Luc 'Lui Lucky' Zwinnen (de vader van Crucial Alphonso) en Jacques 'Professor Cat' Chapon (de vader van de reggae in ons land) waren in 1978 op vakantie in Jamaica toen daar overal het debuutalbum van Israel Vibration werd gedraaid, 'The Same Song'. Het waren de gouden jaren van de rootsreggae. We hadden al Culture, Burning Spear, The Gladiators, The Heptones en tal van minder bekende vocale trio's maar geen van hen klonk zo etherisch, zeg maar engelachtig, als Israel Vibration. Hun samenzang was met niks of niemand te vergelijken, een nieuwe dimensie van de toch al zo rijke Jamaicaanse stemmenpracht. Weer thuisgekomen droegen Lucky en Cat hun enthousiasme uit naar de toen nog erg kleine reggae community in België, die ervoor zorgde dat Israel Vibration vrijwel meteen een vaste waarde werd in onze platencollecties en op feestjes.
'The Same Song' is tot vandaag een van mijn favoriete platen. Ik citeer uit eigen werk,
het in memoriam van Apple in 2020:
"Hier kwam alles samen: de engelachtige samenzang, de klagende stemmen van de sufferers (en geleden hadden ze, Apple, Skelly en Wiss), mooi uitgewerkte en gearrangeerde songs met eigen riddims, de volrijpe rootssound, de teachings van rastafari en spiritualiteit, de universele boodschappen van liefde, hoop en verzet. Israel Vibration heeft sindsdien nog goeie albums gemaakt en tijdloze songs geschreven maar 'The Same Song' blijft mijn favoriet en is een van de tien platen die ik zou meenemen naar een onbewoond eiland. Het is een van de weinige platen die ik nooit beu raak, hoe vaak ik de nummers intussen ook gehoord heb. Met de dub erbij natuurlijk, 'Israel Tafari Dub', die hier een jaartje later in de winkels lag, zij het enkel als dure import."
Het verhaal is bekend: Apple en Lascelles 'Wiss' Bulgin leerden elkaar kennen in de Mona Rehabilitation Clinic, waar ze in hun kinder- en jeugdtijd verbleven als poliopatiënten. Ook Skelly leed aan de ziekte die in de jaren '50 door Jamaica woedde, hij speelde ooit nog rolstoelbasket. Tot hij zich in 1969 bekende tot Rastafari en stante pede uit de ploeg werd gezet. In de eerste helft van de jaren '70 (over)leefden de drie op straat, tot ze toetraden tot de orthodoxe rasta-organisatie Twelve Tribes of Israel, en daar ook de fondsen kregen om een plaat te maken. De originele versie van 'Why worry' werd in 1975 opgenomen in Treasure Isle, en was in Jamaica een instant succes. Het album 'The Same Song' werd geproduceerd door Tommy Cowan, ook een notoire aanhanger van Twelve Tribes. Om maar te zeggen dat Rastafari de muziek van Israel Vibration in alle geledingen doordesemt.
'Unconquered People', het tweede album van Israel Vibration, werd opgenomen in Tuff Gong, met The Wailers. Enkele schitterende nummers maar minder consistent dan de eerste plaat. 'Why You So Craven' werd zelfs nooit helemaal afgemaakt en klonk (in een productie van Henry 'Junjo' Lawes) ook redelijk mager. Het trio splitte, en zo kwam er schijnbaar vroegtijdig een einde aan het bestaan van Israel Vibration. Tot Gary 'Dr. Dread' Himmelfarb van het Amerikaanse RAS Records hen onder zijn vleugels nam. Het was ook zijn favoriete zanggroep. Het album, 'Strength Of My Life' (1987) werd opgenomen in Washington D.C., met backing van Roots Radics, van dan af ook de band die Israel Vibration zou begeleiden op de vele succesrijke tournees door de States, Europa en Japan. 'Cool And Calm', 'Live And Give', 'The Middle East'…: ook dit is een classic album, zij het met een wat gladdere Amerikaanse sound.
Toen ik Doctor Dread in 1994 bezocht in Washington, was hij zo gecharmeerd door onze gezamenlijke liefde voor Israel Vibration dat ik een paar weken later voor een spotprijs in zijn villa in Port Antonio kon logeren, mijn allereerste trip naar Jamaica. Toen het trio voor de eerste keer naar Europa kwam en ik hen wou interviewen, leerde ik backstage Ras Fire kennen. En u zult het misschien niet geloven, maar het was op de tune 'The Same Song' dat ik in de Pacific midden jaren '90 de vrouw heb leren kennen met wie ik 26 jaar later nog altijd zeer gelukkig samenleef.
Ik had u hier ook kunnen vervelen met
weetjes, titels en feiten over Skelly en Israel Vibration, maar zoveel hebben die drie rasta's dus voor mij persoonlijk betekend, van de introductie door Lui Lucky en Professor Cat, via de villa van Doctor Dread naar Ras Fire en mijn geliefde. Eeuwige dank, Skelly!
Cecil Spence leed al enige tijd aan zware artritis en kreeg pas vorige week te horen dat hij een agressieve kanker had die niet meer te genezen was.
Foto: © Peter Verwimp
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
