Steel Pulse @ De Roma: de stem van David Hinds laat het afweten, maar dat is het publiek meteen vergeten!

Je moet het toch maar doen om in dergelijke omstandigheden een volledige zaal mee te krijgen, maar Steel Pulse slaagde daar wonderwel in - waarmee ze meteen bewezen wat een goed geoliede machine ze toch zijn - en dat is vooral op conto te schrijven van de driekoppige blazerssectie (Stephen Bradley - trompet, Sheldon Palmer - saxofoon en Shaunte Palmer - trombone) en wellicht nog meer leadgitarist David Elecciri, die ook een deel van David's vocalen voor zijn rekening nam.




Het zou een avondje van vooral klassiekers worden waarbij de band vooral ging grasduinen in de albums die ze opnamen voor Island Records en Elektra. Ze openden met 'Rally Round', een saluut aan de vlag en bij uitbreiding Marcus Garvey, meteen gevolgd door 'Soldier', dat in de huidige geopolitieke context opnieuw heel actueel klinkt: "Things used to be irie (before the soldiers came). Things used to be nice, so nice now. Things used to be irie. Things used to be nice, so nice. Our country them did enter, yeah. Troops trodding left right and center… Everywhere! One moment at peace with Nature, now victims of a massacre…".

'Chant A Psalm' behoefde natuurlijk geen introductie meer, maar iets minder bekend klonk 'Wild Goose Chase' uit 'Earth Crisis', destijds hun derde en laatste album voor Island. We keerden terug naar 'True Democracy' met 'Blues Dance Raid' en het mag ondertussen alweer uit 2019 dateren, Steel Pulse was hier vanavond natuurlijk vooral om hun nieuwe album 'Mass Manipulation' voor te stellen en dat deden ze dan maar meteen met het gelijknamige titelnummer.

Tijdens 'Drug Squad' kwam ook Baruch Hinds, David's zoon even het podium op en kregen we een heerlijke outro door de driekoppige blazerssectie. Zalig om die Steel Pulse klassiekers nog eens te horen gebackt door trompet, sax en trombone. Wie kan zich vandaag nog voorstellen dat er een tijd was dat zowat elk reggaebandje toerde met zo'n zalige blazerssectie in de rangen?

Met 'Don't Shoot' volgde wat zonder twijfel het belangrijkste anthem op 'Mass Manipulation' is. Geïnspireerd door de dramatische gebeurtenissen die aan de Black Lives Matter protesten voorafgingen, zijn in het nummer ook daadwerkelijk een aantal slogans uit die marsen te horen: "Don't shoot! I've got my hands up! Don't shoot! I've put my hands up! Should I keep my mouth shut? What do you want from me? Don't shoot! I've got my hands up! Don't shoot! I've put my hands up! No doubt eh, I'm choking I can't breathe, eh? Should I run away (curfew)?"

Steel Pulse vervolgde met het uitstekende 'Bodyguard', 'Babylon Makes The Rules', waarmee ze toch even de mist ingingen, en besluiten deden ze passend met 'Stepping Out', meteen één van onze persoonlijke favorieten uit het rijke Steel Pulse oeuvre.

De band verdween even van het podium, maar keerde, zoals verwacht, nog terug voor enkele bisnummers.

We kregen nog een supervette versie van 'Roller Skates', met David Hinds op akoestische gitaar, gevolgd door het luidkeels door het Belgian Reggae Orchestra meegezongen 'Your House', en met überklassieker 'Ku Klux Klan', voor de gelegenheid voorzien van een ska-outro waarin we meenden enkele flarden van de Take Five riddim te herkennen, breide de Birmingham posse er echt een einde aan.

Zelf hadden wij in deze context wellicht iets meer op lange dubversies ingezet, maar echt veel Steel Pulse dubs zijn er nooit verschenen (wie toch op zoek wil gaan, check zeker eens de Deluxe Edition van 'Handsworth Revolution' uit 2015 of 'Dubs Of Steel (1976-1982)', een onofficiële reeks dubs van de hand van Dartanyan 'GreenLion' Winston, terug te vinden op YouTube).

We wensen David Hinds alvast een spoedig herstel toe en ach dat tribute-concert heeft hij dan toch alvast gehad!

Foto's: © Peter Verwimp