Reggae.be
PJ1800 (Bart Petitjean): "Het begon echt weer te kriebelen en dus ben ik opnieuw aan de slag gegaan!"
InterviewsJan 25, 2022

PJ1800 (Bart Petitjean): "Het begon echt weer te kriebelen en dus ben ik opnieuw aan de slag gegaan!"

By Ras Mundele

Dat de COVID-19 pandemie voor artiesten, waaronder ook die in de Belgische reggaescene, voor een zware domper op de feestvreugde zorgt, is een understatement. De positieve keerzijde van de medaille is dat heel wat onder hen aan nieuw materiaal werkten en dat producties van eigen bodem in de lift zitten. Zo zette ook Bart Petitjean zijn lockdown deels om in reggae-time. Dit resulteerde in de digitale releases 'Kingston Lobster' (eind juli 2021) en 'Reggae Vibes' (verschenen op 6 januari van dit jaar).

Het muzikale universum van Bart beperkt zich niet louter tot het reggaegenre, toch prikkelden de twee bovenvermelde releases onze nieuwgierigheid genoeg om kennis te maken met deze muzikale duizendpoot en multi-instrumentalist van eigen bodem.

Kan je ons je muzikale verleden en de liefde voor reggae in het kort schetsen?
Bart Petitjean: "Via een goede jeugdvriend, Alain Gaby, die in de beginjaren van de vrije (toen nog illegale) zenders, 's nachts, een drie uren durend reggaeprogramma op FM Brussel presenteerde, raakte ik met de muziek vertrouwd. Alain was in die mate door reggae bezeten dat hij om de twee weken naar Brixton, op zoek naar nieuwe releases, trok en fat hij records, die hij rechtstreeks in Jamaica bij Prince Buster aankocht, liet overkomen om ze hier aan de man te brengen. Ook het concert in het Groentheater tijdens de zomer van 1979, met op de affiche Capital Letters, The Regulars en Peter Tosh maakte indruk en lag mede aan de basis van mijn liefde voor reggae. Als grote fan van de Clash had het nummer 'Guns Of Brixton' ook al mijn nieuwsgierigheid aangewakkerd. Alhoewel ik op de muziekschool een opleiding dwarsfluit volgde, zette mijn oudere broer mij, toen ik 14 was, aan om bass te spelen. Heb dan ook als bassist in de jaren '80 in heel wat bandjes gespeeld en dit in alle mogelijke genres. Niet dat ik alles in die periode even leuk of goed vond, maar achteraf bekeken een rijke en nuttige leerschool. Zo speelde ik bijvoorbeeld ooit in de halve finale van Humo's Rock Rally en won ik als bassist met Camouflage een eerste prijs met als beloning de opname van het nummer 'Marilyn', dat in 1982 op een compilatie, opgenomen in Studio Swan onder leiding van Leo Caerts, werd uitgebracht. Ik ben daarna als muzikant nog weinig actief geweest maar zo'n 30 jaar later begon het echt weer te kriebelen en ben ik opnieuw aan de slag gegaan."

Je bracht de twee bovenvermelde digitale albums uit onder de pseudoniem PJ1800. Zit hier een verhaal achter?
Bart Petitjean: "Mijn initialen en de postcode van Vilvoorde waar ik woon, hier valt echter niets achter te zoeken. Ik zou er werk van moeten maken om iets beters te bedenken. Ik was wel positief verrast van het aantal reacties die ik heb ontvangen nadat ik het werk op Bandcamp zette, met tot mijn grote verbazing de meeste interesse vanuit de Scandinavische landen. Vragen naar aanvullende informatie, voorstellen voor optredens… de respons bleek alvast ruimer en beter dan wat ik me ervan voorstelde."

Met 'Kingston Lobster' en 'Reggae Vibes' schotel je ons 19 tracks voor waarvan de inspriratiebron, duidelijk bij rootsreggae ligt.
Bart Petitjean: "Als bassist ben ik verzot op de reggae van de jaren '70 en '80 en hoe daarin bass & drums elkaar aanvullen. Tussen wat er later uitgebracht werd, dancehall, ragga, zijn er uiteraard ook heel wat dingen waar ik van hou maar de oorspronkelijke roots sound is en blijft voor mij wel datgene waar ik het meeste van houd. Zo stel ik mij soms de vraag of artiesten uit de nieuwe generatie zoals Koffee nog steeds onder de reggaenoemer vallen, ze durven afwijken, slaan nieuwe wegen in, leuke nummers… maar is dit nog steeds reggae?"

Op je Bandcamp-pagina vond ik geen credits terug, je werkte met Jamaicaanse vocals, kan je ze even voorstellen?
Bart Petitjean: "Vind het zelf ook jammer dat ik niet meer achtergrondinformatie kan plaatsen op de pagina. Ik maak gebruik van de gratis versie van bandcamp en deze biedt weinig ruimte voor uitleg, een overstap naar de betalende versie valt te overwegen. De vocals waar ik mee samenwerkte heb ik online gevonden, mensen die zichzelf als zanger of zangeres aanbieden, daar heb ik er een aantal van aangeschreven, met sommigen klikte het en ben uiteindelijk met die mensen aan de slag gegaan. Op 'Kingston Lobster' met de Jamaicaanse Donnoya Drake voor 'Show The Love' en 'Skanking', eveneens uit Jamaica Jonathan March op 'Dubstep Rules The Nation' en de Keniaanse zanger McLilpin verzorgde de zang op 'Surviving'. Op 'Reggae Vibes' is Donnoya opniuw te horen in 'Vybz It Up' en McLilpin duikt op in 'Campside Weed', daarnaast Elouise uit Kingston als zangeres van 'If Mi Tell Yuh'."

Hoe ontstond en verliep die samenwerking?
Bart Petitjean: "Zoals eerder vermeld vond ik de vocals via het internet en hieruit is de samenwerking tot stand gekomen. Na overleg stuur ik dan de muziek door, soms met een eigen tekst, soms schrijft de artiest zijn eigen lyrics. De zangpartij wordt dan op de eigen locatie opgenomen waarna ze mij de track(s) doorsturen. Wanneer we tevreden zijn met het eindresultaat zorg ik in mijn eigen home studio voor de final mix."

Ben je zelf 100% verantwoordelijk voor het muzikale gedeelte of werd je hier soms bijgestaan? Bepaalde nummers klonken mij ietwat bekend in de oren…
Bart Petitjean: "Er werkten geen andere muzikanten mee, in die zin ben ik inderdaad voor de volle honderd procent verantwoordelijk voor de muziek. Voor het instrumentale titelnummer van 'Kingston Lobster' sampelde ik wel de gitaar van 'General Amin' een nummer van Capital Letters verschenen op hun album 'Headline News'. Die band is dus na het concert in het Groentheater echt blijven hangen. Voor 'Skanking' en 'Campside Weed' maakte ik gebruik van de drumtrack die Carlton Barrett op 'Lively Op Yourself' van Marley speelde. Ik vond deze toevallig op het internet, en de klankkleur van Carlton blijft tot op de dag van vandaag wat mij betreft ongeëvenaard, vandaar dat ik het niet kon laten deze te gebruiken."  

Je was het laatste jaar enorm productief, naast die twee reggaealbums vonden we er nog vier in andere genres, allen uitgebracht in 2021. Kan je dit even toelichten?
Bart Petitjean: "Als bassist biedt funk een uitlaatklep, pluggen en trekken geweldig. Daarnaast spreekt Latin music in de ruime zin van het woord me eveneens enorm aan. Het zijn beide, naast reggae, genres waarin ik graag werk, waarin ik voldoening vind bij het schrijven van nieuw materiaal. Ook het combineren van moderne genres met rustieke elementen vormt een leuke uitdaging. Ik was in de loop van 2021 inderdaad vrij productief. Ik blijf verder werken, ik overweeg zelfs om opnieuw als DJ aan de slag te gaan, de reacties die ik heb ontvangen motiveren mij om verder te doen… We zien wel wat de toekomst in petto heeft!"
PJ1800 (Bart Petitjean): "Het begon echt weer te kriebelen en dus ben ik opnieuw aan de slag gegaan!"

About the Author

Ras Mundele
Meer

Raakte eind jaren '70 van de vorige eeuw in de ban van reggae muziek. Als lid van Burnin' Ash, één van de eerste Belgische reggaebands, werd hij, als enige met een ander tintje, omgedoopt tot Ras Mundele (Mundele betekent "blank" in het Lingala). Was tot 2000 samen met Aura Lewis actief als leadzanger en toetsenist bij de Tsjaka Band en werkte ook nog een tijdje samen met The Right Prophecy. Pikte enkele jaren geleden de draad weer op als muziek- en songwriter. Al meer dan 40 jaar in de ban van het maatschappelijke, sociale en spirituele gedachtengoed waarmee reggae gepaard gaat, wil hij die boodschap nu ook graag delen via Reggae.be.

Genres

DubRootsSkaReggae

Published

Jan 25, 2022

🇧🇪 Belgian Artist