Ik ben intussen wat oud om op Reggae Geel nog hele uren in de Bounce-tent rond te hangen maar je kon er mij het voorbije decennium wel vaak backstage vinden. Hoe druk Bram het als gastheer ook had met de aan -en aflopende artiesten en het stage management, hij maakte altijd met plezier wat tijd vrij voor een praatje. Bood me een drankje aan, gunde me enige verpozing van de drukte op de wei, vertelde me de laatste roddels en nieuwsjes. En we haalden herinneringen op aan vroeger want we kenden elkaar inmiddels bijna een kwarteeuw.
Bram zat midden jaren '90 in de onvolprezen band van Ras Fire, Rightious Rockers. Hij speelde daar gitaar en mocht af en toe zijn MC-talent demonstreren. In
'Livication Song', de opener van het zeer bijzondere album 'Forward', hoor je hem in combinatie met veteraan Gaba Longsize. Irigienal Abram was sindsdien een graag gezien gast op reggae- en dancehall feestjes, met name bij United Sounds van Ras Dré, zijn collega-muzikant bij de Rightious Rockers, en zijn sister-in-arms Taki Tumsi.
Met diezelfde Ras Dré (en de band Beef) maakte Bram in 2009
een reis naar Kenia waar hij als DJ/MC enkele van de mooiste dagen in zijn reggaebestaan beleefde. Op de donkere beelden zie je een man die weet wat zijn missie is (reggae en dancehall verspreiden) en die met veel plezier uitvoert.
De geplande optredens van Beef in Kenia vielen in het water maar Bram was als gitarist en MC dus al enige jaren lid van misschien wel de beste en populairste Nederlandse reggaeband ooit. Ik herinner mij
een schitterende show als support act van Sly & Robbie feat. Michael Rose in 2003 en enkele uitstekende albums. Voor
'The Original' werkte Bram samen met
Jacqueline Govaert van Krezip en Kenny B. En met Beef-zanger Pieter Both uiteraard, wiens prachtige stem mooi contrasteerde met de singjay partijen van Irieginal Abram.
Zo belandde Bram in 2015 uiteindelijk in de band van Kenny B, beter nog: werd hij daar chef d'orchestre of bandleider. Plots scoorde de zanger met 'Parijs' een nationale monsterhit. Dat kon geen toeval zijn, daar zat iemand achter die wist hoe reggae moet klinken.
Brams laatste gloriemoment was
de Hollandse remake van Toots' '54-36 (That's My Number)' door Kenny B en Doe Maar. Daar staat-ie gitaar te spelen, in dezelfde studio als intussen ook al wijlen Hennie Vrienten, met een brede smile op zijn gezicht. Zo zal ik mij hem altijd herinneren, blij en dankbaar dat hij de livity van reggae en Rastafari aan de wereld mocht verkondigen.
Bram is gestorven door een agressieve kanker. Hij laat zijn vrouw Jannet en zoon Benjamin (BJ) na.
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
