Ray werd in Jamaica geboren maar groeide op in Londen, waar hij en zijn zus door zijn tantes werden opgevoed. Meer dan vier decennia begeleidde hij met zijn groovy en melodieuze sax-klanken tal van artiesten in verschillende muziekgenres.
Alvorens hij zelf in 1981, als lid van de Brit-funk beweging, met
'Tarantula Walk' een hit scoorde, had hij met zijn funk-soul-reggae album uit 1978, 'Beautiful Weekend' (Raymond Carley) en met bijdragen aan nummers van onder andere Black Slate, reeds zijn sporen verdiend.
"I need lots of variety in my music and I know that I will always retain my strong jazzy flavour. I love my jazz but I'm happiest when I'm able to express myself utilizing the various African Caribbean flavours that I've grown up with."
Naast zijn creatieve bijdragen voor grootheden zoals onder meer jazzdrummer Elvin Jones, Billy Ocean, de Britse r&b band Loose Ends en Adele, is zijn nalatenschap binnen het reggaegenre ook best imponerend te noemen. Ter illustratie een indrukwekkende, onvolledige lijst van reggae artiesten voor wie hij een saxofoonbijdrage leverde: The Heptones, Black Slate, Beres Hammond, Black Roots, The Skatalites, Big Youth, Michael Gordon, Carroll Thompson, Bob Andy, Lloyd Brown, Tippa Irie, Aswad, Luciano, John Holt, Alton Ellis, Gregory Isaacs, Janet Kay…
Naast zijn werk als studiomuzikant had Carless nog heel wat toekomstplannen en eigen projecten lopen:

Met Club Skaaville Allstars bood hij collega muzikanten een livemuziekplatform aan om samen op te treden in Londense locaties: "I sourced and developed various places of entertainment to stage some of my favourite bands and artistes. Black Roots, Black Slate, The Divettes, Linda Muriel, Imaani, Wendy Walker, Beverley Skeete, Amaziah, Andy Wood Mitchell, Gracious, Delroy Pinnock, Michael Arkk, Michael Gordon, Kevin Leo, too many to mention here…"
Daarnaast startte hij in 2019 met Windrush Jazz & Ska, een referentie naar de Windrush-generatie waar hij zelf deel van uitmaakte, mensen die tussen 1948 en 1971 uit de Caribische landen naar het Verenigd Koninkrijk migreerden, onder andere met de MV Empire Windrush, een schip dat op 22 juni 1948 in Tilbury aanmeerde met aan boord arbeiders uit Jamaica, Trinidad en Tobago, meegebracht om de naoorlogse Britse arbeidstekorten te helpen opvullen.
In België werkte Ray in 2019 mee aan het
Mozart Vibration project, opgestart door muzikanten van het Liège Royal Philharmonic Orchestra en reggaebassist Mohammed Hamra (Panache Culture): composities van Mozart in jazz-, pop- en reggaestijl, met de bedoeling de twee verschillende muzikale werelden te verbinden. Naast een twintigtal klassieke muzikanten van het Luikse orkest was Carless één van de Jamaicaanse reggaemuzikanten die aan het project deelnamen.
"Now is the time for me to focus on our fledgling Windrush Jazz & Ska band project where we play the music from the era that our parents grew up in. I'm still enjoying making music and my latest release is an EP that features the music genres that I love most, Ska, Blue Beat, Rock Steady, Jazz, Reggae & Afrobeat."
Tot slot… wat zou lovers rock zijn zonder een vleugje sax? Met
'Neither Sax Of Us', een herbewerking van de Gladys Knight & The Pips-klassieker 'Neither One Of Us', bracht Ray verleden jaar nog een zwijmelende saxofoonversie als eerbetoon aan het genre…
R.I.P. Ray Carless, your music lives on!