


Meta en zijn begeleidingsband The Cornerstones zijn, wat ondergetekende betreft, een onderschatte act die uitstekend werk brengt. Sterker zelfs: Meta's laatste album
'Dia', dat hij in de VK kwam voorstellen, was voor ondergetekende zonder meer het beste reggaealbum dat in 2021 werd uitgebracht. Maar een Grammy, laat staan een nominatie kon hij er niet mee uit de brand slepen.
De nummers op het album nemen ons mee naar plaatsen van miserie, oorlog en armoede, maar stellen daar meteen het antwoord van "peace, love and harmony" tegenover. We zagen de zanger en zijn band al eerder aan het werk in de hoofdstad op
Couleur Café, waar hij in 2016 de toen geannuleerde Bunny Wailer verving.
De band, in Europa aangevuld met de Franse stergitarist Kubix, opent even voor middernacht met het rustige 'Free', een nummer waarin de milieuproblematiek wordt aangekaart ("…protect the bees and trees, oceans and sees…"). In 'Breeze' horen we: "In a Sam where the Buffalo spirit Chanting down Babylon…" maar ook: "Just like the breeze, forgiveness will make us heal!". Hierna volgt een eerste hoogtepunt met het loodzware 'Conqueror', waarbij Meta het publiek ook laat meezingen om vervolgens over te gaan in het snellere 'Roaring Lion' uit het album 'Ancient Power'.
De gevolgen van al dan niet verkeerde keuzes voor onszelf en familie leren we in
'Cornerstone'. Na 'Kingdom' volgt de meezinger
'Zion Stereo', waarbij het publiek getrakteerd wordt op een gitaarsolo van Kubix. Deze ervaren Franse gitarist toert al jaren mee met reggaetoppers die een Europese tour maken, en telkens je hem tussen de andere muzikanten ziet opduiken, weet je dat het optreden ver boven de middelmaat zal uitstijgen en dat werd deze avond opnieuw bevestigd. In 'By Your Side' bezingt Meta ook even de liefde, waarna we opnieuw in de diepe roots duiken met 'Hira'.
Meta, die ondertussen ook een gitaar ter hand heeft genomen, Kubix en de bassist komen samen vooraan op het podium om het publiek te groeten. De zanger maakt ons in 'Boomerang Love' duidelijk dat je de liefde die je geeft ook terugkrijgt, en 'Love In The Ghetto' breidt daar nog een stukje aan.
Het publiek geniet met volle teugen en de mensen vooraan blijven niet stilstaan maar geven zich over aan het gebeuk van de bassen van de rootsreggae. Tijdens 'Two Pockets' wordt het een dame te veel en besluit ze mee te gaan dansen op het podium. De vrouw straalt peace and harmony uit en ook de muzikanten weten dit wel te waarderen. De organisatie ziet het gebeuren, besluit niet in te grijpen en geniet mee van dit moment. Meta maakte een dansje met haar en gaf ze een wellicht onvergetelijke knuffel om te vervolgen met 'Ancient Power' en 'Cells'.
Als toemaatje krijgen we nog 'Somewhere In Africa' en 'Senegal', twee bisnummers die luid worden meegezongen door een dolenthousiast publiek.
Voor concerten als dit is de term "schitterend" simpelweg uitgevonden: alles zat goed deze avond, van de locatie over de timing tot de uitgelaten sfeer bij publiek en muzikanten. Nog van dat graag!
Foto's: © Peter Verwimp