Absoluut de max: Max Romeo zorgt voor het reggaeconcert van 2022 op Half Oogst in Leuven

De afwezigen hadden afgelopen vrijdag wederom ongelijk, want wij zagen en hoorden wat op reggaegebied één van de absolute topconcerten van de zomer van 2022 geweest moet zijn.

Na een korte opwarming door het Leuvense Inch By Inch Sound verschijnt het Franse Roots Heritage ten tonele. En hoewel we al op de hoogte waren van het feit dat Max ook zijn kinderen Azizzi en Xana heeft meegenomen, is het toch de ondertussen 77 jaar oude veteraan zelf die op het podium verschijnt.

Als opener kiest die voor het iets minder bekende 'Let's Live Together', een nummer uit 'Reconstruction', in 1977 het tweede album dat Romeo opnam voor Mango/Island Records. Het tempo schiet de hoogte in met ska-tune 'Time Bomb' (uit 'A Little Time For Jah', in 2003 verschenen bij het Franse Mediacom); een nummer dat met een tekst als: "We are living on a time bomb, ready to explode!" meer dan actueel klinkt.

Met het daaropvolgende 'The Love Of Money' en 'Wha Yu Ago Tell Jah Seh' wordt duidelijk dat de meester in Leuven niet louter opteert voor een opeenvolging van hits of nummers uit zijn nieuwe album 'World Of Ghouls', maar tot grote vreugde van het publiek volgt dan toch 'One Step Forward'.

En dan is het tijd voor de rest van de familie… Eerst aan de beurt is zoon Azizzi die met zijn 'Age Of Truth' en 'Demeanor' slechts een lauwe respons bij het publiek krijgt losgeweekt. Heel anders is het onthaal voor dochter Xana. Van haar krijgen we eerst 'Rate Rasta', meteen gevolgd door 'Righteous Path', haar debuutsingle uit 2015. Beide nummers komen uit debuutalbum 'Wake Up' en wij hadden toch gehoopt iets uit het uitstekende vorig jaar verschenen 'Roots Of X' te horen te krijgen. Een volgende keer dan maar, want met de gevleugelde woorden: "From two branches from the tree, back to the old root!" verschijnt Max opnieuw op het podium en vliegt er meteen terug in met klassieker 'Three Blind Mice'.

Als de blazerssectie van Roots Heritage dan 'Valley Of Jehosaphat' inzet is een eerste absoluut hoogtepunt een feit. Hoewel wij dit nummer zelf hoger inschatten dan de daaropvolgende überklassieker 'War Ina Babylon' (dat hier overvloeit in John Lennon's vredesboodschap 'Give Peace A Chance'), verwondert het ons allerminst dat nu plots alle mobieltjes de hoogte in gaan. Toch is het pas bij Romeo's levensverzekering 'Chase The Devil' dat er ook luidkeels wordt meegebruld.

We krijgen nog 'Marching' en het zeer toepasselijke 'Perilous Times' (met uitstekende saxofoonsolo door Eric 'Rico' Gaultier). Uit 'War Ina Babylon' volgen nog 'Uptown Babies Don't Cry' en 'Everyman Ought To Know', titelnummer van Romeo's gelijknamige album uit 1974, live met een lekkere solo door Roots Heritage-trombonist Pierre Chabrele.

Max is duidelijk meer dan blij dat hij eindelijk weer op een podium kan staan en roept ons toe: "We survived corona!"

Met 'A Little Time For Jah', zonder twijfel de meest Bob Marley-esque compositie uit de setlist, kiest hij vervolgens voor het titelnummer van het al eerdergenoemde album uit 2003. En besluiten doet Max tenslotte met het uitstekend bij de hittegolf passende 'Melt Away', waarbij opnieuw de blazerssectie van Roots Heritage uitblinkt en dat eindigt met een lange supervette dub-outro.

Max verdwijnt van het podium, maar het publiek heeft er nog lang niet genoeg van, en algauw verschijnen de bandleden opnieuw op het podium en krijgen we als toemaatje nog een feestelijke ska-medley waarin we achtereenvolgens 'Jamaican Ska', 'Wings Of A Dove' en 'Sammy Dead' herkennen.

Maak uw borst alvast maar nat voor zaterdag 22 oktober, want dan is Max Romeo samen met Eek-a-Mouse te gast op het Festival des Libertés, waar hij ongetwijfeld opnieuw voor muzikaal vuurwerk zal zorgen.

In ieder geval: respect to the Max!