Na een pauze van drie jaar voor het festival en zes jaar voor ons, rijden we nog eens richting Nantes voor Dub Camp Festival 2022. Zoals eerder vermeld (link naar aankondiging), wordt de affiche dit jaar overheerst door stepper soundsystems en -artiesten en zijn er, in tegenstelling tot voorgaande jaren, opvallend weinig Jamaicaanse namen en Britse sounds te bespeuren. De gevolgen van de Brexit en de COVID-19 crisis zullen hier uiteraard voor iets tussen zitten. We vertrekken dus vanuit België met een gemengd gevoel, maar daarom niet met minder overtuiging!
Dag 1 (woensdag 13/07)
Op woensdag arriveren we rond 13u in het dorpje Joué-Sur-Erdre, vlakbij Lac De Vioreau, waar het festival plaatsvindt. Na de obligate politiecontrole, is het stapvoets aanschuiven in een ellenlange file naar de ingang van de camperparking. Na drie uren aan een slakkentempo te hebben gereden in een volle zon van 37 graden en meer, zijn we om 16u eindelijk geparkeerd en klaar om het terrein te verkennen.
De opening session wordt gehost door de Amsterdammers van King Shiloh met hun Sir Round Sound. We misten Shiloh's eerste set, maar trotseren de hitte om de laatste momenten van het Berlijnse vrouwelijke duo Roots Daughters mee te pikken. Zij worden gevolgd door een korte overname door Shiloh en vervolgens nemen Vibronics en Weeding Dub de controls over met een live dub mix en Marina P op de microfoon. Zij gaan net iets te hard voor ons, dus we zijn blij wanneer de Zuid-Afrikaanse superster Doc Inity van Kebra Ethiopia Sound zijn rootsy vinyl selectie bovenhaalt. Na een reis van 39 uren, roept hij het publiek op om gehydrateerd te blijven in deze brandende hitte. Het is een boodschap die doorheen de avond nog meermaals zal worden herhaald. Ondanks problemen met de platenspeler, weet Doc de roots lovers in het publiek meteen te charmeren met classics uit de Jamaicaanse 70s, 80s én 90s! Hij vermeldt tevens door de microfoon dat we de roots van de muziek waarrond het festival draait niet mogen vergeten, WORD!
Wanneer Bredda Neil rond 23u het roer overneemt, merken we dat hij het nog niet is verleerd om "een Shilohke" te doen. Het volume wordt oorverdovend luid in vergelijking met de vorige sets van de guests en hoe later het wordt, hoe meer de bassen alles en iedereen op en rond het festivalterrein doen trillen. Hij wordt vocaal vergezeld door Queen Omega uit Trinidad & Tobago, wiens stem door merg en been gaat, en de multi-getalenteerde Murray Man uit Birmingham. Naast tal van loeiharde Dubcreator dubplates, speelt Shiloh gelukkig ook nog wat Jah Shaka klassiekers zoals Roger Robin's 'Them Say We Wrong' en Johnny Clarke's 'Babylon'.
Dag 2 (donderdag 14/07)
Dag twee is een dag vol nieuwe ontdekkingen. Om 11u gaat de Rootsman Corner open. Deze tent op de camping wordt drie dagen lang gehost door Steppin Forward Hi-Fi uit Rouen. Met hun helder klinkende soundsystem en hun zeer gevarieerde selectie weten ze de early birds zeker en vast te bekoren. We horen onder meer Aretha Franklin's soul klassieker 'Rocksteady', Prince Buster's 'Don't Throw Stones', een killer dubplate van Al Campbell's 'Old Time People Say' en tal van rootsreggae parels die ons onbekend zijn. Steppin Forward wisselt om het uur af met Mankind Hi-Fi tot de deuren van het festival om 16u opengaan.
Dub Camp begint steeds meer op Dust Camp (en vanuit een zeker perspectief ook op Dope Camp) te lijken en het festivalterrein opent zijn deuren onder een schroeiende zon. Eén van de acts waar we het meest naar uitkeken, zijnde Pachyman, is geannuleerd en wordt last-minute vervangen door het Rijselse duo Wise Rockers. Oulda, ook bekend als MC bij Agobun Soundsystem, laat zien dat hij een echt podiumbeest is en gaat tekeer op zijn basgitaar terwijl hij ook nog een de vocals verzorgt. Hij wordt geflankeerd door zijn kompaan die voor spetterende live dub mixes zorgt.
Na Wise Rockers is het de beurt aan de Spaanse virtuoos Roberto Sanchez die op het podium te zien is met Ras Tweed en Don Fe. "Est-ce que vous aimez fumer des pétards?!", de woorden van Ras Tweed galmen door de Dub Club Arena, terwijl hij met Roberto aan de knoppen meerdere nummers van zijn album 'Balance' brengt, aangevuld met dwarsfluitdeuntjes van Don Fe. Naast eigen producties, brengt Roberto Sanchez ook onuitgebracht dubplate producties van Linval Thompson. "Straight outta Channel One!"
Voor de rest van de avond en nacht blijven we in één tent plakken: De Uplift Corner. Drie dagen lang brengt de Parijse High Bass Soundsystem crew hier de vibes. Vandaag spelen ze van 18u30 tot 01u30 in rotatie met Rootikalist Jakoo, de Italiaanse reggaeverzamelaar en, samen met zijn vrouw, eigenaar van het Dig This Way label, waarop ze zowel Afrikaanse muziek als nieuwe reggae tunes releasen. Dat Jakoo een selectie had om u tegen te zeggen, dat wisten we al lang, maar nog steeds blies hij ons tune na tune uit onze sandalen. Wat een selectie! Ook de mannen van High Bass spelen killer na killer, terwijl Alpha Pup en Tonto Addi non-stop machtige lyrics uit hun mouw schudden. Zonder twijfel een avond om niet snel te vergeten!
Dag 3 (vrijdag 15/07)
Op dag drie neemt mijn collega de waarneming genoodzaakt over. Hij legt zijn focus op de Sound Meeting Arena, waar vandaag drie soundsystems tegenover elkaar staan: Lion's Den uit Duitsland, Equal Brothers uit Frankrijk en Jah Tubby's World System uit het Verenigd Koninkrijk. De domper van de dag was dat Jah Tubby's zijn World System ten gevolge van de verstrengde douane-regels in navolging van de Brexit, niet over of onder het kanaal kreeg. Last-minute werden de Belgen van Stakx Sound Solutions opgebeld met de vraag of zij één van hun soundsystems (bij ons in België beter bekend als de speakerboxen van Youth & Truth) wilden voorzien. Zo speelt Jah Tubby's de ganse avond op de Stakx Sound, met uiteraard één van zijn eigen preamps, en heerst hij, vergezeld door MC's Gregory Fabulous, Izyah Davis en Macky Banton, over de Sound Meeting Arena.
Dag 4 (zaterdag 16/07)
Vandaag paradoxaal genoeg geen sound meeting in de Sound Meeting Arena. Young Veteran Soundsystem uit Keulen mag de tent hosten met hun volledig systeem, na twee dagen lang een hoekje van het festival te hebben gehost met één van hun niet-zo-mini mini sound stacks. Na een warm-up door Young Veteran met de Amerikaans-Jamaicaanse zanger Nga Han op de microfoon, is het om 19u de beurt aan grootmeester Aba Shanti-I. Aba krijgt een set van niet minder dan vier uren en speelt, zoals we van hem gewoon zijn, op een volume dat menig decibelmeters doet pieken. Met tal van nineties dubplates, die de laatste jaren meer dan ooit zijn sets kenmerken, krijgt hij het publiek in de ban van de muziek die hij brengt.
Na Aba Shanti-I neemt Dubkasm de wheels of steel over. Het duo uit Bristol komt met enige vertraging aan en begint in alle haast aan hun set. Na hen mag Sady Veteran zelf zijn tent afsluiten. Tijdens zijn set worden we getrakteerd op de blaaskunsten van saxofonist Guru Pope en onze eigen trompettist Lenny Locks, die een warm en enthousiast applaus krijgen voor hun blaaswerk. Tegelijkertijd is het in de Outernational Arena de beurt aan de Rijselse soundsystem Agobun om op de eigen boxen de laatste uren van het festival in te zetten. Zoals altijd, trakteert selector/operator Flo ons op mystieke dubplates uit zijn eigen studio en houdt hij steevast zijn kenmerkende stijl van spelen aan tot de allerlaatste minuut van Dub Camp 2022.