In de nasleep van het gebeuren heerste er in Southall een erg gespannen sfeer. Provocerend wou het neonazi National Front, uitgerekend in deze wijk, waar de grootste Aziatische gemeenschap van Londen vertoefde, op 23 april 1979, campagne voeren. Als reactie kwamen antinazistische demonstranten en de lokale gemeenschap in groten getale op de been. De massale aanwezigheid van de politie ten gevolge de tegenbetoging was confronterend en uitdagend, een doorn in het oog, wat uiteindelijk tot ernstige ongeregeldheden zou leiden.
Als lid van de Anti Nazi League nam ook Clement Blair Peach, deel aan de tegendemonstratie. Door een klap op het hoofd liet hij de dag nadien in het ziekenhuis het leven. Heel wat getuigen van het voorval wezen met een beschuldigende vinger naar één specifieke politie-eenheid de Special Patrol Group. Zonder enig gevolg voor de betrokken politiemensen werd het voorval enkele tijd later met het vonnis "dood door tegenslag" geklasseerd. Velen beschouwen dit, tot op de dag van vandaag, als één van de grootste doofpotoperaties van de Britse politieapparaat.
Peach werd, op 25 maart 1946, in Napier, Nieuw-Zeeland geboren. Nadat hij een tijdje zijn kost als brandweerman verdiende, bood hij zichzelf voor een militaire opleiding aan, maar werd echter door het leger afgewezen omwille van zijn "ongeschikte karakter". Hij verhuisde naar East End (Londen) waar hij tewerkgesteld werd als leerkracht in het bijzonder onderwijs. De escalerende vreemdelingenhaat in het Verenigd Koninkrijk zorgde ervoor dat hij actief betrokken raakte in het bestrijden van het antiracistisch gedachtengoed.
Dankzij Linton Kwesi Johnson krijgt Peach een plaatsje in de reggaegeschiedenis, want naar aanleiding van de tragische gebeurtenissen op 23 april 1979, brengt deze in 1980 het nummer
'Reggae Fe Peach' uit, verschenen op het album 'Bass Culture' (Island Records), in datzelfde jaar nog gevolgd door een dubversie,
'Peach Dub' uit 'LKJ In Dub': "Blair Peach was not an Englishman. Him come from New Zealand. Now they kill him and him dead and gone, but his memory lingers on." In 1984 zal de poeet in het titelnummer van het album
'Making History' opnieuw naar de moord verwijzen: "Well down in Southall, where Peach did get fall, di Asians dem faam-up a human wall gense di fashist an dem police sheil…"
In een totaal ander genre verscheen ook, kort na het gebeuren,
'The Murder Of Blair Peach' van Mike Carver (Venom Records, 1979): "Who needs the Nazi's when we got the SPG, who needs the fascists in this democracy. Racist pigs protecting fascist rats in the name of liberty…".
In 1985 brachten de Nieuw-Zeelanders van Dread, Beat & Blood op het album
'Tribute To A Friend' (Jayrem Records, 1985) hem eveneens een muzikale hulde.
Verwijzend naar diezelfde rellen, componeerden The Ruts het punkreggaenummer
'Jah War': "The air was thick with a smell of oppression, the militants joined with angry position. The tension tight with the strain of repression, young blood boiling hot with agression… Hot heads came in uniform, thunder and lightning in a violent form... Clarence Baker, no trouble maker, said the truncheon came down knocked him to the ground…". De song haalt een specifiek incident aan waarbij de politie het buurthuis People Unite, mede opgezet door de leden van Misty in Roots, binnenviel en er alles kort en klein sloeg. Clarence Baker, manager van beide bands, ontving rake klappen en raakte zo zwaar gewond, dat hij in een coma belandde.

Op 13 en 14 juli, twee maanden na de rellen, speelden beiden bands, samen met The Clash, The Pop Group, Pete Townshend, Aswad, The Members en The Enchanters op het benefietconcert 'Southall Kids Are Innocent', in Londen opgezet door Rock Against Racism in het befaamde Rainbow Theatre.


Dat punk en reggae, eind jaren '70, begin jaren '80 van de vorige eeuw, een gemeenschappelijk muzikaal front vormden tegen extreemrechts alsook tegen de "politiestaat" onder Thatcher's bewind, valt moeilijk te betwisten. We denken hier bijvoorbeeld aan
'Punky Reggae Party' dat Marley, naar aanleiding van de rellen op het einde van het Notting Hill Carnival in 1976, componeerde. Het nummer werd, in 1977 in samenwerking met Lee 'Scratch' Perry, als 12inch single uitgebracht, en raakte beter bekend dankzij de live-versie op 'Babylon By Bus'. Met deze song verwijst Bob op duidelijke wijze naar de ideologische verbondenheid tussen beide genres: "Rejected by society, treated with impunity, protected by my dignity, I search for reality. New wave, new craze (punky punky punk). I'm saying The Wailers will be there, The Damned, The Jam, The Clash, Maytals will be there, Dr. Feelgood too…"
Ook het nummer
'Jah Pickney (Rock Against Racism)', in 1979 verschenen op het Steel Pulse album 'Tribute To The Martyrs', weerspiegelt diezelfde tijdsgeest: "Rock against racism, smash it, rock against fascism, smash it. Rock against nazism, me say smash it, I've come to the conclusion that, we're gonna hunt, the National Front, yes we are… 'Cause they believe in apartheid, for that we gonna whop their hides. For all my people they cheated and lied, I won't rest till I'm satisfied."
Ook de platenhoes van 'Black Market Clash' (1980) van The Clash, waarop Don Letts op de voorgrond een politiekordon trotseert, laat weinig aan de verbeelding over. Op diezelfde langspeler staat het nummer
'Justice Tonight/Kick It Over' met als aanklacht: "A lot of people won't get no justice tonight, the battle is gettin' hotter in this iration… Armagedeon time…". Hierbij raden we jullie eveneens aan de lyrics van het ska-punknummer
'White Man' eveneens even onder de loupe te nemen.
In 2002 bracht Trojan Records de compilatie
'Punky Reggae Party - New Wave Jamaica 1975-1980' uit, met daarop 38 tracks, die, volgens de samenstellers, als inspiratiebron voor Britse punk- en skabands uit diezelfde periode hadden gediend.
Meer dan veertig jaar later, is de strijd jammer genoeg nog niet beslecht. Extreemrechtse fanatici evolueerden van skinheads tot "eerbare" burgers met een "corporate look". Het achterliggende gedachtengoed bleef daarentegen ongewijzigd en wordt nu in maatpak voorgeschoteld. Deze evolutie leidde ertoe dat haast één op twee Vlamingen ervoor kiest door deze wolven in schaapskleren vertegenwoordigd te worden... en dat ondanks de waarschuwing "…they making you a moron, a potential H bomb…"!