'Another Ordinary Day' is de uitstekende opener van de plaat, pure, fris gearrangeerde popreggae met een harde boodschap, over de onverschilligheid van de politici in het klimaatdebat en andere grote maatschappelijke issues. Het mooie koortje is toonaangevend voor het hele album: in bijna elke tune zitten fijne, kleurrijke backing vocals, getekend Sherida Sharp. De algehele sound van het album kenmerkte trouwens ook de Jamaicaanse plaat van Cocojr. (1998), opgenomen in de Music Lab Studio van Sly & Robbie. Het album van Mika is grotendeels gemaakt in de One Pop Studio, ook met Sly Dunbar en verder onder meer Earl 'Chinna' Smith, Robbie Lyn en Christopher Meredith, samen ook wel de Reggae Powerhouse Band genoemd, onder het toeziend oog van producer Winston Harriott (ooit road manager van Bob Marley). Achter de knoppen zat Rorey Baker (No Doubt, Damian Marley, Sean Paul…).
Dit album zag het levenslicht onder de vleugels van Ras Fire. Mika (Sophie Michalakoudos) was met ons te gast op zijn laatste verjaardagsfeest, enkele maanden voor het begin van de pandemie. Twee riddims van Ras Fire hebben uiteindelijk de plaat gehaald, een mooi eerbetoon aan de Nederlandse rastaman die zovelen van ons geïnspireerd heeft. 'Essayez' is een protestlied waarmee de Frans/Belgische superster Johnny Haliday ooit furore maakte, vooral live een tijdloze meezinger, en het enige Franstalige nummer. Wij horen Mika nog altijd het liefst in haar moedertaal maar het moet gezegd dat haar uitspraak van het Engels flink verbeterd is, en zeker geen reden tot ergernis. Haar volle, rijpe stemgeluid doet nog altijd wat denken aan Nina Hagen, de Duitse popdiva met opera-pretenties. De backing herinnert aan de vintage reggaesound van de jaren '90, type Luciano, met bubbelende syndrums en een ijzersterke baslijn.
Ook 'Sweet Daughter' was oorspronkelijk een riddim van Ras Fire, licht haperende roots met gesimuleerde blazers. Mika brengt een vrij voorspelbare ode aan haar dochter. Zeker niet het beste nummer van de plaat maar wel een van de weinige eigen composities.
'Red Line' schreef de zangeres samen met Winston Harriott en Reggae.be's eigen Ras Mundele. Wat begint als een version van de klassieke Live And Learn riddim (Alton Ellis, Studio One) groeit algauw uit tot eigentijdse r&b-reggae met een filmische inslag. Mika zingt vol overtuiging over leugenaars, oplichters, scammers en hypocrieten allerhande, begeleid door een zalig koortje. Zonder twijfel het meest vernieuwende nummer, met een originele outro.
Maar de riddim bloeit pas echt helemaal open in 'The Dutch', een hiphopreggae version featuring Jawara Tosh (inderdaad, de zoon van). "Many men wish death upon me/Gun in my mouth dog and I can't breathe…" rapte hij griezelig visionair, in 2017 al, kort voor hij door de politie in elkaar werd geslagen en in een coma geraakte, om er nooit meer uit te ontwaken. In augustus 2020 is Jawara Tosh gestorven, nog altijd in hechtenis. "I'm flipping transformed fired up just getting warm Lion of Judah breaking chains of all forms Black like killer bees and they can't stop the swarm."
Met Michael Rose en Sizzla nam Mika 'Freedom' op, een up-tempo revamp van de Studio One riddim Pick Up The Pieces. De mix had beter gekund, de combo hangt nu toch wat als los zand aan elkaar. Maar wel mooie namen om mee samen te werken natuurlijk.
In de dominante afdeling covers zingen en knikken we instemmend mee met evergreens als 'Johnny Too Bad' (vintage nineties backing met typische Sly syndrums en vintage orgeltje in een high end Jamaicaanse mix) en 'Come Back Jesus' (van José Feliciano - check het filmpje op YouTube met beelden van Jezus en dakloze en hongerlijdende mensen), een lekkere tune met een gospel feel en de aanstekelijke gitaarlick uit de original. Het rappen had Mika beter achterwege gelaten. Wel een originele keuze, hoewel Frankie Paul en Sanchez al eerder aan de slag gingen met dit liedje. 'True Love Is Hard To Find' (Toots & The Maytals) is een degelijke cover met een country-kleurtje, precies zoals Toots zelf het nummer ook liet klinken.
'The Heathen' (Bob Marley) en 'Summer Time' (Gerschwin) zijn niet bepaald covers waar we nog op zaten te wachten, na de talloze uitvoeringen die in het verleden al verschenen zijn. Maar de klassieke baslijn van 'The Heathen' klinkt wel dieper en zuiverder dan in eender welke andere track op deze plaat, en wordt gekoppeld aan een origineel drumpatroon. 'Summer Time' doet ons verlangen naar het hoge, net niet schrille stemgeluid van Janet Kay. En naar Mika's eigen lome interpretatie van 'St.Louis Blues' op een vorige plaat (
'High Wire Walker').
'Live It Up The Most And Just Cruise' is een r&b nummer van de Brusselse zanger Bai Kamara Junior (afkomstig uit Sierra Leone), hier gebracht in een heel andere, minder donkere vibe. Opnieuw uit Mika haar ongenoegen over racisme en ander dagelijks onrecht. Voor haar is en blijft reggae rebel music, een megafoon om haar onvrede uit te schreeuwen.
Rest ons nog de lichtvoetige dancehall beat van 'Can't Run Away', niet echt Mika style, niet echt een topnummer.
Maar in zijn geheel toch weer een zeer bijzonder album van Mika, na het bijna volledig Franstalige
'Format Hors Normes' uit 2018. En altijd blij om te horen hoe een Belgische reggae-artiest haar dromen verwezenlijkt inna yard, in the company of legends bovendien.
Lees
hier het interview met Sista Mika.
.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
