Eindelijk opnieuw irie vibes in Kortemark met Irie Vibes Roots Festival 2022

Aankomen op Irie Vibes Roots Festival voelt elk jaar een beetje meer als thuiskomen. Indien je al even meedraait in de Belgische reggae- en soundsystemscene, weet je dat je wat extra tijd moet incalculeren wanneer je op Irie Vibes van je tent, auto of camper naar het festivalterrein stapt, omdat je om de vijf stappen een bekend gezicht tegenkomt dat je mogelijks al een tijdje niet gezien hebt, en dus obligaat even moet bijkletsen.

Wanneer je naar een concert staat te kijken en luisteren, of bij een soundsystem staat te dansen, ben je hoe dan ook omringd door soundboys en -girls, producers, muzikanten en reggaeliefhebbers tout court. Deze familiale sfeer is wat Irie Vibes zo'n topfestival maakt en wat ervoor zorgt dat het derde weekend van juli standaard geblokkeerd staat in de agenda van alle reggae lovers uit alle hoeken van België, maar ook uit Frankrijk, Nederland en het Verenigd Koninkrijk.

Vrijdag

Op vrijdag staat, net zoals in 2019, een soundmeeting van 18u tot 04u gepland. Dit jaar staan twee Franse en één Belgische soundsystem op de affiche; namelijk Agobun Soundsystem uit Rijsel, Jah Militant Soundsystem uit Montpellier en Youth & Truth Soundsystem uit Kortrijk. Ras Weeda (Jah Militant) speelt als eerste en zal naar eigen zeggen de ganse sessie een ode brengen aan de veteranen van de reggae. We horen dan ook tunes en dubplates van onder meer Johnny Osbourne, Johnny Clarke, Barrington Levy, Don Carlos, Dennis Brown, Culture en Beres Hammond. Weeda laat zien dat hij een top selector is die heel wat zeldzame dubplates heeft steken, maar naarmate de andere sounds hun volume verhogen, kan zijn systeem niet helemaal volgen. Hij probeert er toch alles uit te halen, wat ervoor zorgt dat de hardere tunes van onder andere King Pharaoh en Keety Roots in de basfrequenties behoorlijk rommelig klinken.

Youth & Truth is present met hun prachtige, gloednieuwe soundsystem, dat gebouwd werd door Stakx en afgelopen weekend nog werd gebruikt door Jah Tubby's op Dub Camp Festival in Frankrijk. Operator Ubuntu Dread en selector/MC Rudy Roots laten nogmaals merken dat ze perfect op elkaar ingespeeld zijn. Ze brengen een gevarieerde en soms verrassende selectie en weten, ondanks de kleine technische problemen, ons te boeien met tunes en dubs van onder meer Dennis Brown, Daweh Congo, Mafia & Fluxy, Digital English, Ijahman Levi en Kingstep.

Selector/operator Flo van Agobun Soundsystem staat erom gekend loeihard te spelen, koste wat het kost. Ook op Irie Vibes deed hij deze naam de eer aan. Na een tribute aan Lee 'Scratch' Perry, een killer Earl Sixteen dubplate ("This is a natural roots sound, playing his natural roots!") en een opwarmende roots selectie, worden we meegesleurd in een diepere meditatieve sfeer wanneer Flo zijn systeem op volle vermogen laat spelen en dubplate na dubplate uit zijn eigen studio, en onder meer uit die van Blood Shanti en Jahmbassador, laat horen. Vergezeld door Oulda en Jacko op de mic en met de voltallige Agobun family op de achtergrond aan het skanken, is het moeilijk om stil te blijven staan.

Zaterdag

Op zaterdag keert Irie Vibes terug naar hun Back To The Roots-formule. Op het hoofdpodium vinden concerten plaats, afgewisseld door soundsystem acts in open lucht. De soundsystem wordt verzorgd door de Brugse broedersounds Shikoba en Terra, die hun krachten, speakerkasten en versterkers bundelen. De gebroeders Jahwa Roots Selection, die al op Irie Vibes rondlopen sinds hun kindertijd, verwelkomen de festivalgangers met een (what's in a name) spetterende roots selectie. 

Op het hoofdpodium bewijst Eazzup ondertussen de terechte winnaars genoemd te mogen worden van de tweede editie van de Irie Vibes Roots Rally eerder dit jaar. De band opent met 'Hold On', waarbij frontman Jaipahman ons heel even aan de hoogdagen van zijn landgenoot Ziggi Recado doet terugdenken. 'Live In Love' is dan weer een rustiger nummer met een Bob Marley-achtige vibe en voor de herkenbaarheidsfactor zorgt Eazzup met nummers als 'Rise Up', over de riddim van Everton Blender's 'Lift Up Your Head', en ganja tune 'Burn It' over 'Black Uhuru Anthem'. Dat laatste nummer wordt vervolgens ook nog eens een ska-vibe aangemeten en vloeit uiteindelijk zelfs over in 'Nederwiet' van Doe Maar (en het zal niet de laatste keer worden vandaag). Met 'Dogs & Crows' schreef Jaipahman de behandeling die hij als Surinamer in Nederland moest ondergaan van zich af en besluiten doet Eazzup met 'Everyone'. Op een album van deze Belgisch-Nederlandse band is et vooralsnog wachten, maar live staan ze in ieder geval hun mannetje. De bar wordt van bij de start hoog gelegd op het hoofdpodium tijdens deze editie van Irie Vibes!  

Doorheen de namiddag worden we getrakteerd op sets van Terra en Shikoba zelf, die elk in hun eigen stijl het publiek weten te plezieren. Zo speelt Terra's Professor Wax Studio One tunes die hij, in navolging van Gladdy Wax, enkel vasthoudt wanneer hij zijn witte handschoenen aanheeft, terwijl het Shikoba-duo dubplates van Jahmbassador, Kingstep en Rectitude opneemt in hun selectie. Beide sounds worden versterkt door Dubb Tubbie op de microfoon en ook de Belgische veteraan Saimn-I maakt een guest appearance. 

Tijd voor Spellbreakers… Ook deze Antwerpse band heeft de COVID-19 pandemie overleefd en frontvrouw Juli Jupter staat zelfverzekerder dan ooit op het podium, het publiek begroetend met een militant: "Are you ready to break the spells of Babylon?". De band zet in met 'Flame Of Clarity', een ons nog onbekend nummer uit hun spoedig te verschijnen debuutalbum. De band katapulteert ons terug naar 2018 met 'Well Runs Dry', ondertussen een Spellbreakers-klassieker, waarin ze de blazerssectie volledig tot zijn recht laten komen en Irie Vibes-geluidstechnicus Christopher Lonneville voor de perfecte dubeffecten zorgt. Ook het daaropvolgende 'Purification Song' komt uit diezelfde 12inch release en deze keer is het trompettist Dierik Van Hemeldonck die heerlijk mag soleren. Voor 'Watch Your Step', een nummer over anders zijn in deze maatschappij (waarbij de band het geluid van een spookachtige politiesirene imiteert en dat ons zo aan de vibe van 'Ghost Town' van The Specials herinnert) neemt drummer Missing Link de vocalen voor zijn rekening. Met 'Deliverance' krijgen we dan weer trage roots met mooie samenzang tussen Juli en percussioniste Militant Mila (al had het nummer van ons nog net iets intiemer gemogen). Voor 'Working Class' gordt ook Juli haar gitaar om en besluiten doen Spellbreakers met hun debuut 'Who Feels It Knows It', een meer dan waardige afsluiter en meteen ook het enige nummer dat een welverdiende pull-up krijgt. 

Daarna is het op het hoofdpodium tijd voor de package Rapha Pico en Shiwa gebackt door The Noble Chanters. Eerst aan de beurt is Rapha Pico die inzet met het vrij intieme 'Journey', maar het tempo gaat meteen omhoog voor 'Everyday', meteen een eerste track uit 'Continue The Glory', de EP die hij opnam met The Noble Chanters. Die band speelt trouwens vanaf de eerste noot ultra strak en maakt indruk. Achter de drums herkennen we de Nederlandse veteraan Freddy Poncin aka. Steady Freddy en ook bassist Kay Hasselbaink en percussionist Maikel 'Ras Maiky' Tremour zijn door de wol geverfde muzikanten. De reggaetrein komt helemaal op stoom met 'More Than One Door' en voor een eerste echt hoogtepunt zorgen Rapha Pico en The Noble Chanters met 'Chanting', de opener van de EP. Met 'Check Yourself' maakt Rapha een vuist tegen het nog steeds al te aanwezige neokoloniale denken in de westerse samenleving en na het passend getitelde 'Be Gone' verdwijnt hij in de coulissen om plaats te maken voor Shiwa.

Wanneer Shiwa het podium inneemt staan wij even perplex… De man klinkt als iemand die al jaren op het podium staat en weet in geen tijd het publiek in te pakken, en toch hadden we nog nooit van hem gehoord. Dat we hem dan ook naar voor schuiven als de absolute ontdekking op deze editie van Irie Vibes spreekt voor zich. Onder zijn echte naam Ashwin Jaydee maakte hij blijkbaar nog ooit deel uit van de line up van de Nederlandse coverband The Rootsriders en de ode aan Marley die hij op Irie Vibes brengt met 'Is This Love' is wellicht een knipoog naar die periode (en klinkt beter alles het copy/paste werk van Ziggy Marley in de Ancienne Belgique enkele weken geleden). Shiwa besluit met 'Long Time', de perfecte post-COVID-19 tune en verdwijnt dan terug in de coulissen om opnieuw plaats te maken voor Rapha Pico.

Die zet meteen weer in met het uitstekende 'Burning', een herinterpretatie van 'Burnin' And Lootin'' van The Wailers. We krijgen nog 'My 45', een ode aan de vinylplaat en dan verschijnt ook Shiwa terug op het podium. De heren namen samen 'Them & Those' op en blijken live de perfecte tandem. Echt afsluiten doet het duo met 'Vibes', een nummer uit 2017 dat Shiwa nog als Ashwin Jaydee opnam, maar dat hier het perfecte eresaluut wordt aan Irie Vibes!  

De laatste soundsystem set is voor Nick Manasseh, die ons eerlijk gezegd even kwijtraakt nadat hij vrij snel vrij harde stepper tunes begint te spelen. Nick brengt hulde aan zijn dochter Ruby, die haar vader voor het eerst vergezelt op één van zijn internationale performances, en graaft iets later gelukkig in zijn stapel acetates, om ons te trakteren op onuitgebrachte pareltjes. Op het einde van zijn set bezorgt hij ons (en zonder twijfel vele anderen) toch wel een kippenvelmoment wanneer hij een onuitgebrachte versie van Bob Marley's 'All Day All Night' speelt.

Micah Shemaiah stond in 2016 ook al op het podium van Irie Vibes, maar bewijst haast meteen dat hij ondertussen is uitgegroeid tot een artiest die moeiteloos het festival kan afsluiten. Micah opent met het intieme 'Still', het titelnummer van zijn in samenwerking met Zion I Kings opgenomen nieuwe langspeler. Ook 'Natural Man' komt uit diezelfde langspeler maar wordt live ondersteund door de riddim van Pablo Moses' 'Dubbing Is A Must'. We krijgen nog 'In This Land' en 'Lion Heart', beide producties van het Zwitserse Addis Records, maar voor een echt hoogtepunt zorgt Micah met 'House Of Cards', een melodieuze roots tune die opnieuw uit 'Still' komt. Micah grijpt het momentum en gooit er meteen 'Ganja Farmer' achteraan, een ganja tune over dezelfde riddim als Alborosie's 'No Cocaine', dat dan ook nog eens achtereenvolgens overvloeit in Doe Maar's 'Nederwiet', 'Legal' en 'Rude Bwoy Jamaica'. Op de tonen van de klassieke Cuss Cuss riddim krijgen we 'Jamaica Jamaica' en dan is het volgens Micah tijd voor wat ladies time met 'A Breeze In The Shade'. 'Original Dread' kan natuurlijk niet in de setlist ontbreken. Besluiten doet Micah met een splinternieuw nummer waarvan wij de titel niet te pakken kregen, maar als we herkennen nog wel 'Zions Gates', dat live een uitstekende dub-outro krijgt aangemeten. Top show, van een Jamaicaanse artiest die nog te vaak in de schaduw blijft!     

Na het optreden van Micah Shemaiah (en het razendsnel afbreken van de PA-installatie) neemt Dub-Up HiFi de tent over met hun volledige 8-scoop soundsystem. Samwise at the wheels of steel, Dubgrow at the controls en als surprise guest de immer levendige Prince Livijah, die zonder twijfel één van de beste MC's uit het Verenigd Koninkrijk is! Livijah weet het publiek te entertainen terwijl ook Dub-Up zich door een technisch probleem loodst en de speakers warm speelt voor de live showcase van niemand minder dan Vivian Jones. Deze laatste laat even op zich wachten en intussen brengt Samwise een eerbetoon aan Ras P van de Earthworks crew, die recentelijk overleed, met Ras Chanter's 'Remember'. Terwijl de version speelt, verschijnt Rapha Pico, die vandaag tot tweemaal toe op het hoofdpodium stond, ten tonele en steelt hij de show met een spetterende live versie van zijn 'Lead The Way'. Vervolgens bewijst Vivian Jones zich meteen waardig wanneer hij a capella begint te zingen en klassieker na klassieker brengt. Zo horen we live versies van o.a. 'Jah Works,' 'Red Eyes' en 'Carry On', en een duet met Prince Livijah.

Moe maar uiterst tevreden keren we huiswaarts van wat opnieuw een zeer geslaagde editie van Irie Vibes Roots Festival was! Een absoluut voorbeeld voor vele andere festivals en een welgemeende big up aan de organisatie, de vrijwilligers en het Irie Vibes publiek om alles jaar na jaar vlot en proper te doen verlopen is dan ook niet meer dan op zijn plaats!