltjes, werd door Dhazed vlotjes aaneengepraat, aangevuld met fijne toastpartijen waarin de artiest ons een boodschap van eenheid en positivisme meegaf. Het nu iets talrijkere publiek liet zich alvast meeslepen en charmeren, genietend van de vrij korte tussenkomst van het duo.

Het repertoire dat Mic Mo Lion & Colorblind vervolgens brachten, bestond uit erg toegankelijke, meeslepende, poppy reggae. De ietwat uptempo nummers zorgden voor de nodige afwisseling en lokten steeds meer mensen richting podium. De voortreffelijke saxpartijen en de met momenten erg mooie samenzang waren troeven waarmee de formatie echt kon uitpakken. Tijdens hun voorstelling kregen we een gastoptreden van Sista Keza & Yemi die, op het Stir It Up-riddim, een sympathieke bijdrage leverden.  

Vervolgens waren Mighty Max en Mighty Patch, de Belgische selectors die samen Metta Frequencies vormen, aan de beurt. Met een snedige mix, opgefleurd met zangpartijen en de live saxofoon van Mighty Patch, leverde dit een muzikale reis op waarvan hun voorliefde voor en de invloeden van rootsreggae en dub duidelijk de funderingen bleken te zijn.

Vlotjes aaneenschakelend namen David Corleone en Omar Perry, die een maand geleden samen de single 'Jah Is Watching You' lanceerden, de stage over. Met als klassieke opener: "Greetings in the name of His Imperial Majesty Haile Selassie I, Jah Rastafari!", wist Omar, met overtuiging, de omstaanders in een mum van tijd op te zwepen. David zorgde ervoor dat de riddims van dit energetische optreden elkaar vlotjes opvolgden waarbij hij tegelijkertijd instond voor het verzorgen van Omars backing vocals.

Door de behoorlijk opgelopen vertraging in de programmatie moesten we, jammer genoeg en noodgedwongen het afsluitende optreden van de Gambiaanse Afro-reggaeartiest Masta Lions aan ons laten voorbijgaan. Tevreden dat we met volle teugen van al het voorafgaande konden genieten keren we huiswaarts, het enige dat wij vandaag konden betreuren was de geringe opkomst.