Couleur Café 2022: onvergetelijk feestje in de regen!

Op vrijdag konden we nog net een klein staaltje Youssou N'Dour meepikken op de RED STAGE. De Senegalese koning van de mbalax, met nog steeds een loepzuivere stem, weet iedereen te boeien met een fantastisch optreden, voor de zevende keer in het bestaan van het festival. De toon is gezet, dit smaakt naar meer.


Koffee bracht haar meest gekende hits 'Toast', 'Pull Up', 'Rapture', 'Gifted', 'Run away', 'West Indies' en 'Lockdown', maar ontgoochelde ons wat omdat ze heel weinig interactie met het publiek zocht. Opvallend hoe ze een heel jong publiek aantrekt met haar mix van reggae en rap. De "millennials" begrijpen tegenwoordig blijkbaar meer van haar patois dan wijzelf. Na 'Toast' verdween ze zelfs gewoon van het podium, nog voor het uur voorbij was, nooit eerder gezien op Couleur Café.

Tussendoor verkenden we al eens de DUB STAGE voor de openingssessie van het Antwerpse Blackbird Sound, met opperhoofd Missing Link in zijn nopjes (zoontje Kiddus verwonderd toekijkend op de arm van vrouwlief Juli Jupter) en Wim 'Shanti' Wildiers aan de knopjes. Voeg daar de selectie van Visionz en het enthousiasme van Spliff Well Fat aan toe, en je weet waarom de hosts van Reggaebus hen niet voor het eerst programmeerden.

Later op de avond zorgde Weeding Dub voor een eerste aardverschuiving, en backte Mad Codiouf van Reggaebus een herboren Omar Perry, die de natuurlijke arena in rep en roer zette met onder meer een futuristische remake van 'Rasta Meditation' en - hoe kan het ook anders - een ode aan zijn vorig jaar overleden vader. Dit alles op het loeiharde geluidssysteem van O.B.F., dat er zelf nog een schepje bovenop deed in hun gekende stijl. Gaan we stilaan richting "Dubmorrowland"?

Op de RED STAGE mocht Fally Ipupa de eerste concertdag afsluiten, "cent pour cent" Congolese stijl. Spektakel ten top met 8 achtergronddansers, 2 achtergrondzangers, een fantastische band en niet te vergeten een geweldige ceremoniemeester! Fally is een echte entertainer en showman. Veel Congolese fans zongen al zijn hits mee. Toen een resem vrouwen elk om de beurt een dansje mochten placeren met meneer Ipupa zelf, konden ze hun geluk niet op. Ik vond het zowel muzikaal als visueel een sterk schouwspel.



De topper van Couleur Café was voor ons echter Lila Iké. Ze startte op zaterdag in de gietende regen voor slechts een handvol toeschouwers, maar liet de RED STAGE snel vollopen ondanks het slechte weer. We kregen vooral songs uit haar EP 'The Experience' waarbij de zangeres niet naliet om te vertellen wat elke song voor haar betekende. Zo passeerden onder andere 'Biggest Fan' (geschreven voor haar mama), 'Solitude', 'They will' en 'Second Chance' de revue. Afsluiten deed Lila met 'Where I'm Coming From', wat voor haar de start betekende van haar carrière. Wat een talent, wat een show! Ook op Reggae Geel kan je haar nog bewonderen deze zomer, doen!

Aan de DUB STAGE bleef het heel het weekend superdruk! De dub lovers maalden er helemaal niet om in een diepe plas te moeten staan om te kunnen genieten van de prachtige klanken die uit de gigantische geluidsmuur van het Franse O.B.F. soundsystem galmden. Jah Observer en Aba Shanti-I zorgden op zaterdag voor de nodige portie roots, Crucial Alphonso (dubproducer van eigen bodem) verving de afgehaakte Sista Habesha.



Naast het muzikale aspect, is de beleving op couleur café een niet te missen onderdeel. We gingen op ontdekking in MADZAD waar zowel theater als creatieve spelletjes voor jong en oud te vinden waren. Ook de grote alienvogels van BIRDMEN waren weer van de partij. Op het terrein kwam je hier en daar ook wandelde blikjes, condooms en steltenlopers tegen. De HEADSPACE waren gigantische hoofden, waar je gedurende 2 minuten een poppenspelanimatie kon beleven, en de vele SOUKS blijven ook steeds een streling voor het oog.

Shaggy sloot de MAIN STAGE af op een overvolle weide. De set was een mix van al zijn, vooral poppy, hits en reggaeclassics zoals 'Mr Boombastic', 'Angel', 'In The Summertime', 'Go Down There' (met Sean Paul en Spice). Hij claimde zichzelf als de "King of reggae", maar daar hebben wij toch onze bedenkingen bij. Shaggy liet meermaals weten dat hij er enkel voor de vrouwen was, "Jamaicain style" dus, en was trots een echte player te zijn. Hij miste vaak de hoge noten en zijn stembereik is niet meer wat het was, maar hij probeerde dit even vaak te maskeren (niet alles was live gezongen), daarbij goed ondersteund door visuals. Toch wist hij het grote publiek mee te krijgen, wat niet moeilijk is met zo een resem hits op je palmares. Eindigen deed hij vanzelfsprekend met 'It Wasn't Me'. Ik weet niet of hij heel dringend van zijn koopwaar af wou, maar tot vervelens toe herhaalde hij dat er échte merchandise van hem te koop was. We misten wel zijn hit met Chronixx, 'Bridges'.

Op zondag was de zon ons gelukkig wel goedgezind. Op de RED STAGE opende Sampa the Great, een singer-songwriter, dichter en MC, geboren in Zambia en opgegroeid in Botswana. Haar debuutalbum 'The Return' won talloze prijzen. Zelf waren we niet meteen vertrouwd met haar oeuvre, en bij momenten leek ze echt te schreeuwen, waardoor onze aandacht geregeld verslapte, maar haar talloze fans zongen de songs luidkeels mee. Ze bracht ook een eigen versie van 'Fu-Gee-La' van The Fugees, waar ze het volledige publiek wel mee aan haar kant kreeg.

Het Cubaanse Cimafunk zorgde er op de Green stage voor dat werkelijk íedereen zijn dansbeentjes nog eens goed kon losgooien. Een echte "funk workout"! Check zeker hun album 'El Alemento'!

De sympathieke mannen van het Franse Dub Inc tekenden al voor de 4de keer present op Couleur Café en gaven het publiek precies wat van hen verwacht werd: een onderdompeling in "warme" reggae, overgoten met een Maghrebijns sausje. Een prachtige afsluiter van deze eerste festival 3-daagse in lange tijd. Gelukzalige zucht, merci Couleur Café!

Foto's: © Couleur Café: Nathalie Nizette, Leen Van Laethem, Vanessa Rasschaert, David Vannucci, Luc Cheffert, Benjamin Struelens