Guido de Jong en Yrjo in 't Veld begonnen in het voorjaar van 2019 te experimenteren met een kruisbestuiving van reggae, ska en surfrock (wat dat laatste genre betreft check vooral eens 'Twee Stappen', de instrumentale afsluiter 'Sprankelende Erfenis' of 'De Kilte Van De Straat'): "Guido vroeg me of ik ergens mee bezig was op het gebied van muziek. Ik was toen al aan het nadenken over het starten van een reggaegroepje. Guido was eigenlijk meteen enthousiast en antwoordde: "Dan heb je nu een drummer!".
In de daaropvolgende twee jaar componeerden, schreven en produceerden de heren een twaalftal nummers die nu gebundeld werden voor 'Is Waar', waarbij ze een lichte voorliefde voor geëngageerde teksten niet kunnen verbergen: "Iedereen kan wel iets uit onze nummers halen. Als je luistert zonder op te letten zijn het gewoon leuke en gezellige nummers, maar als je echt naar de tekst gaat luisteren, dan zitten er in sommige nummers wel echte boodschappen.".
Goede voorbeelden zijn bijvoorbeeld 'Snoepreisjes', over onze voorliefde voor vliegreizen en de enorme ecologische voetafdruk die we daarmee achterlaten, 'Dramaandag (Het Gaat Maar Door)', over vastzitten in de dagelijkse rat race (inhoudelijk vergelijkbaar met Doe Maar's 'Is Dit Alles'), of opener 'Arme Grond', over de heersende graaicultuur in onze maatschappij:
Het kan nietHet kan niet altijd beterHet kan niet altijd beter en nog mooier zijn, nee, neeHet kan nietHet kan niet altijd beterHet kan niet altijd door en door, door blijven gaanDie strakke pakken met hun dassen blijven graaienDie geknapte zeepbel hebben zij nog nooit gehoordMet een potje sop en ring, blazen ze er nieuw leven inGepokt en gemazeld vangen zij prooiMaak eens recht, wat er scheef groeitVoed die arme grondVerbaas je over, wat er op komtMaak eens recht, wat er scheef groeitVoed die arme grondVerbaas je over, wat er op komt MmmZe blijven zaaienWat ze willen oogstenBewust door ons te naaienGeleid door dat oergevoelVergaren, bedriegen met grote spoedDe zakken vullen, het is nooit genoegHet gebeurt nog steeds, we laten het toeHet meest Doe Maar-esque klinken dan weer 'Twee Stappen' (over het niet durven aanspreken van dat mooie meisje vlakbij) en vooral het uptempo 'Bubbels', dat tekstueel doet denken aan Doe Maar's 'Bang'.
Zo goed als het origineel wordt het nooit meer, maar voor liefhebbers van Nederreggae biedt Kaellex toch alvast een meer dan genietbaar alternatief!