Nederlandse band Eazzup wint tweede Irie Vibes Roots Rally @ 4AD en opent straks Irie Vibes Festival

Dit had al de vierde Roots Rally kunnen zijn maar u weet waarom dat er niet van gekomen is. Wij reden met plezier twee uur heen en terug om erbij te zijn in Diksmuide, al was het maar omdat we echt wel snakten naar levende reggae, naar echte muzikanten die samen goeie tunes vertolken, naar de magische wisselwerking met een levend publiek. En dat hebben we ook allemaal gekregen, met drie uitstekende groepen en evenveel zeer bijzonder stemmen.

Uit het verslag van de eerste Roots Rally in 2018 kunnen we één passage haast letterlijk overnemen: "Achter de knoppen stond Christophe Lonneville, een reggaeveteraan die als professionele geluidsman tegenwoordig zowat alle genres extra glans geeft. Geen van de vijf (nu drie) groepen heeft wellicht ooit zo goed geklonken als op deze talentenjacht, in een zaaltje met een perfecte akoestiek bovendien. Het was een cruciale bijdrage tot het welslagen van deze avond. Minstens even belangrijk: het goed opgevolgde tijdsschema. Twintig minuten per band (dit keer veertig), twintig minuten voor change-over en soundcheck: als het moet en mensen doen hun werk, gaat het allemaal vanzelf." Er hingen ook nieuwe luidsprekers in de 4AD, wat het luistergenot alleen maar vergrootte, ook tijdens de excellente DJ-sessies.

Mr. Ital (Claudio Rooms) verscheen op het podium in een driedelig pak met das. Hij deed mij meteen denken aan Gregory Isaacs, ook in zijn moves. Hij heeft in elk geval een even bijzondere stem als de Cool Ruler, in zijn geval diep en vol, en in de Belgische reggae hoe dan ook een heel nieuw geluid. Bleek dat Mr. Ital ook nog eens handvol goeie eigen songs in huis had (de uitspraak van het Engels kan wel beter, maar wie let daar nog op tegenwoordig?), waaronder twee ganja tunes en het excellente 'Moving', dat al een stuk beter klonk dan in dit filmpje. In de 4AD neigde de riddim naar de Taxi-sound van Sly & Robbie, met dank aan de band die een vlekkeloos parcours aflegde. Elk nummer werd gekruid met een korte maar fijne gitaarsolo. Hulde aan de Ketami Family en aanhang die nu al zoveel jaren actief zijn in de Beljam scene, en altijd met evenveel vakmanschap en overgave. Zonder hen zou reggae in ons land nooit zo authentiek en veelzijdig geworden zijn, als je alleen al ziet wie ze in de voorbije 30 (!) jaar allemaal begeleid hebben.

De zus van Mr. Ital zorgde overigens voor enkele timide backing vocals maar daar valt volgens ons veel meer uit te halen. Hoe mooi en inventief vrouwelijke backing vocals kunnen klinken, zouden we later op de avond kunnen ervaren.

Natty Roots komt uit de Borinage, de oude mijnstreek in de omgeving van Mons (Bergen). De band heeft dezelfde klassieke bezetting als die van Mr. Ital, bas, drums, toetsen, ritme- en leadgitaar, en bestaat al sinds 2012. Opnieuw hoorden we daarbij een redelijk uniek stemgeluid. Zangeres Alice Innadiyard (Facebooknaam) surfte alle toonladders af, van Kate Bush-achtig hoog tot Burru Banton-achtig rauw en geraspt, in de enkele gerapte passages. Niet dat we een woord begrepen van wat Alice zong (zoals wel vaker gebeurt met Franstalige artiesten) maar de riddims zaten goed en ze zocht contact met het publiek, iets wat de eerder schuwe Mr. Ital nog moet leren.

Er zat ook wat meer variatie in de muziek. Het ritme ging wat vaker de hoogte in ('Revolution'), de synths creëerden een wat eigentijdser roots gevoel, en naast de heftige ragga beats was er ook ruimte voor een tune die mij helemaal in Wackies-mood bracht, met Alice als onze eigen Love Joys. Spannende songs, rock-achtige gitaarsolo's, gedurfde arrangementen en een excentrieke zangeres: ook dit was alleszins een kandidaat-winnaar. Hoewel Alice haar inbreng misschien toch iets beter kan doseren. Je hoeft echt niet "alle gaatjes te vullen", zoals engineer Christophe het uitdrukte. Zeker niet in de reggae, waar het weglaten net verheven is tot een kunst.

Eerlijk? Ik wist na de soundcheck van Eazzup al wie deze Roots Rally zou winnen. Een cover (de enige van de avond) van 'Should I', een van mijn favoriete Dennis Brown tunes. Ik was toevallig in Jamaica toen Dennis Brown stierf en Irie FM dag en nacht zijn muziek draaide. Dit was een van vaakst gespeelde en aangevraagde nummers, dus u begrijpt dat 'Should I' sindsdien heel diep in mijn geheugen gegrift staat. Ik zeg niet dat Jaipahjman de nieuwe Dennis Brown is, maar toch minstens de Nederlandse Dennis Brown.

Zijn stem bleef trouwens indruk maken, net als de krachtige, volwassen sound, de vernieuwende songs en arrangementen en verrassende wendingen, met een haast professionele backing (hier naast bas en drums twee toetsen en één gitaar). Iedere tune had een eigen, snel herkenbare hook en dito lyrics, die laatste helemaal in de grote rootstraditie. Het ging over Jah Jah children, live In love, Babylon system… Zet 'Rise Up', een verre van nazaat Tony Rebels 'Jah Is By My Side', in roulatie op een mainstream radiostation, en het zou wel eens een zomerhit kunnen worden. De riddims klonken wel bekend maar waren het niet, ook een kunst op zich. De obligate ganja tune (ook Natty Roots had er eentje op de setlist) vormde de aanzet tot een korte maar zeer krachtige ska, waarna de enige lovers tune van de avond herinnerde aan de verbluffende soundcheck en de afsluitende rockreggae gepast werd afgerond met een ijzersterke gitaarsolo.

Een grote pluim ook voor de drie vrouwelijke backing vocals, die niet zomaar harmony zongen maar hun eigen, kleurrijke partijen inbrachten, in de traditie van de I Threes. Je zag dat de dames daar grondig op geoefend hebben, en dat gold evenzeer voor hun synchrone moves en danspasjes. Tot in het kleinste detail: Nele Van den Berg, het enige Belgische lid van de band, bedacht een hoogst originele manier om "the love of Jah" uit te beelden, maar die vondst werd ook maar een paar keer gebruikt, in het bijpassende nummer.

En zo kregen we dus, toch een beetje onverwacht, een hoogst professionele show te zien, van een band die het niet alleen ruimschoots verdient om Irie Vibes dit jaar te openen (de hoofdprijs van de Roots Rally) maar die ook zelf kleinere festivals kan headlinen en grotere acts supporten. De winnaar van de eerste Roots Rally, Feetah & West Front Band (Feetah zelf en zijn vaste rapper Aldi waren zaterdag MC's van dienst), deed het in het West-Vlaams, wat de actieradius toch een beetje beperkt. Ook al lijkt dat niet te gelden voor West-Vlaamse hip-hop, maar dat is weer een ander verhaal. Eazzup daarentegen heeft internationale potentie, met een charismatische zanger, een geweldige band en wellicht het beste koortje dat we in onze contreien al gehoord en gezien hebben.

Op 23 juli 2022 mag Eazzup het Irie Vibes (Back To The) Roots Festival openen. Andere namen worden binnenkort aangekondigd.

Foto's: © www.bot125.me