Soul Revivers - On The Grove (Acid Jazz Records)

De titel van het album verwijst natuurlijk vooral naar Ladbroke Grove (en ook Notting Hill), twee delen van Londen die sinds jaar en dag verweven zijn met de Caraïbische cultuur, ook gevat in de foto van de hand van Charlie Phillips die gebruikt werd voor de hoes van het album, waarop Lepke, oprichter van Dread Broadcasting Company en de broer van Ranking Miss P., te zien is terwijl hij zijn sound aan het opstellen is voor een editie van Notting Hill Carnival ergens in de late jaren zeventig van de vorige eeuw.

De wortels van het project zelf zijn terug te voeren naar de soundtrack van Idris Elba's film 'Yardie' uit 2017, waarvoor David gevraagd werd als muzikaal en creatief adviseur. Niet alle opnames werden echter voor de film gebruikt, en die ongebruikte sessies vormden uiteindelijk de basis voor wat nu dit 'On The Grove' album is geworden.

Voor 'On The Grove' werkte het duo samen met vocalisten en muzikanten die wel zeven verschillende decennia overspannen, gaande van Jamaicaanse legendes als Ernest Ranglin, Ken Boothe, Earl Sixteen en Devon Russell tot jazztrompettiste Ms. Maurice (vooral bekend van haar samenwerking met Afro-jazz ensemble Kokoroko en Nubya Garcia), de Londense soulzangeres Alexia Coley en tenslotte de Brits-Jamaicaanse gitarist Ciyo Brown en saxofonist Dougal Caston.

In de tracklist onder andere een geslaagde cover van Curtis Mayfield's 'The Underground' door Devon Russell en het door Alexia Coley gebrachte 'Futile Cause' waarin we een herwerking van de riddim van The Heptones-klassieker 'Tripe Girl' herkenden, maar voor de rest vooral heerlijk klinkende originele instrumentale composities als de jazzy opener 'No More Drama' en het gelijkaardige 'Harder' met Ernest Ranglin op gitaar, het daarbij perfect aansluitende 'Cee Rocka' met de gitaar van Civo Brown en de sax van Dougal Caston, of 'Look No Further' en afsluiter 'Down River', waarmee Ms. Maurice dezelfde vibe oproept maar dan op trompet, en dan is er tenslotte nog 'Meanwhile Shuffle' met trombonegrootmeester Matic Horns in een hoofdrol.

En dan zijn er natuurlijk nog de vocale prestaties… Ken Boothe gaat classic rocksteady in 'Tell Me Why', 'Got To Live' is Earl Sixteen op het lijf geschreven (de man is nog een tweede maal te horen in het meer melancholisch klinkende 'Where The River'), 'Gone Are The Days' met Alexia Coley is zeker geen slechte tune, maar wij hadden het toch meer voor het al vermelde 'Futile Cause', en ook Devon Russel's interpretatie van 'The Underground' behoort tot de absolute hoogtepunten uit de tracklist.

Essential listening!